Woensdag 8 november 2006
Pompoen
Dat hoort er zeker bij deze tijd van het jaar
''Soms, is vreugde de bron van je glimlach. Maar soms, kan je glimlach de bron van vreugde zijn.''
Dat hoort er zeker bij deze tijd van het jaarReageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Woensdag 8 november 2006
Paars
Paars met lila en wit Woensdag 8 november 2006
Grafstukje
Een grafstukje Woensdag 8 november 2006
Gondel
Zomaar een ideetje met restjes Woensdag 8 november 2006
Opgefrist
Een samenhang van klimop en kleine roze bloempjes opgefleurd met een roze lintWoensdag 8 november 2006
Herfst op tafel
Glazen bokaal opgevuld met geurige rozenblaadjes en ander droogmateriaal
Donderdag 19 oktober 2006
Onze nieuwe aanwinst
Wat vinden jullie van mijn nieuw adoptiekindje, is wel geen bloemstukje maar ik wil ze toch eens laten zien. het is een schatje genaamd Ember een Ragdoll van bijna 4 maand 
groetjes
biekebolleke
Zondag 24 september 2006
Tuinweelde 2
Nog wat tuinraapsels Zondag 24 september 2006
Tuinweelde 1
Tijdens mijn wandelingetje in de tuin plukte ik dit.
Zaterdag 26 augustus 2006
Phalaneopsis
Geschenk van een tof stelZaterdag 26 augustus 2006
Modern
Zaterdag 26 augustus 2006
Vogelmelk tussen gras
Voor een liefhebber Zaterdag 26 augustus 2006
Voor een toffe dame
Elvira Zaterdag 26 augustus 2006
Duo als schouwgarnituur
Zaterdag 26 augustus 2006
Moederdag
Voor een speciaal iemand
Zaterdag 26 augustus 2006
Tuin materialen
Siergras , Pachysandra en sierdistels Donderdag 22 juni 2006
Tuindecoratie 2
Voor op de tuintafel Verschillende soorten op een tak
Donderdag 22 juni 2006
Tuindecoratie 1
Dit is een decoratie die ik gemaakt heb om aan de vijver te zetten Verschillende soorten sempervivum
Donderdag 22 juni 2006
Het tweede stukje voor de papa
Door een vergiussing staat het stukje niet echt op zijn plaats, sorry daarvoorDonderdag 22 juni 2006
Uit het nest gevallen
De verhaaltjes over onze gevleugelde vrienden, zij plezant om te lezen, ik heb er ook eentje.
Zondagmiddag hadden we besloten om er een lekker luie dag van te maken, na de voorbije drukke weken heeft mijne schat dat wel verdiend.
Onze tuin is dit jaar maar aangelegd (door mijne schat) en we hebben dus nog niet veel schaduw van onze boom, en soms is het niet te doen in onze tuin (veel te warm) .
Niet getreurd dan zoeken we schaduw op in de buurt.
Omdat hij maandag terug vol goede moed aan de slag zou kunnen gaan, gingen we met onze opplooizeteltjes op pad langs de nete, vonden een prachtig plaatsje in de schaduw van een paar bomen, en genoten van de rust en de prachtige natuur. Schatje deed een dutje en ik las een boek.
Na een tijd kregen we zin in een ijsje en we stapten op richting cremerie in Lier.
Schat een lekkere coupe met aardbeien en slagroom en voor mij een lekker appetaart met koffie heerlijk!!!
Plots paniek de tafel naast ons, een mama met haar twee kleine kindjes, er was juist naast hun tafel een klein vogeltje gevallen.
De mama raapte het op en liet het zien aan de twee klein maannen.
Natuurlijk die vier kleine kinderhandjes grabbelden om dat kleine pluisje te kunnen strelen, nadat ze het een tijdje bepoteld hadden kon mijne schat (een echte vogelliefhebber en kenner) het niet meer aanzien en stond recht.
Zei heel rustig tegen de mama en haar kroost dat het kleine musje nu doodsangsten uitstond, en beter ergens op een rustige plaats kon bekomen, de dienster bracht een doos om het musje in te zetten.
Mijn schat vond het beter dat wij het mee naar huis namen (trouwens die mama wist niet wat ze er mee zou moeten aanvangen) om te verzorgen en rustig enkele dagen te laten bekomen om daarna weer vrij te laten.
