Berichten van 1 januari 2022 tot 31 december 2022

n

n

b

Klik op de sneeuwman.

In de watermeloenlucht, plotseling, 
de geur van naalden. Pine staat
onder een hoge lucht. In bloederige bessen.
Besneeuwde berpas, druppels rijpe bessen
uit trossen gevallen.
Ze was gebogen voor de wind, ze boog haar
hoofd, en als handen, takken, treurig 
neergelaten. Op een witte sneeuwlaag
Scarlet tranen, sneeuw bedekt paden.

Grijsgrijze struiken tot aan een takje ...
Op de grond en thuis. De winter komt neer
aan witte parachutes!
Sneeuwvlokken,sterren vliegen.
Ik kijk van onder mijn arm:
Wervelend, dansend in de lucht,
molig en licht!
De straat werd lichter,
het slimme dorp.
Sneeuwvlokken vliegen, dwarrelen,
eromheen is wit-wit!

We zijn niet bang voor slecht weer,integendeel,alles

 is andersom.We zijn elk moment gelukkig,in ons leeft de 

kracht van de geest.Het wenkt een bedompte weg,

het bracht ons tot leven.Loop, mijn vriend, ik met mijn 

gekromde benen.We wachten op geweldige dingen.

Nieuwe benen?

Verlaat uw genade niet, help op het pad van het leven.

Ik geloof dat ik erin zal slagen om alles te overleven, 
met dit geloof ga ik verder. 
Laat de hoop van het hart niet weggaan, 
laat de liefde er de hele tijd in heersen. 
Zonder hoop, mijn ziel is een woestijn. 
Zonder liefde, en de dag zal niet leven.

Opnieuw zongen de vogels luide stemmen 
en werden de stilte wakker. 
Wat zal er in april gebeuren? 
Het is alleen aan God bekend. 
We leven van hoop en geloof. 
Laat er vrede zijn! Laat er licht zijn.
laat de vogels zingen. Laat mensen geloven. 

Jeugd van profetie gebeurt zelden. 

Zelden leidt het lot direct tot geluk. 

Vaker, in het leven, eenzaamheid, 

zoekt naar redding, vindt het niet. 

Ik wil liefkozen, warmte, begrip, 

ik wil de verwantschap van zielen voelen. 

Alles is eenvoudig: familie, kinderen, echtgenoot. 

 De keuze is niet hetzelfde. Wederom hoopt. 

Opnieuw fouten. En eenzaamheid is meer waanideeën.

</p

n

N

De winter is vrolijk geworden.
Met schaatsen en sleeën.
Met een besprenkelde baan,
Met een magisch oud sprookje.
Op een versierde kerstboom.
Lantaarns schommel.
Laat de vrolijke
winter niet langer eindigen!

b

De storm bedekt de lucht met duisternis.Wervelende 
sneeuwwervelwinden. Dan, als een beest, zal ze huilen.
Dan zal ze huilen als een kind. Dan langs het vervallen
 dak. Plotseling zal het ritselen van stro,. Dan, als een 

late reiziger, zal Ze op ons raam kloppen .Ons vervallen 
krot en verdrietig en donker.Wat ben jij, mijn oude dame, 
tot zwijgen gebracht aan het raam?Of het huilen van een 
 storm. Jij, mijn vriend, bent vermoeid. Of sluimer je onder het

 gezoem van jouw spindel?Laten we drinken, goede 
vriend van mijn arme jeugd, laten we drinken van 
verdriet; waar is de mok?Het hart zal vrolijker
 zijn. Zing een lied voor me, zoals een mees

rustig aan de overkant van de zee leefde;
Zing een liedje voor me als een meisje. In de ochtend 
Iging ik water halen. De storm bedekt de lucht met
 duisternis. Wervelende sneeuwwervelwinden.

Dan, als een beest, zal ze schreeuwen. Dan zal 
ze huilen als een kind. Laten we drinken, goede 
 vriend van. Mijn arme jeugd. laten we drinken van
 verdriet, waar is de mok?Het hart zal vrolijker zijn.