Archief

Donderdag, al mijn werk gedaan.
Morgen wat boodschappen doen en eens tot bij mijn moeke. Ze is ziek geweest maar is nu gelukkig weer veel beter.
Ik ben toch altijd ongerust als zij iets heeft hoor. Het is zo een tenger klein vrouwke hé. Maar een vechterke ze!
Onze va draagt er ook zorg voor en zolang ze elkaar hebben...Ze zagen wel eens tegen elkaar maar dat is overal hetzelfde zeker?

Ons Emmily verhuisd  naar haar nieuw appartement. Haar vrijgezellenflatje was te klein om daar met twee te wonen. Zij en Koen kunnen elkaar niet missen, dus dan moet ge de stap zetten om samen te wonen hé! Ik ben blij voor haar, het is een toffe gast die bij iedereen in de smaak valt.
Ik wens hen dan ook een heel fijn, gelukkig leven samen! Ik weet dat ze regelmatig naar mijn blogske kijkt, dus, Emmilyke, veel geluk in jullie nestje ze! Ik weet dat ge er iets moois zult van maken!

Wel wel, ik ben blij dat ik naar de personeelvergadering gegaan ben. Zo blijf je op de hoogte hé. Het was heel interessant! Het ging over de nieuwe wetten van de uurroosters en over ons nieuw loonbriefje. Het was Ingrid van de vakbond die de vergadering gegeven heeft. Ik heb haar nu nog eens gevraagd hoe het zit met mijn uurrooster, dat ik géén overuren mag doen en mij strikt aan mijn 18 uren houden en zij heeft het nog maar eens bevestigd. Ik krijg ook nog geld van de RVA en een deel van het sociaal fonds en dat kan ik kwijt geraken als ik overuren doe. Het is zelfs zo dat ik het gekregene mag terugstorten. Soms lijkt het of ik niet wil blijven of geen uur langer wil werken, maar ge ziet het is nu eenmaal wet. Het is een systeem waar ik ingestapt ben waar ik 18 uur inlever en dat er iemand die 18 uur moet opvullen. Die persoon moet die uren meer werken, ik niet. Ik weet dat er mensen zijn die zeggen " ze moet maar 18 uur komen en ze zou nog reclameren", maar ik heb er verdorie voor gewerkt ook om in dat systeem te kunnen stappen hé. Maar dat trek ik mij echt niet meer aan hoor. Er hangt hier een spreukje in huis " Doe wat je wilt, kletsen doen ze toch!" en daar zit veel waarheid in. Ik doe mijn job graag en ik zal mijn werk altijd zo goed mogelijk doen ( heb ik al altijd gedaan ) maar ik doe mijn plichten, ik wil mijn rechten ook!
Al bij al valt het bij ons nog mee hoor. Ik heb zelf jaren in de vakbond gezeten en dan ontmoet je mensen uit andere winkels en van de concurrentie, wel, die hebben pas reden om te zagen en te klagen jong! Niet te geloven wat er soms allemaal gebeurt. Goed dat de vakbond er is om ons van alles op de hoogte te houden, ze zouden anders wat doen met de mensen ze!
.

Maandag is voor mij zo een beetje rustige dag! Was doen, eens stofzuigen, beetje tv kijken, mijn blogske bewerken enz....
Eigenlijk is het een heel leuke dag. Vroeger was dat anders ze, het begin van weer een drukke werkweek en organiseren om toch alle werkjes gedaan te krijgen! Pfffffff!

Morgen is er een personeelvergadering op het werk en ik ga toch eens horen. Het duurt maar een half uurtje en dan is een mens toch op de hoogte hé.

Volgende week word ik gedecoreerd mensen! 25 jaar dienst bij Delhaize! Ik ben begonnen op 2 november 1982 na een vervangingcontract te hebben gedaan bij La Lorraine. Dat is de bakkerij en die huurden vroeger een plaatsje in de winkel en daar ben ik dus begonnen.
Na enkele dagen zei de directeur van de winkel dat ik bij hen mocht beginnen als mijn contract uit was! Ge kunt niet geloven hoe blij ik daar mee was, want ik werkte daar ondertussen heel graag. Dus dat is al allemaal 25 jaar geleden! Niet te geloven.
Ik heb 3 jaar in de beenhouwerij gewerkt en toen de visafdeling kwam heb ik gevraagd om daar naar toe te gaan en dat voor 20 jaar ( maar dat wist ik toen nog niet hé )! En nu zit ik al sedert september al twee jaar aan de kassa en ik moet zeggen, dat doe ik echt het liefst! Ik wist niet dat dat zo een leuke job was! En zeker 3 dagen per week, dat kan niet vervelen hé!
Ik ben niet alleen die in de bloemetjes gezet word hoor, er zijn er die daar al 30 jaar werken, dus zo slecht zal het daar wel niet zijn zeker!
Vroeger al wat plezanter dan nu voor sommige, maar mij hoor je zeker niet klagen.
Dus...dinsdag 4 december is een grote dag voor mij!

De week is weeral halfweg. Voor mij de eerste werkdag deze namiddag. Zo ben ik nog eens bij de mensen en bij mijn collega's!

Vandaag heb ik een mailtje gestuurd naar "De Madammen" op radio twee. Het ging over de dag van de vriendelijkheid en daar kan je dan op reageren. Ik heb eens een oproep gedaan om een beetje vriendelijker te zijn tegen de kassiersters! Ze hebben  mijn mailtje vernoemd hoor tijdens de uitzending!
Ik mag persoonlijk niet echt klagen want onze klanten zijn heel lief, allé de meeste toch. Maar er zijn er andere hoor, amaai! Die ons niet bekijken, geen goede dag zeggen of dank u wel. Die denken dat wij meubilair zijn van de winkel denk ik! Hahahaha! Ik lach er mee hoor, ik ben zeker dat ik tegen iedereen vriendelijk ben , dus...
Sommige mensen zien hun eigen niet graag en dan kan je zeker tegen iemand anders niet lief zijn hé! Spijtig voor die mensen, we moeten er compassie mee hebben, ze weten niet wat ze missen. Een vriendelijk woord of een glimlach, het kan zo een deugd doen, is het niet?
Zo zie je dat het toch de moeite was om eens te schrijven. Al zijn het maar een paar klanten die vanaf nu vriendelijker worden, wel, het is het waard!