Archief

Een beetje rustiger aan doen kan geen slecht hé. Zorg maar dat je in orde bent tegen dat je zelf op verlof gaat. Soigneer jezelve.

Na de Nasca lijnen is de bus in een razende vaart naar de duinen van Ica. Heuuu, amai wat is dat !!!! Met een buggy waar zo'n 10 man in kan, door de woestijn op zoek naar de ondergaande zon. Pffffffff, Het was meer in razend vaart duin op duin af, links rechts, steil naar boven om dan de diepte in te vliegen (!!!!). Ik denk hoe harder we brulden, hoe meer zin de chauffeur er in had, en er nog een schepje bovenop deed. Wow. Maar toch de ondergaande zon was gewoon weg prachtig, maar heel koud. Het was echt spektakel van het eerste uur. Nadien hebben we nog een bbq gehad en dan naar bed, want morgen staan we nog maar eens vroeg op. De groetjes

Vertrek om 9 u naar Nasca. Zoals op elke reis moet er een keramiek fabriek bezocht worden. Er zijn wel mooie dingen, maar ik vind ze vrij duur. Dus niks gekocht. Daarna zijn we naar de luchthaven gereden voor eeen vlucht naar de Nasca lijnen. Het is er ferm druk. We worden verwacht om half elf, maar we worden in 4 groepen verdeeld. Wij zijn als laatste aan de beurt. We hebben tot 2 uur moeten wachten eer we konden opstijgen. Ik vond het wel een beetje eng, in zo'n klein vliegtuigje waar maar 12 man in kan. Ik vond het super, maar niet iedereen was die mening toegedaan. Ik heb de indruk dat je op juiste plaats moest zitten, om er echt van te kunnen genieten. Pa en ik zaten blijkbaar op de juiste plaatsen. De plaatsen werden toegewezen al naar gewicht. We hebben veel gefilmd en foto's genomen, maar wat daar het resultaat van is weet ik niet. Het vliegtuig schommelde weg en weer, maar wij hebben ze wel gezien hoor. Ik vond het in ieder geval prachtig. Er waren enkelen die er absoluut niet van genoten hebbben, omdat ze van de eerste tot de laatste minuut ziek waren. Maar daarbuiten was de natuur ook prachtig.

Om 3 uur hebben ingecheckt (juist het zelfde als in een vliegtuig). Na een half uurtje kunnen we vertrekken. We rijden door de woestijn met zijn hoge duinen, dan komen we weer in dorpen aan. Het leven hier moet heel hard zijn. Op de plateau's is er nog veel beweging. Weerom de moeite om nog efkens wakker te bijven. Ro,mnd 1 uur arriveren we in het hotel. Af en toe heb ik toch mijn ogen kunnen dicht en een poosje geslapen. Maar het is toch niets voor mij, hoe confortabel het ook mag zijn. Alléé ik kruip nu in bed, morgen staat Nasca op het programma

8 u 30 vertrek voor een stadsrondrit. We hebben halt gehouden aan de plaatselijke markt. Een hele propere deze keer. Ze verkopen embryo's van lama's, bloemen om te offeren. Dit doen ze om offers te brengen aan moederaarde om een goede oogst te hebben. We krijgen ook een mooi panoramisch zicht over Aquipera het contrast van groene valleid tegen over het grauwe van de stad. Als we wandelen door de kleine straatjes zien we in de verte de besneeuwde bergtoppen. Mooi om te zien. Het is trouwens vandaag snikheet. We brengen een bezoek aan kathedraal, hier is een mis nog bezig met de schoolgaande jeugd. De akoestiek in deze kathedraal is prachtig. Daarna bezoeken we nog het klooster. Na de lunch trekken we richting slaapbus.

In de vroege avond zijn we samen met nog 2 koppels naar het stadsplein gewandeld. Een heel gezellig plein trouwens, nog lekker gegeten en gezeurd over wat er toch misloopt. De goeie gids van vorige week werd vervangen door iemand, die enkel vertaalt (en hoe dan nog?}, en die verder niks van de streek weet. Dit is een domper op het geheel.

Na de lunch trekken we door het natuurpark en stijgen terug tot 4910 meter. Hier kunnen we 3 vulkanen onderscheiden, de namen ben ik ondertussen al lang vergeten. De temperatuur ligt hier dicht bij het vriespunt, bijtend kou. De tocht door het natuurpark is echt prachtig, maar soms vallen mijn ogen toch toe. Want het is toch een zeer zwaar programma. Arequipa heeft verschillende klimaten op hetzelfde moment. Als we dalen tot 2325 m is het toch weer zo'n graad of 22. In deze stad wordt de enige stiergevechten beoefend. Dit is 2 stieren vechten tegen elkaar tot één van de twee te zwaar gewond is of dood.

Om 2 u 30 opgestaan, we trekken naar de Colca vallei. De vallei waar de condors de warme luchtstroom gebruiken om al zwevend op zoek te gaan naar hun prooi. De weg voert ons over de hoogte van 4910 m, langs de besneeuwde bergtoppen om terug te dalen tot 3620 m. In dit dal zijn 14 dorpen ondergebracht. Rond 8 u 30 zien we de eerste condors vliegen. Amai prachtig, ze doorklieven de lucht met heel veel stijl. Ze kunnen tot 14 kg wegen, en hebben een spanwijdte van 2 tot 3 meter. Maar ook de caynon is een prachtig stukje natuur. We houden halt in het dorp Maca, waar we een man zien, die met buizerds werkt. Er staat ook een man een drankje te mixen, en dat moet pa natuurlijk proeven. Het is een mix van 3soorten alcohol, eiwit en een soort cactusvrucht. Het wordt goedgekeurd. Onze lunch hebben we in Chivay, maar die loopt zeer chaotisch. Dan is er de kok die nog een volle terrine soep laat vallen. Sommigen heb maar half eten.

Hermine, van harte gefeliciteerd met je verjaardag. Maak er een supermooie dag van !

We hebben onderweg alle soorten weer gehad : de zon met 25 graden, gietende regen, hagel en zelfs sneeuw. Maar de ongerepte natuur is een indrukwekkend schouwspel, telkens weer anders. Prachtig. We hebben nog een fotostop gemaakt aan een meer waar flamenco's en ibissen zaten, maar voor te fotograferen stonden ze we veel te ver. Wanneer we lunchen is de hemel weer helemaal dicht getrokken. Het normale plaatsje had een prachtig uitzicht, maar nu was het lunchen in de bus. Dat is ook weer eens wat anders. Snel door de hagel naar het toilet en dan terug de bus in. En na een lange (prachtige) rit arriveren we in Arequipa, ook wel de witte stad genoemd. Deze stad heeft 870000 inwoners. Spijtig dat soms mijn ogen dicht vallen, want dan mis je toch veel van het prachtige landschap. De groetjes, want morgen is het heel vroeg dag, heuuuuu om 2 u 30