Bumthang

De enige weg die van oost naar west loopt is een tweebaans weg. De koning is heel geliefd bij de bevolking en je ziet hem dan ook overal, zelfs op de Kori La, een pas van 3.750 m hoogte. In de winter vaak gesloten wegens hevige sneeuwval. Eens beneden hebben we zicht op Ura gelegen in de hoogste vallei van Bumthang (3100 m). Een kleine zijsprong laat ons de meest heilige plaats van de regio zien: Mebar Tso of het Brandend Meer. Na de middag nog een bezoek aan Jakar Dzong (16de eeuw) met zijn ronde wachttoren, Kurjey Lakhang (1652) met zijn 3 tempels waar we getuigen zijn van een ceremonie en Wangdichcholing Palace (1859), waar we eigenlijk niet binnen mochten zijn wegens renovatie.

Foto 1 is de woning van onze gastheer.

Foto's 2-6: Lhuentse Dzong (1551) is een fortklooster.  De dzong bevat vijf tempels, waarvan er drie in de centrale toren staan.

Foto 7-9: Het Takila Guru standbeeld (ong.47m hoog) is het grootste standbeeld van Guru Rinpoche in Bhutan. Guru Rinpoche wordt gezien als de legendarische heilige die het boedhisme in Bhutan verspreidde.

Foto 10-11: Autsho Nandpoling Gompa is een recente boedhische tempel met een fresco van de koninklijke familie.

Foto 12: Een tibetaanse stoepa omgeven door 108 kleinere stoepas.

Foto 13-15:Mongar Dzong (1930) is een van de nieuwere Dzongs. Het is een klassiek voorbeeld van hoe bhutanezen proberen hun cultuur te behouden.

Foto 16: Straatbeeld in Mongar

Op weg naar Khoma, een eerste stop bij een 16de eeuws klooster, Drametse Lhakhang. Het is een van de belangrijkste kloosters van Oost-Bhutan. Daarna volgt een korte stop in een mini-stadje, Yadhi genaamd, waar we door de hoofdstraat wandelen. De Kori La, een pas op 2450 m hoogte ligt in de mist. Iets verder ligt Mongar waar de lunch is voorzien. Daarna gaat het verder naar Khoma, gekend voor zijn fijne weeftechniek in zijde.

Dat de lucht hier zeer zuiver is merk je aan de baardmossen aan de bomen. Op de rijstvelden zijn ze volop bezig het graan binnen te halen. De man slaat de rijststengen op een eenvoudige steen en de vrouw klopt er de laatste korrels af. Rangjung Woensel Choling(1989) is een school voor de studie van het Boedha-dharma en heeft een 300-tal monniken.Foto 13 zijn torma's, dizijn ceremoniele offerkoekje gemaakt van gestemeel en boter.. De laatste foto is Trashigang Dzong (1659), een complex van versterkte gebouwen die dienden om invloed te verwerven in de regio en als verdediging tegen de invallen van de Tibetanen.

Tot 2012 was Merak alleen te bereiken via een tweedaagse wandeling. Nu ligt er een 1-baansweg maar nog niet volledig geasfanteerd. Merak ligt op een hoogte van 3500m. Een verwelkoming in de homestay door de gastvrouw. Phurba (naast mij) is een voozichtige chauffeur. Daarna volgt een bezoek aan de enige school in het dorp met ong. 160 leerlingen. Zeer gedissiplineerde en hoffelijke kinderen die aanschuiven aan de keuken waar iedereen een gratis maaltijd krijgt. Na het middagmaal gaan de laagste klassen naar huis. Door de gastvrouw wordt ik en mijn begeleiders nog in de traditionele klederdracht aangekleed en wandelen we  zo  even buiten het dorp waar we toeval uitgenodigt worden om een schaaltje rijstwijn mee te drinken.

Na het ontbijt een wandeling door het Wildlive Sanctuary en daarna naar het Zorig Chusum, een school waar de tradionele kunsten worden aangeleerd. Na de lunch, met zicht op de Dzong van Trashigang, gaan we dit fortklooster uit 1659 bezoeken, waarna er nog een wandeling volgt door het kleine stadje Trashigang.

Verwelkoming door mijn gids Sonam op de luchthaven van Yonghpula, gelegen op een bergrug. Op weg naar Trashiyangste een stop bij Gom Chora, een bezoek aan de Dzong, op zondag doen de mannen aan boogschieten, Chorten Kora  en een wandeling door het dorp.






nT

De drie eerste foto's zijn genomen bij het opstijgen in Kathmandu. Wie vindt de Swayambhunath? De vliegroute gaat langs een aantal bergtoppen van meer dan 8000m hoogte. Na landing op de kleine luchthaven van Paro wordt je meteen ondergedompeld in de sfeer van Bhutan.

