hopeloos naïef

Nee!  Vind ik niet!  Want wat blijft er over als je de hoop verliest dat het beter kan en moet?  De geschiedenis van de mens, onze geschiedenis, is er inderdaad een van gruwel, geweld, onrecht enz... maar ook een van mededogen, liefde, solidariteit.  Ik blijf me daaraan optrekken, ondanks de realiteit en tegen die realiteit in.  De kranten en de overige media belichten veelal het negatieve maar als je om je heen kijkt gebeuren er ook veel mooie dingen, kleinschalig en door "gewone mensen" ... Maar zij maken een verschil!  Noem me dus maar gerust "naïef" en/of "wereldvreemd"; liever dat dan cynisch en zonder hoop!