Archief

Gisterenavond nog heel lekker gegeten in het dorpje, een ferme malse beefsteak, en die zijn hier mals hoor. Daarna zijn we te voet terug naar het motel gegaan en hup het bed in. Ik heb vrij goed geslapen in een knus bed met veel kussens en geen lawaai. Joepie. Voor het eerst hebben wij het ontbijt toast kunnen eten, dus dit keer geen koffiekoeken en croissants. Eindelijk.

Rit van 300 km voor de boeg. De eerste stop maken we aan Kamloops lake. Toch telkens weer anders, maar toch altijd even spectaculair. In de Thompson valley komen 2 rivieren samen. Canada is toch wel super qua natuur, niet te doen. Ik dacht even dat we halt zouden houden aan Cache Creek. Deze streek staat bekend om zijn goudzoekers. Misschien hadden we hier ook nog een fortuin kunnen vergaren. Niet dus. Wel houden halt aan de Hat Creek Ranch. Dit is een oud indiaans dorpje. Als lunch krijgen we hamburger. Allée dat hebben dan toch ook gehad. Nen echte hamburger ;-) Als we goed en wel daar zijn, begint het te gieten. Het wordt ferm koud. Daarna maken we een snelle stop aan het Duffy meer. Dit meer ligt vol dikke bomen, maar het is hier koud, ijzig koud. We zitten op een hoogte van 1500 meter. Dat de natuur adembenemend is hoef ik toch niet meer herhalen hé. Wat me vooral opvalt is dat dit land rust uitstraalt, heel veel rust. Vancouver zal wel wat anders zijn. Geregeld zien we wilde dieren. Het begint blijkbaar normaal te worden. In het begin sprong iedereen recht als een beer of zo in het zicht was. Er werd onmiddellijk gestopt om foto's te nemen. Nu wordt er enkel attent op gemaakt.

We logeren vandaag in het Malligne lodge. Al een geluk dat het maar voor één nachtje is, het is echt ondermaats. Just basic, niet meer dan dat. Ons diner moeten we zelfs in het dorp verderop gaan eten. Hier valt echt niks te beleven. Groetjes van het voorlopig nog zonnige Canada.

Jasper Nationaal Park is het grootste meest noordelijk Park Jasper Nationaal Park in de Rocky Mountains. Het is een prachtig stuk natuur. 230 km slingeren we door dit park. Echt de moeite waard. Er wordt nog eens halt gehouden aan de Athabasco waterval. Weeral een indrukwekkend schouwspel van de natuur. Het is wel een beetje spijtig dat het allemaal tegen de tijd gaat. Maar ja niks aan te doen.

Na de lunch begeven we ons naar de Columbia Icefields. Dit is nog een overblijfsel van de laatste ijstijd die Canada bedekte. Het bestaat uit 8 gletsjers waarvan 3 zichtbaar op de Parkway Icefields. Met een reuze Ice explorer rijden we over de gletser. Dit heb ik nog nooit gezien. Met een soort bus met reusachtige wielen rijden over het ijs. Dit gebied is 325 km2 en licht ongeveer 3745 m boven de zeespiegel. De grootste diepte is 365 m. Fantastisch, zowel de rit hier naar toe, als de gletsjer zelf. Natuurlijk is het weerom druk van de toeristen.

Onder een flink warm zonnetje, maar barslechte nacht weer, bezoeken we Lake Louise. Het water is zeer helder en de weerspiegeling van de bergen is adembenemend. Het water heeft hier een tourquoise kleur, echt knap. We nemen nu de route naar Jasper park, maar natuurlijk ondertussen heel wat stops. Deze route is meer dan 230 km en een huis is hier niet te bespeuren. Wat later stoppen we bij het Bowmeer. Dit meer is helemaal bedekt met ijs. En sneeuw !!!! Massa's sneeuw !!!! Het is zonde van in slaap te vallen, want de route is prachtig. Regelmatig moet er plots gestopt worden, want dan zien de beren, elanden, herten en iemand heeft een wolf gezien. Van zodra er ergens een auto met 4 pinkers op staat, is er iets te spotten.

Els, amai hier is het anders vrij zonnig weer hoor.Hopelijk is er niet te veel schade daar in Belgie. Euh ik hoop dat dit weertje hier toch nog aanhoudt hoor. En werk maar goed, binnenkort heb je weer 2 maanden vakantie.

Bij het betalen van een rekening, moet je zelf de taks en de tip nog berekenen. Dat is altijd nogal tellen. Er waren mensen die dachten er gemakkelijk vanaf te komen en betaalden met visa. Maar vooraleer je uw code kan ingeven, moet je eerst aangeven hoeveel tip je wilt geven 15%, 18% of 25%. Dan pas kan je de code ingeven. Stom hoor, je moet hier nogal eens een keertje tellen. Pffff. Ho, Els dropbox lukt momenteel nog niet. Als ik meer tijd heb zal ik het nog wel eens proberen. De groetjes aan iedereen

Bij een volgende stop, aan de hoodoos (rotsformaties) zien we een groep elanden trachten de rivier over te steken. Bij de grote lukt het vrij gemakkelijk, maar twee kleintjes worden door de kracht van de rivier meegezogen. Ze spartelen terug naar de oever. Het schoon om te zien hoe de oudere de kleintjes proberen te beschermen. Ik heb geprobeerd dit te filmen, maar het kan zijn dat het een beetje ver is. Daarna zijn met een gondel van 4 naar de Sulphur Mountain gegaan. Hier hebben we een adembenemend uitzicht over de Rockies. En natuurlijk hebben we door de sneeuw gelopen. Gewoonweg prachtig. In Johnston Canyon zijn we gaan wandelen. Ook hier is de rivier heel ruw. Maar dat neemt niet weg dat het een prachtige, mooie, vermoeiende wandeling is. Halverwege heb ik pa maar laten gaan, zijn tempo ligt toch wel een beetje te hoog voor mij. Dan ben ik maar terug gekeerd. Onze pa heeft hier zijn hartje kunnen ophalen. Dat merk ik omdat hij zoveel foto's heeft genomen. Vandaag is het een superdag geweest. We hebben heel veel gezien, en het weer was dan ook nog eens een keertje top. Het is heel de dag zonnig geweest. Hopelijk blijft het zo.

Na een rot slechte nacht, zijn we deze morgen vroeg vertrokken naar het nationaal park van Banff. De eerste halte is bij de Two Lakes. Wat een pracht van de natuur. In de verte zien we tentjes staan, ge moet maar zin hebben om hier dieren te komen spotten. Ze moeten dan niet verschieten dat er een beer goeiedag komt zeggen. Dan heb je wel ergens een beetje spijt dat je met een groep bent, hier zou je een hele dag van die pure natuur kunnen genieten. Daarna houden we halt aan het Banff Spring Hotel. Een heel romantisch hotel met zo'n 600 kamers. Maar de prijs die je hier moet betalen, daar durf ik niet naar schatten. Het is een echt kasteel. Even binnen glippen om de sfeer op te snuiven. Onze volgende stop is aan de Bowrivier. Eigenlijk mogen we hier niet komen omdat deze gisteren overstroomd was. De waterval is wel echt wild. We moeten dus snel kiekjes nemen vanuit de bus. Het is echt gevaarlijk hier.