Wat weemoedig ...

Gezellig getafeld met 3 (ex)- collega's in het didactisch restaurant van het VTI Aalst.  Ze zijn jaren jonger dan ik maar het klikt tussen ons en we houden contact.  Leuke babbel en lekker eten!  Eindproef van 6 Groepskoken... aperitief, voorgerecht, hoofdschotel, dessert , koffietje en water aan de zéér democratische prijs van amper € 22!  Geen wonder dat ze elke dag klanten moeten weigeren! Maar ik heb geen heimwee meer naar het arbeidsleven.  Het heeft een tijdje geduurd maar nu besef ik hoe fantastisch op pensioen zijn is.  Akkoord, het is de laatste fase van je bestaan hier op aarde, maar er is zoveel tijd om leuke dingen te doen en niets hoeft meer!  Zalig!!! 

De regen vermindert...  En het onweer verwijdert zich ook.  Gelukkig dat ik mijn ramen niet heb gepoetst vandaag!  Mijn overbuurvrouw daarentegen zal sakkeren want de ruitenkuiser is vanmiddag langs geweest...

Daar zal je niet veel meer van zien, vrees ik !

Pas verkozen als parlementariër van Vlaams Belang en nu al onder vuur omwille van haar uitspraken over holebis.  Voor alle duidelijkheid : ik ben het absoluut niet eens met haar standpunten.  Maar op twitter en facebook wordt ze aangevallen op haar uiterlijk en dat vind ik echt niet ok!  

Kwart voor 11 ...  Het regent enorm met grote hagelbollen en hevige bliksem.  Niet dat ik echt bang ben, maar ik blijf wel nog wat op ...  Het lawaai op het glazen dak van de keuken is echt oorverdovend!  Ocharme, de mensen die nu nog onderweg zijn!  Mijn schoonzoon o.a. die vandaag een bijscholing had en rond half 12 zou thuis zijn.  Ik vind de combinatie donker / nat op de weg totaal niet leuk!  Ik heb soms wat last van een lichte vorm van nachtblindheid en dus vermijd ik het op de baan te moeten in die omstandigheden.  "Beter blode Jan dan dode Jan" zeggen ze bij ons!

De regen is natuurlijk welkom want het grondwaterpeil is nog lang niet ok, maar lichte neerslag is toch beter dan deze stortvloed.  Wij wonen wel op een hoog punt, dus van wateroverlast hebben we nog nooit last gehad.  Enfin, soms wel in de kelder ( om de 5 à 6 jaar of zo ) maar ik heb een dompelpomp en het grootste deel van de kelder is opgehoogd zodat slechts een klein deel van de vloer nat wordt.

En ons ma, die slaapt door alles heen!

Gisteren van 15 u tot 19 u met 7 man rond de tafel gezeten om de afscheidsviering voor te bereiden.  Vanavond gesprek met de deken om hem de viering voor te leggen en concrete afspraken te maken ...  Het wordt echt een pakkend gebeuren!  Ik heb het welkomswoord en daar ben ik blij om.  Dan zal ik nog niet te emotioneel zijn.  En vlak voor de kist wordt buiten gedragen zullen we het Avondlied zingen, want Simonne heeft jaren in de jeugdbeweging en in de CM gezeten en sprak daar nog vaak over.  Dat zal een kippenvelmoment zijn, dat weet ik nu al...

O Heer, d'avond is neergekomen,
de zonne zonk, het duister klom.
De winden doorruisen de bomen
en verre sterren staan alom...
Wij knielen neer om u te zingen
in 't slapend woud ons avondlied.
Wij danken u voor wat we ontvingen,
en vragen, heer, verlaat ons niet!

Knielen, knielen, knielen wij neder,
door de stilte weerklinkt onze beê
Luist'rend fluist'ren kruinen mee
en sterren staren teder.
Geef ons Heer, zegen en rust en vreê.