Het Hayuman's mausoleum (1570) was het eerste tuingraf op het  indiase subcontinent. Het ontwerp van dit graf was een inspiratie voor de Taj Mahal. (foto 5 - 8). Grenzend aan het Graf van Hayuman ligt het Sunder Nusery. Het is een 16de eeuws erfgoedparkcomplex. Ideaal als, zoals vandaag en gisteren de temperatuur minstens 33° is.

Lodhi Garden is een stadspak dat verschillende graven en een brug bevat, architectonische werken uit de 15de eeuw en de was wordt nog steeds op een onorthodoxe manier gedaan in het park (foto's 1-6). Vlakbij de tuin, de laatste monumentale graftuin van de Mongols, Het mausoleum van Safarjung gebouwd in 1754. (foto's 7 en 8). Voorlaatste foto: er wordt nog steesteeds gebakken op straat. En als toemaatje, de vlucht van Brussel naar Doha.

Oorlog tussen Israel en Libanon, gevolg:

De vlucht komt met  vertraging aan in Brussel

De vlucht duurt ook langer omdat ze rond Libanon moet vliegen.

Vele missen hun verbindingen, chaos in Doha waar alles moet opgelost worden.

Een deel van de gestrande passagiers moeten op hotel, er zijn ook gelukkigen die nog met een late nachtvlucht verder geraken.

Het slapen valt weg, in de plaats daarvan een bezoek aan het Qutb-complex (eerste 3 foto's) en het vlakbij gelegen Mehrauli Archaeological Park (laatste 4 foto's)

Bhutan

* In de officiële taal Dzongkha:

        Druk Yul, ‘het land van de draak’

        Druk Tsendhen, ‘het land van de donderende draak.

* is een klein boedhistisch koninkrijk in de Himalaya.

* ligt geklemd tussen twee grootmachten: China/Tibet en India

* de welvaart wordt gemeten aan de hand van het bruto nationaal geluk.

* had in 2023 een bevolking van 787.424 inwoners

* Thimphu, de hoofdstad heeft ong. 70.000 inwoners

* heeft een oppervlakte van 46.500 km² en dus iets groter dan Nederland

* minstens 60% van het land moet bebost zijn.

* het land is niet eens CO2-neutraal, maar zelfs CO2-negatief !

Nog een tweetal weken en ik ben weer weg, ditmaal reis ik alleen. Bhutan bezoek ik van oost naar west. In India reis ik door de deelstaten Haryana en Punjab.

Bhutan grenst bovenaan aan China/Tibet en onderaan aan India.

De reisweg is min of meer op de kaart aangeduid, behalve naar Merak (uiterst rechts) en Haa (links). De weg naar Merak staat nog niet op "google maps" ingetekend, en voor Haa waren mijn verbindingspunten op.

De rondrit door Haryana en Punjab in India. Lahore, bovenaan links, is reeds Pakistan.

Punakha Dzong, het paleis van het grote geluk.

2 okt: Vlucht Brussel-Doha en vlucht Doha-Delhi met Qatar Airways

3 okt: Delhi

4 okt: Delhi

5 okt: Vlucht Delhi-Paro met Bhutan Airlines

6 okt: Vlucht Paro-Yongphula met Drukair; Begin van de autoreis, transfer naar Trashiyangste

7 okt: Trashigang

8 okt: Merak

9 okt: Trashigang

10 okt: Lhuentse/Khoma

11 okt: Mongar

12 okt: Bhumthang/Jakar

13 okt: Bhumthang/Jakar

14 okt: Gangtey

15 okt: Punakha

16 okt: Thimphu

17 okt: Thimphu

18 okt: Haa

19 okt: Paro

20 okt: Paro

21 okt: Delhi - Vlucht Paro-Delhi met Bhutan Airlines

22 okt: Delhi

23 okt: Bathinda

24 okt: Faridkot

25 okt: Amritsar

26 okt: Amritsar

27 okt: Amritsar

28 okt: Kapurthala

29 okt: Anandpur Sahib

30 okt: Anandpur Sahib

31 okt: Chandigarh

01 nov: Chandigarh - Sirhind

02 nov: Chandigarh - Pinjore

03 nov: Chandigarh

04 nov: Patiala

05 nov: Kurukshetra

06 nov: Panipat

07 nov: Delhi

08 nov: Vlucht Delhi-Doha; Vlucht Doha-Brussel met Qatar Airways

09 nov: Aankomst Hoevenen