Archief

We hebben goed geslapen. Maar als we buiten kijken zien we niets anders dan regen, regen en nog eens regen. Toch gaan we een wandeling maken. We trekken naar de vuurtoren van Ucluelet. Het zou een "prachtige" wandeling kunnen zijn, maar de regen verbrod heel de boel. Het wordt een korte wandeling en we zijn allemaal verzopen kiekens. Na de middag gaan ze walvissen spotten, maar ik besluit toch wel om niet mee te gaan. De oceaan is zo ruw. Ik pas deze keer. Ik maak van de gelegenheid gebruik om de koffers nog eens op orde te brengen, een taske thee te drinken en wat te tokkelen. We verblijven in Tofino, en we hebben de luxe kamer, met alles op en aan.

Toch ben ik content dat ik niet meegeweest ben. De Stille Oceaan was heel woelig geweest. Het schip ging flink weg en weer. Er waren er verschillende die serieus ziek waren geweest. Maar ze hebben toch "de rug van de walvis" gezien. Voor de rest hebben ze otters en zeekoeien gezien. Ik heb ervan geprofiteerd om mijn koffers nog eens extra op orde te leggen, wat te tokkelen en mails te lezen. Pa vond het toch wel een belevenis, en ik heb hem toch getrakteerd met een brubbelbadje, met een kopje koffie. Iets anders had ik niet. En nu maar kleren drogen, alles is nat, kletsnat. En dan is het weer tijd om te gaan dineren, en nog een glaasje drinken en dan seffens naar bed.

Bart, hoe is het in Friesland geweest met de jongste spruit ? Is ze braaf geweest ? En hoe zit het met de nachten ?? Els, en valt mee om terug zo'n kleine baby in huis te hebben ? Goed geslapen ? Jij, zowel als klein Jasmientje ? Was ons Kyra niet hupperdepup voor haar vertrek naar de bosklassen ?

We hebben halt gehouden aan Mac Millian provinciaal park. Dit is een park met mastodonten van bomen. Ze zijn ongeveer 800 jaar oud. De hoogste is 76 meter hoog. Dat is hoger dan de toren van Pisa. Ondertussen zijn we toch weer van de bewoonde wereld weg. Weer in de natuur, geen mens meer te bespeuren. Om van het ene punt naar het andere te gaan, moet je toch heel wat km verzetten. En de natuur is helemaal veranderd, van sneeuw naar alles groen, groen.

6u15 opgestaan voor een stevig ontbijt, met spek, eieren, gebakken aardappelen, en een paar geroosterde broodjes stevig ingedrenkt in boter. Volgens mij is de boter en het vet hier super goedkoop. Veel, heel veel boter. Onze eerste stop is aan het standbeeld waar in 2010 de paralympicks waren. De zon is weer van de partij . Super weertje. Indrukwekkend is de stop aan de Shannon waterval. Deze is nog hoger dan Niagara. Maar dit is wel een smalle. Dus om de waterval op 1 foto te krijgen is niet simpel. In Horseshoe gaan we op de ferry naar het eiland Nanamio. Na een tocht van 90 minuten meren we aan op het eiland. We hebben toch een zeehond gezien hoor.

Met het aankomen in Withler, lijkt het dat we terug in de bewoonde wereld gekomen zijn. Hier is het naar het schijnt het beste skioord van de wereld. Wat het toffe hier is dat het volledig autovrij is. Het is ook het beste hotel dat we tot hiertoe gehad hebben, alleen moeten we elders gaan eten. Dat is dus wel echt een minpunt. Ook hebben ze hier geen draadloze internet. Dus noppes voor vandaag. Ik heb de goeie kabel niet bij.

's middag lunch genomen in Tofino. We kregen dit keer een reuze steak, veel te groot. En dan moet het snel gaan, want de boot wacht. Uiteindelijk besluit ik om toch niet mee te gaan. Pa gaat walvissen spotten. Hmm, ik verwacht een ruwe zee, en daar bedank ik toch voor. Vandaar dat ik nu reeds eventjes kan tokkelen.

Gisterenavond heeft pa met nog een aantal mensen een wandeling gaan maken in de gietende regen. Er kwamen iets later een stel verzopen kieken terug binnen. Nog wat napraten bij het haardvuur. Dan is het plots al 12 uur. Dus snel bed in. Karel en Luc dronken witte whiskey, en blijkbaar moet dat ook heel lekker zijn. Bart, ken je dat "white owl". We hebben goed geslapen, in onze supermooie kamer. We hebben eeen brubbelbad, een ferm kingsize bed. Zoals op verschillende plaatsen hebben ook een gashaard. Je zou het niet zeggen dat er zoveel luxe is, als je de buitenkant bekijkt. En het regent, het regent, het regent, de godganse dag. We zijn in Ucluelet een korte, maar een natte wandeling gaan maken. Als iedereen uitlekte zijn we terug met de bus naar het hotel gegaan.

Wanneer we naar Kamloops rijden we door een gebied waar 10 jaar geleden een heel felle brand heeft gewoed. Kilometers en kilometers bos was er verwoest, nu zie je de sporen er nog van. Dat moet het één en het ander geweest hebben. Vandaag overnachten we in Sun Peaks. Weeral een enorm grote, nette kamer met gashaard (dat is toch wel gek hoor). Blijkbaar is dit wel een jongeren, ski hotel. We merken het wel, aan het 'restaurant'. Ik denk dat we gewoon in een café zitten. De muziek is knal hard, zou het dan toch zijn dat we ouder worden ? Maar het eten is lekker, en we maken er nog een gezellige avond van. Tegelijker tijd kunnen we nog beren en herten spotten, op de heuvels van de skipistes.

Vandaag moet er zo'n 450 km gereden worden. In de morgen goot het water, en in de namiddag kwam het zonnetje weeral piepen. 24° Wanneer we van de provincie Alberta over gaan naar de provincie Britisch Columbia moeten we de klok een uur vooruitzetten. Dus nu is er 9 uur verschil. Plots schiet er een wolf over de baan, geen tijd om foto's te nemen, zo snel was ie. Onderweg wordt er nog regelmatig gestopt aan watervallen. De ene is heel breed en ondiep, de ander juist heel diep. Maar overal zit er een fameuze kracht achter. Het is telkens weer een nieuw spektakel. Deze middag was het bbq van bizon. Het is wel straffer dan een gewone beef, maar ook heel lekker en mals.