In Humo deze week een artikel over het geluksgevoel van de Belgen.  Meteen naar de site www.gelukkigebelgen.be gesurft en de gelukstest gedaan.  85% !  Dat is boven het gemiddelde.  Ik vind dit wel een realistisch resultaat want ik ben meestal toch tevreden over mijn leven .  Tevreden zijn met wie en wat je bent en je niet te veel met anderen vergelijken...  Gisteren was mijn (ex)-schoonzuster op bezoek en ze maakt zich zorgen over haar enige zoon, mijn metekind.  Een toffe gast maar zo gefocust op luxe, merken, dure wagen...   Als je hoort over welk huis hij droomt ... Ze maakt zich daar echt zorgen over, maar wat kan je doen?  Het is wel een zeer harde werker die naast zijn dagjob nog 2 bij-jobs heeft.  "Laat het los", heb ik haar gezegd, "laat het los" ...  maar makkelijk is dat niet!  Als hij maar eens inzag dat al die dure spullen echt geen geluk met zich meebrengen ...  Maar ja, mensen moeten af en toe met hun kop tegen de muur lopen om te beseffen dat ze fout bezig zijn...

Gisteravond vergadering dagelijks Bestuur jebron.  Inge werd opgebeld door zieke dochter en is meteen met haar naar spoed gereden.  En dat aan het begin van de blok!  Hopelijk valt het allemaal mee!  

Sterkte, Marjoleine!!!

"Ach, Martine, ach, Martine, hoe kan ik jouw hart verdienen ...?" ...  Louis Neefs was niet de enige die een boontje had voor Martine Bijl.  Een dame vol klasse... R.I.P.

een Brussels parlementslid van de partij DierAnimal zegt dat ze , indien haar kind en haar hond beiden in gevaar zouden zijn, niet zou weten wie te kiezen...  Voor de rest geen commentaar...

één van Simonnes lievelingsliederen...  Een verrijzenislied vol hoop en vertrouwen in het feit dat het leven doorgaat, ook als wij er niet meer zijn...

Dat wordt het slotlied!  De steppe zal bloeien, ook al zullen we zaterdag verdriet hebben, ook al zullen er vele tranen vloeien...

Kris Gelaude schrijft zo'n mooie teksten...  Dit wil ik als slottekst volgende zaterdag 

Licht uit de hemel
licht door de wolken
licht aan mijn voeten
licht in de nacht
licht dat blijft stromen
licht soms in woorden
licht hier vanbinnen
licht dat overal tegemoetkomt
licht dat alles omhoogtrekt
licht dat altijd blijft voorgaan

Vanwaar dat licht met een adem van eeuwen?
Het sluimert in alles,
ontvouwt zich,
scheurt wolken en duister.
Het strekt zich uit
van einder tot einder.
En telkens opnieuw
in een groot en geruisloos bewegen
steekt het het leven aan.
De aarde omhelst het.
Wateren draagt het.
Bomen reiken ernaar.
Mensen worden erdoor gekoesterd,
gezegend,
weer opgericht.
En soms
legt het schoonheid
op een gezicht

Het belooft snikheet te worden!  Straks naar de viering in jebron.  En daarna wat teksten zoeken ter voorbereiding voor dinsdag ...  Lieve mensen, ik heb weinig zin om te bloggen...  De dood van Simonneken is echt zo onverwacht dat ik het nog altijd niet echt kan geloven.  Ik moet voortdurend aan haar denken... 

Simonne is gisteravond gestorven.  Dag op dag 2 maanden voor haar 65° verjaardag.  De verre reizen waar ze van droomde, ze zal ze nooit meer maken.  Haar prachtige nieuwe huis, ze zal er nooit in wonen ...  Zo ongelooflijk snel is het gegaan...  

Vanavond komt mijn metekind met zijn vriendin nog eens af.  Al een tijdje geleden dat we elkaar hebben gezien.  Vandaar dat ik pas morgen naar Leuven ga en niet vandaag.  Silke, de vriendin van Gunter, studeert rechten en een deel van de vakken is in het Frans.  Aangezien ik haar teksten nakijk heb ik al veel opgestoken over internationaal recht!  Wedden dat ze weer "huiswerk" voor me meebrengt?  Niet dat ik dat erg vind ...  het is een schat van een meisje!

Dochter en schoonzoon hebben samen met de kids Simonne in Leuven bezocht.  Ik ga morgen.  Ze is blijkbaar enorm zwak.  Haar lever laat het afweten.  Het is een kwestie van dagen ...  Ze wou na haar pensioen verre reizen maken, haar ouderlijk huis wordt een pareltje van energiezuinigheid...  Maar die reizen komen er niet en ze zal nooit van haar nieuwe huis kunnen genieten...  Ach, lieve mensen, geniet toch van elke dag want het leven is zo kort en broos.  Wij vierden altijd onze verjaardag samen maar dit jaar zal dat niet meer kunnen ...  Ik heb het net verteld aan ons ma en ook zij is in tranen ...