Archief

Knappertjes

 wat opvalt in dit reuzegrote land

zijn die massa's afval aan de kant

stilletjes wordt dit continent dus ziek
door die overdosis aan plastiek
en al staat hun huis te stinken
hun brommertje moet blinken
het inkomen is hier tien keer lager
dus gaat het leven ook tien keer trager
het huwelijk is niet steeds gegeerd
de meeste bovendien gearrangeerd
kindjes maken is de nationale sport
van die knappertjes zijn er geen tekort.

Ludo B. 

India, 9-3-2020

Kleurenpallet

zoveel mensen, zoveel kleuren

andere keukens, andere geuren

van reizen word je alsmaar wijzer

en je leventje alvast niet grijzer

auto, vliegtuig of zelfs met een schip

reizen… man da’s hip !

’t moet niet exotisch zijn of ver

gewoon dichtbij naar her en der

’t mag vast en zeker met wat zon er bij

want van regen word een mens niet blij

beetje gedruppel, dat valt te verdragen

daarvoor hoef je niet meteen te zagen

’t is belangrijk dat de zon schijnt in je hart

dan heb je een pallet aan kleuren… zonder zwart!

Ludo B.

Kingsdown, 30 mei 2016

Sta positief in 't leven!

Sta positief in 't leven!
Tracht mensen te vergeven. 
Wees dankbaar voor je gaven.
Bouw voor je kroost een veilige haven.
Stel niet teveel je eigen wetten.
Heb respect voor wie jou op de wereld zette. 
Leef verstandig en gezond.
Blijf met beide voeten op de grond.
Kom, als de zon schijnt, uit je huis.
Zit 's avonds niet voortdurend aan de buis.
En ben je dan eens een 'beetje' ziek,
denk dan aan hen in de kliniek. 
Hou het dan liever wat plezant
en maak van een mug... geen olifant !

Ludo B.

28 maart 2014

Soms kijk ik even terug

Soms kijk ik even vlug
op m'n leventje weer terug.
Bij die of gene kans,
naar waar ging toen de balans ?
'k Deed vaak verkeerde stappen
en incasseerde zware klappen.
Die had ik dan wellicht verdiend,
'k heb het later nooit écht uitgekiend.
Dat hoeft ook niet, da's tijd verloren,
ik keek altijd weer gauw naar voren.
Gepoetste schoenen, proper hemd,
altijd hoopvol, blij gestemd.
Goede humor, brede lach,
open hemel, mooie dag.
Nu zeg ik monter en voluit:
"ik kijk alleen nog maar vooruit !"

28 Maart 2014

Kerstavond

kerstavond met je allerliefste schat

je wenst toch niks anders dan alleen maar dat

‘k hoef geen opgesmukte

‘k zoek met haar geen drukte

‘k hoef helemaal geen pakje

geen duit in een zakje

‘k heb geen wilde dromen

muziek mag binnenstromen

‘k wil zelfs zingen

‘k zou kunnen swingen

maar dan enkel met jou

m’n kleine lieve vrouw

want jij, in ’t wit of in het zwart

jij bent het vrouwtje van mijn hart

Ludo

Sint-Job-in-‘t-Goor

24 december 2019

Keer op keer.

een voorrecht hier rond te mogen struinen

langs kastelen met de allermooiste tuinen

langs prachtige abdijen en kerken

omgeven met graven en eeuwenoude zerken

langs dorpen waar de tijd bleef stille staan

waar mensen voor een klappekke bij de buren gaan

waar iedereen in de verkeerde richting rijdt

en men graag nog zelf een trui of sjaaltje breit

dominees doen hier 's zondags nog hun zeg

elkeen heeft rond huis en tuin een heg

de pubs zitten 's avonds steeds gezellig vol

de buiken staan, wellicht daardoor, ferm bol

klokken luiden hier de hele nacht nog door

waar, in Godsnaam, dient dat nog voor?

en al is 't hier steevast wisselvallig weer

ik kom telkens gaarne terug... keer op keer

Castle Rising Castle, 21 augustus 2017

‘k voel me een zigeuner af en toe

‘k voel me een zigeuner af en toe

ik word dat reizen toch nooit moe

’t is weliswaar soms best vermoeiend

maar dan ook altijd uitermate boeiend

je ziet hoe mensen leven, hoe ze werken

je leert van hun geloof en van hun kerken

je ziet hun houten huisjes en hun paleizen

waar men je af en toe de weg moet wijzen

en al blijkt zo’n stad ook wel eens een flop

van zó te reizen steek je altijd heel wat op

en ja, akkoord, soms is ’t wel eens plezant

tussen ’t schoon volk op een zonnig strand

maar weer thuis ben je zoiets gauw vergeten

onthou je enkel waar je lekker hebt gegeten

zulke reisjes heb ik ooit ook wel gedaan

maar op deze wijze ga ‘k er veel liever tegenaan

‘k hanteer mijn atlas, gidsen en een aanstiplijst

en rij waarnaar de naald van ’t kompas wijst

kilometers malen is best leutig, echt geen kwaal

en ‘k heb liever m’n banden dan m’n kopje kaal…

Ludo, 17 augustus 2016

Mijn spiegel

‘k sprak in mijn spiegel nog vandaag:

goh, … wat zie ‘k haar graag!

en ’t is misschien wel waar

ik vind het nog steeds raar

diegene die je bovenal het liefste ziet

die zie je soms in dagen niet

maar als zij er dan toch is

dan is ’t gedaan met dat gemis

dan heeft ze echt geen keus

de eerste zoen is op haar neus

dat neusje heeft al veel geroken

en niet enkel en alleen bij ’t koken

dat neusje dient tot meer dan enkel dat

dat neusje weet zeer snel wanneer en wat

een probleempje of een slecht gevoel

zij weet het allerbest wat ik dan voel

’t is niet aan veel gegeven

zich zo snel in te leven

ik ben tenslotte niet zo doorzichtig

en in mijn taalgebruik niet steeds omzichtig

ik zeg gewoon waar ‘t mij omgaat

‘k voeg niet steeds woorden bij m’n daad

zoek bij zo ’n vent maar je geluk …

toch is ze op mij nog even … tuk

Ludo B.

Juweeltjes

iedere schelp is een juweel

en aan de kust zie je d’r veel

lang, geribbeld of een karakolleke

vaak plat maar soms ook een bolleke

miljoenen van die schepsels op één strand

vaak nog bedolven onder ’t zand

de meesten bestonden ooit ‘uit twee’

in hele grote hoor je zelfs de zee

vele landen van dit continent

kregen bezoek van deze vent

soms was ’t er koud, vaak ook warmer

zo’n land maak ik dan telkens armer

op ieder strand pik ik immers schelpen

bij later heimwee kunnen die wat helpen

zo rond een kaars in een glazen schaal

‘k vind ze dan prachtig, allemaal!

hier in Ierland is er strand en zee

dus pik ik hier… wéér schelpen mee!

Ludo Bisschops

Ierland 2016

Jouw lach

jouw lach, je lieve ogen

hebben een bijzonder vermogen

ze maakten een einde aan het dromen

ze lieten m’n bloed weer sneller stromen

de kuiltjes in mijn wangen

raakten door jou bevangen

’t waren jouw, immer lieve, woorden

die mij van in ’t begin bekoorden

’t was jouw stralende lach

vanaf de allereerste dag

’t waren je, oneindig lieve, blikken

die m’n hartje kwamen pikken

Ludo B.

Barnstaple, 14 augustus 2017