Gedicht: Samen
Samen…
samen met jou
samen met jou op wandel.
Vroeger kon je het niet afwachten
samen met mij op stap te gaan.
Verlangend keek je me aan
en zonder woorden begreep ik wat je van me wou.
Nu kijk ik jou verlangend aan
en vraag je lief
of je met me mee wilt gaan?
Jij begrijpt mijn woorden wel
maar je verlangen…is verdwenen.
Je ligt lui en languit op de zetel
en rekt je uit.
Je kijkt me uitdagend aan
Een vragende blik,
kom er toch bij?
Streel me zacht,
samen even lekker knuffelen…
kan dat ook?
Telkens weer laat ik me verleiden
ik kan die blik niet weerstaan.
Ik geef je een lieve zoen
en uiteindelijk stem je toe,
om toch maar even blokje om te gaan,
om te doen “dat moet”
Samen…
met mijn lieve en trouwe
“seniorenhond” ...
kon het maar eeuwig duren.
S. Ingrid