Nadat we beloofd hadden dat ze gerust met de kleintjes mocht langskomen om te kijken naar het musje stapte zij op met haar twee kapoenen.
Wij namen het musje mee, thuisgekomen zette mijn schat het pluisje in een vogelkooitje, we zagen wel dat er iets aan het pootje mankeerde, maar besloten om het eerst maar eens een nacht te laten rusten.
Maandagmorgen hoorden we het al piepen vanaf het zonlicht binnen scheen in de keuken, schat vond dat een goed teken en we stonden op om te zien, hij gaf het pluisje wat te drinken met een druppelteller terwijl ik het bekje openhield, nog een beetje gemalen voer en het beestje kon weer rusten, dat deden we s'avonds nog eens en het leek eroip dat het beestje het zou halen, welliswaar met een lamme poot, want die hing daar maar gewoon.
Maar vanmorgen bij het opstaan lag het beestje in een hoekje van de kooi, het is vannacht gestorven.
Spijtig maar het had misschien toch niet zo goed overleefd in de vrije natuur met zijn gebroken pootje.
We hebben ons best gedaan, maar het heeft niet mogen zijn
Nog een prettige dag voor mijn bezoekers
Zondagmiddag hadden we besloten om er een lekker luie dag van te maken, na de voorbije drukke weken heeft mijne schat dat wel verdiend.
Onze tuin is dit jaar maar aangelegd (door mijne schat) en we hebben dus nog niet veel schaduw van onze boom, en soms is het niet te doen in onze tuin (veel te warm) .
Niet getreurd dan zoeken we schaduw op in de buurt.
Omdat hij maandag terug vol goede moed aan de slag zou kunnen gaan, gingen we met onze opplooizeteltjes op pad langs de nete, vonden een prachtig plaatsje in de schaduw van een paar bomen, en genoten van de rust en de prachtige natuur. Schatje deed een dutje en ik las een boek.
Na een tijd kregen we zin in een ijsje en we stapten op richting cremerie in Lier.
Schat een lekkere coupe met aardbeien en slagroom en voor mij een lekker appetaart met koffie heerlijk!!!
Plots paniek de tafel naast ons, een mama met haar twee kleine kindjes, er was juist naast hun tafel een klein vogeltje gevallen.
De mama raapte het op en liet het zien aan de twee klein maannen.
Natuurlijk die vier kleine kinderhandjes grabbelden om dat kleine pluisje te kunnen strelen, nadat ze het een tijdje bepoteld hadden kon mijne schat (een echte vogelliefhebber en kenner) het niet meer aanzien en stond recht.
Zei heel rustig tegen de mama en haar kroost dat het kleine musje nu doodsangsten uitstond, en beter ergens op een rustige plaats kon bekomen, de dienster bracht een doos om het musje in te zetten.
Mijn schat vond het beter dat wij het mee naar huis namen (trouwens die mama wist niet wat ze er mee zou moeten aanvangen) om te verzorgen en rustig enkele dagen te laten bekomen om daarna weer vrij te laten.
Nadat we beloofd hadden dat ze gerust met de kleintjes mocht langskomen om te kijken naar het musje stapte zij op met haar twee kapoenen.
Wij namen het musje mee, thuisgekomen zette mijn schat het pluisje in een vogelkooitje, we zagen wel dat er iets aan het pootje mankeerde, maar besloten om het eerst maar eens een nacht te laten rusten.
Maandagmorgen hoorden we het al piepen vanaf het zonlicht binnen scheen in de keuken, schat vond dat een goed teken en we stonden op om te zien, hij gaf het pluisje wat te drinken met een druppelteller terwijl ik het bekje openhield, nog een beetje gemalen voer en het beestje kon weer rusten, dat deden we s'avonds nog eens en het leek eroip dat het beestje het zou halen, welliswaar met een lamme poot, want die hing daar maar gewoon.
Maar vanmorgen bij het opstaan lag het beestje in een hoekje van de kooi, het is vannacht gestorven.
Spijtig maar het had misschien toch niet zo goed overleefd in de vrije natuur met zijn gebroken pootje.
We hebben ons best gedaan, maar het heeft niet mogen zijn
Nog een prettige dag voor mijn bezoekers