fotowandeling 15

DURIEZ Irénée (Torhout, 1950) 

Beeldhouwer, bronsgieter, tekenaar. Opleiding als vrije leerling aan de Academie te Brugge o.l.v. W. Van Aerden, privélessen o.l.v. Y. Rhayé. Richtte in 1978 een eigen bronsgieterij op en vestigde zich in 1985 als beroepsbeeldhouwer. 

Vindt zijn inspiratie in het vrouwelijk naakt. Debuteerde in hout en steen, maar vanaf ca. 1980 geniet brons en de verloren was-techniek definitief zijn voorkeur. Aanvankelijk modelleerde hij robuuste lichamen die levenskracht uitstraalden en vormelijke schoonheid vertolkten. In zijn later en huidig werk treedt meer elegantie op de voorgrond en wordt bijzondere zorg besteed aan aangezicht, handen en voeten. Uit de pers: «De beelden van I.D. incarneren een brede waaier van wijzen van benadering van het wezen vrouw: sensualiteit, landschap van heerlijke vormen, ontluikend leven, robuuste wellust, vruchtbaarheid, sierlijk geheel van modules, ritme, ingekeerdheid,» en «Het overweldigend robuuste van weleer heeft op een rustige en subtiele wijze de plaats geruimd voor een esthetische elegantie zonder dat ook maar iets van het sensuele werd prijsgegeven. 

Zijn beelden zijn klassiek modern, naakt en elegant. Hun naaktheid is een verheven vorm van esthetiek. Het lichaam van zijn bronzen vrouwen en jonge meisjes leeft.» (H. Brutin) 

Werk o.m. in het Museum te Oostende, in de verzamelingen van de Gemeenten Blankenberge, Roeselare, Bredene en Ichtegem en in vele privé-verzamelingen in binnen- en buitenland. Monografie “Tekeningen van Irenée Duriez” door Hugo Brutin, uitgegeven door “Editions Ars Libris” te Brussel in 1998. 
Vermeld in het «Lexicon van Westvlaamse Beeldende Kunstenaars II» (1993), «Kunstenaars en Galerijen 1998».

Bron: http://www.nobel.be/NL/ART/13762_duriez_irenee