Dodelijk sportevenement

En het boek is blijkbaar ook verfilmd ...

superromantisch liefdesverhaal van Jojo Moyes ... Ben er vanmorgen in begonnen en kon gewoon niet stoppen!!!  Een "onmogelijke" liefde tussen een totaal verlamde man en zijn verzorgster... een verhaal dat eindigt met euthanasie... De waarschuwing op de achterzijde om genoeg zakdoeken bij de hand te houden had ik niet nodig, maar ik vond het wel een mooi verhaal...

Ik heb naar Hooverphonic gekeken en dan de tv uit tot aan de puntentelling... die inderdaad héél spannend was.  Ik weet dus niets over de andere kanshebbers zoals Frankrijk, Zwitserland en Malta die door de vakjury als kandidaat-winnaars werden verkozen.  Het publiek dacht er totaal anders over.  Italië was niet echt mijn ding, maar hé, het is maar een wedstrijd... Wel jammer dat wij maar 3 ptn kregen van het publiek en sneu voor Engeland met 0 ptn ... Pijnlijk!!!!

Maar dat deze "vernedering" een soort wraak is voor de Brexit, zoals sommige Britse media suggereren, daar geloof ik niets van!

Nog een geluk dat jullie me niet kunnen horen!  Ik zit in de keuken- glazen dak- en het regent ongelooflijk hard ... het klettert en klettert... Ik kan Leonard Cohen nauwelijks horen, alhoewel de muziekinstallatie vlak bij mij staat.  Wat een weertje zeg!!!  En de lucht is bijna zwart!  Arme caféuitbaters en arme  klanten op terrasjes... En amper 10° op de buitenthermometer... Wat een raar voorjaar!!!

Inderdaad... wat zonneschijn zou deugd doen! 

Universele taal... en het kan je raken tot in het diepste van jezelf...  Alhoewel ik mijn boeken ook niet graag zou missen.  Kiezen is haast onmogelijk... Onlangs nog een discussie gevoerd over wat het ergste is: blind of doof zijn... Ik weet het echt niet!  Het lijkt me allebei verschrikkelijk!  Maar misschien is doofheid wel nog iets erger... Hopelijk wordt het me allebei bespaard! 

Al de hele dag muziek beluisteren... Leonard Cohen, John Grant, the Czars, Joan Baez ... zalig gewoon!!!  Who needs televison???  

wel 2x kletsnat geworden onderweg... maar we hebben genoten, ook van de terrasjes!

Nog geen belastingbrief gekregen... ook geen vooraf ingevuld vereenvoudigd exemplaar... ik wacht nog een week en dan bel ik efkes naar het belastingkantoor...

Joepie!  Luc komt me oppikken rond kwart voor 2.  En nu de terrasjes open zijn is er een rustpauze voorzien zowat halverwege in café "De Rust" ( bij een oud-leerling van mij)  en we eindigen in "Den Dikken eik"...  een namiddag om naar uit te kijken dus!