Taboe

Al wat geboren wordt zal ook sterven ... maar inderdaad, spreken over de dood, laat staan onbevangen omgaan met mensen die er dicht bij staan, dat is voor heel veel mensen zo moeilijk!  "Je ziet er goed uit", "Het komt wel in orde" ... terwijl je weet dat het niet zo is.  Waarom geen ruimte laten voor een openhartig gesprek over het naderende einde?  Ik herinner me, jaren geleden, dat ik met mijn papa zo'n gesprek had.  Hij had lymfeklierkanker, begin jaren '90 ... overlevingskansen nihil toen ... Mijn mama was altijd zo optimistisch, maar toen ze er een keer niet was hebben wij heel sereen met elkaar gesproken over het einde dat komende was ... en dat was voor ons allebei heel deugddoend.  Toen ik darmkanker had en niet wist of ik het zou overleven had ik ook enkele mensen waarmee ik kon praten ... een enorme zegen is dat!  Daarom ... wees niet bang, durf ruimte laten voor een gesprek ... niet forceren maar er gewoon voor open staan ...