Oostende

Piccadilly circus; een beetje op zijn Ammerikaans en het vertrek van Regent street met veel dure zaken

Hello hier ben ik weer, ik werk geregeld aan mijn blogjes en toch was er eentje een beetje ontsnapt wegens te veel werk elders, maar kom we vertrekken met nieuwe moed ,zaterdag waren we in Londen hier een impressie,een panorama met het nieuwe rare gebouw van Suisse verzekeringen

Oh lieve lezers,ik was even abuis, ik dacht aan mijn kunstblog te werken en zit in fotografie, dit is een foto zelf genomen in Berlijn in het Egyptisch museum, daarna bewerkt

je scheurt,je past en schuift en dan fotografeer je of schilder je het resultaat,zaken die men ons leert in de kunstacademie,dit is nu vrij eenvoudig,maar je kan daar zeer ver in gaan hoor

ook leuk om te maken, met foto's die je veknipt en verschuift bekom je soms totaal andere interessante beelden ,doen!

waarmee ik nog wat moeite heb bij het bloggen is dat je altijd op voorhand de gewenste foto's moet verkleinen en aanpassen, en dan kan je niet altijd de gepaste afbeeldingen plaatsen,nu moet ik weer eens een reeks maken over mijn werken,maar die staan ondertussen op een c.d.rom dus even geduld, ze komen eraan

Marktje in dit kleine stadje gelegen in de nabijheid van een groot meer en uiteraard dinct bij de zee. Wij hadden pech want de Tramontana ging nogal fel tekeer ,lekker van temperatuur maar te wild om aan zee te verblijven, maar ja dan trek je de bergen in en ga je daar een hapje eten,de Catalaanse keuken heeft wat weg van de Vlaamse met stoofpotjes en volle soepen ....

Ja zo zie ik mijn vader in gedachten genieten van leven als God in Frankrijk, want hij is blijven houden van een wijntje en een goede babbel zo een beetje dat meer relaxe leven van het zuiden, hij is dan ook niet rijk geworden van zijn zaakje, juist genoeg werken om brood op de plank en een reisje af en toe want eigendommen heeft hij nooit willen vergaren,hij was wat men noemt een Bourgondier,een beetje bon-vivant maar dan wel in positieve zin

Een bestemming als een pelgrimsreis; jaren geleden vertelde mijn vader aan de tafel over hoe ze aan het begin van wereldoorlog 2 zijn moeten gaan vluchten met  een deel van het Belgische leger. Helemaal Frankrijk door tot aan de voet van de Pyreneeen en de grens met Spanje waar het toen ook verre van pluis was... De zelfde namen kwamen altijd in zijn herinnering; Perpignan,Sète,Carcasonne. het rare is ,we zijn nogal wat samen op reis geweest en toch voerde geen enkele vakantie naar die regio; bij mij echter was er altijd die nieuwsgierigheid,ik wou daar ook eens komen en nu is me dat gelukt , het is er enig mooi ...Nu weet ik waarom hij daar zo vol vuur kon over vertellen, ik heb veel aan hem gedacht en ik geloof dat hij een beetje aanwezig was althans in de geest want lijfelijk kan spijtig genoeg al 20 jaar niet meer

In een klein dorpje vol met kunstenaars is er een winkeltje met groenten en fruit ,en daar kan je een praatje maken met Etienette, een oude dame die op latere leeftijd de gave heeft ontdekt om op vanalles en nog wat rijmpjes te kunnen maken,nu kan je daar voor 2 euro een kloek blad aanschaffen met een aangepast stukje poezie wel en français natuurlijk maar leuk om te zien

Aan de voet van de Pyreneeen en toch aan de kust,dit prachtige plekje reeds geliefd door schilders als Picasso en Derain door de schilderachtige huizen in de meest heldere kleuren