Naar de inhoud

Welkom

Wat vinden de bezoekers van deze blog?

Zeer goed100% (9)

Goed0% (0)

Voldoende0% (0)

Nog wat bijwerken0% (0)

Nog veel werk aan0% (0)

9 stemmen in totaal.

‹ Terug naar de blog

Meer van BiBi's blog

Wat een plezier is het om jou als
mijn speciale online vriendin te hebben
Iemand aan wie ik mijn geheimen vertel
Al mijn gedachten zend ik aan jou.

Het schijnt dat je er altijd bent
Wanneer ik je nodig heb
Je maakt me altijd aan het lachen
Op de dagen dat ik in de put zit.

Voor het geval dat je niet weet
Hoeveel je voor me betekent
Zend ik je dit kleine versje
Zo dat je niet hoeft te twijfelen zie je!

Ik dank je voor je vriendelijkheid
En de lieve woordjes die je zegt
En ik hoop dat alle goede dingen
Hun weg vinden naar jou vandaag.

Wolvengehuil.

Niemand hoort het gehuil
Omdat niemand het weet
De wolf in hem, is muisstil
De wolvin in haar, kan de stilte niet meer doorbreken

Ooit braken ze samen deze stilte
Doorkruiste een ongetemde wildernis
Ze joegen achter het verboden wild aan
Namen ongekende vrijheid
Die niet voor hen bestemd was

De jacht op hen is open
Zij kan even niet volgen
Blijft alleen achter,
de glans in haar ogen verdwijnt
Hij vervolgt zelfbewust en fier zijn weg
Maar ook zijn ogen, zonder glans
Hoort zijn wolvin huilen
Maar zijn besluit staat vast

Zij vervolgt een andere weg
Na het pad van”herinneringen” doorkruist te hebben
en “uitgehuild” te zijn
Vervolgt ze zelfbewust haar weg
Een terug gevonden weg naar haar”roedel”
Waar alleen maar”echte liefde” telt
En nooit eerder hadden haar ogen een dergelijke glans.

S.Ingrid
Augustus 2003

Moonlight

Telkens weer
kom je uit het donker tevoorschijn
Beetje bij beetje groeit je macht
Je begluurt me
waar ik ook ben
Telkens weer
weet je me te vinden
Ik wil je niet zien
want samen met jou
komt weer die onrust
Toch blijft mijn blik
op jou gericht
Je betovert me
je boeit me
Je houdt me in de gaten
overal waar ik ga
voel ik jouw aanwezigheid
Een wolk neemt jou het zicht
je roept de wind
tot hulp
en je zicht is weer vrij
Je laat de wolven huilen
en ik kan niet slapen
Je straalt ondeugend
en laat mijn schaduw schrikken
Jouw geheimen goed verborgen
jouw licht onthult de mijne
De kleuren laat je verdwijnen
de wereld slaapt onder een raadselachtig licht
De onrust die je brengt
maakt me bang
Nog even en je macht neemt af
Je volle maangezicht verdwijnt
en de rust keert weer
Tot volgende maand
volle maan

S.Ingrid
mei 2005

Zaterdag 28 mei 2005

Zalig, gewekt worden door het zonneke
en het ontbijt tot ons nemen in de tuin.
Dat zijn de dingen, die ons laten voelen
als "een koning en koningin"
De vogeltjes begroeten ons met een "ochtend-serenade"
Aan de vijver zijn ze druk bezig met hun morgend-toilette.
We hebben de mooiste voliére die er is...
geen gevangenschap, vrij als een vogeltje,
komen ze ons dagelijks bezoeken
en mogen we genieten van hun mooiste gezang.
Het eten had ik de avond van te voore al voorbereid.
De hapjes voor het aperitief, deden we even samen,
ook dit kon buiten gebeuren.
Kerstomaatjes in de helft snijden, stukje mozarrella en een blaadje
basilicum op een tandenstoker, begin en einde een half kerstomaatje.
Erg lekker! Worteltjes in smalle reepjes met een dipsausje.
Blokjes kaas versierd met augurkjes en druifjes...olijfjes,
borrelnootjes! Het aperitieven is al een feestijn
Stipt om 18 uur arriveerden onze kids en konden we "papa's verjaardag" vieren. Hartmut kreeg een GROOT plat pak in zijn handen gedrukt! Ooooh...een klein rond tafeltje...nu nog twee bijpassende stoeltjes en we hebben ons "bistro-stelletje" wat we al zo lang wilden!
Dochterlief lacht en loopt terug naar de garages en brengt twee stoeltjes Leuke cadeau, eentje waar we allebei plezier zullen aan beleven! Als het niet zo warm is, gaan we in onze tuin altijd het zonneke achterna. Maar de zware houten tuinmeubelen zijn erg onpraktisch en te zwaar om te verplaatsen. Zij staan op ons terras onder het afdak, maar daar hebben we maar tot een uur of 12 het zonneke. Ze vinden het altijd leuk, een cadeautje te kopen voor ons samen, omdat we zo dicht achter elkaar verjaren.
In ieder geval...was het een geslaagd geschenk ;-)
We aten "Duvel-Fricassee" ooit in de BB gelezen hier op SN ;-)
Onze gezellige avond duurde tot 23u45 en heel de tijd konden we buiten blijven zitten. Toen was het weer afscheid nemen, want Mandy moet zondags werken!
En zo eindigde weer een heel gezellige avond, samen met onze kids.

↑ Terug naar de berichten