Tango Oblivion

Belangrijk is niet alleen
de weg die je gaat ,
maar ook het spoor
dat je achterlaat.          Smiles
                     

Dolfinarium
Blij ben ik te zijn gegaan
naar 'tzeepaleis met eigen waterkant,
verscholen ergens in het binnenland.
Hier klotst de zee ,de oceaan .

Een hoepel ,een ballon ,een draad,
een emmertje met vis ,een witte jas,
ze voorspellen dat er iets gebeuren gaat
met de jongleurs ,onderin de waterplas

Als de souffleur op z'n fluitje heeft geblazen
en gelijk een dirigent zijn armen spreidt
opent zich het water ,een flipper doet verbazen,
hoe hoog en elegant hij door het water glijdt.

In volle vlucht ,tijdens het verheven zweven
kijkt hun glimlach groetend op je neer,
alsof ze van nature nog een toegift geven:
een legende bijna ,een lied uit zeeen van weleer.

En zeggen, als creaturen van het eerste uur:
ontwaakt toch uit uw hoogmoedig dromen,
zie hoe we uit vrienschap boven water komen,
ook al noemen mensen zoiets puur dressuur .

Wie waagt het de geheimen te doorgronden
van hun glimlach,hoog boven ons verstand,
sinds dolfijnen de eerste mensen vonden
die naar ze keken ,vanaf het vasteland.

Porter

'T Schrijverke

O krinklende ,winklende waterding ,
met zwarte kapotseken aan ,
wat zie ik toch geren uw kopke flink
al schrijvend door 't waterke gaan !

Gij leeft en gij roert en gij loopt zo snel
al zie 'k u noch armen noch been ;
gij wendt en gij weet uwen weg zo wel ,
al zie 'k u geen ooge ,geen één .

Wat waart ,of wat zijt ,of wat zult gij zijn?
Verklaar het en zeg het mij ,toe!
Wat zijt gij toch blinkende knopke fijn,
dat nimmer van 't schrijven zijt moe?

Gij loopt over 't spiegelend water klaar ,
en 't water niet meer en verroert
dan of het een gladde windje waar ,
dat stil over 't waterke voert.

O schrijverkes ,schrijverkes ,zeg het mij dan ,
met twintigen zijt gij en meer ,
en is er geen een die 't mij zeggen kan :
wat schrijft en wat schrijft gij zo zeer ?

Gij schrijft en het staat in het water niet
gij schrijft en 't is uit en 't is weg,
geen christen en weet er wat dat bediedt :
och ,schrijverke ,zeg het mij ,zeg!

Zijn 't visselkes waar ge van schrijven moet?
Zijn 't kruidekens waar ge van schrijft ?
Zijn 't keikes of bladjes of blommekes zoet ,
of 't water ,waarop dat ge drijft ?

Zijn 't vogelkes ,kwietlende klachtgepiep,
of is het het blauwe gewelf,
dat onder en boven u blinkt zo diep
of is het u schrijverke zelf?

En 't krinklende ,winklende waterding
met zwarte kapotseken aan ,
het stelde en rechtte zijn oorkes flink
en bleef daar een stondeke staan :

Wij schrijven : zo sprak het ,al krinkelend af
hetgeen onze Meester , weleer
ons makend en lerend te schrijven gaf,
één lesse ,niet min noch te meer

Wij schrijven ,en kunt gij die lesse toch
niet lezen en zijt gij zo bot ?
Wij schrijven ,herschrijven en schrijven nog,
den heiligen Name van God !!!

Guido Gezelle

Standing here ,looking down
looking up ,looking me to you .
      Growing up ,staying little
    staying boy ,playing boy.
Fighting boy ,for silly reasons
fighting you ,fighting me.
     Going on ,see you search
     see you find ,lose and win .
Take the road ,take your choise
aim your right ,yor right to live.
     May the sun light your path
     bring you yoy ,on your road.
May the rain hold you awake
when times are rough ,to see the signs .
     May the moon bring you peace 
     to yourself and the ones you love.
Hugo

Vrienden zijn als bomen
ze wachten tot je nog eens langskomt
en ze zijn onverstoorbaar als je wegblijft.
Ook na maanden afwezigheid
kan je de draad weer opnemen ,
omdat ondertussen niets werd afgebroken.
      
Vrienden zijn als bomen
        op een goede afstand van elkaar geplant
        zo moeten ze elkaar niets betwisten
        ze kennen ook geen afgunst
        maar nodigen elkaar uit hoger te groeien.

Vrienden zijn als bomen
       en bomen buigen niet maar ze wuiven.

Auteur onbekend

Ik droom het jaar als een kristal
waarin het zonlicht speelt;
doorglansd als goudenregenval
die oude wallen streelt.
    Ik droom het vreugdig als de mei
    vol tinten en muziek,
    sereen gelijk een eng'lenrei
    op middeleeuws triptiek.
    Ik zie het als een rozenveld
    langswaar God minzaam schrijdt ,
    al zegenend de bloemen telt
    en ook de doornen wijdt.
Ik droom het nieuw'jaar schoon en hard 
als klare diamant
en fantaseer als't kinderhart
op reis door 't sprookjesland;
ik weef een jaar uit zilverzij 
met blauw azuur gezoomd ...
     Maar Gij, O Heer,hebt Gij 
     het jaar ook zo gedroomd?
 Auteur onbekend

1 2
Geluk en Vree
3  4
Veel plezier
5  6
Veel succes
7  8
Sterkte en Kracht
9   10
Het grote Lot misschien
Nieuwjaarsbrief van Jolan

Er is een geschenk in iedere wond,
een gift in iedere crisis,
een licht in elke duisternis,
een zilver randje aan elke wolk,
een les in elke ervaring,
een dienst in elk deel van de schepping.

auteur onbekend

Als ik zeggen kon wat ik voelde.
Met woorden schilderen kon .
Dan schilderde ik,zoals Zij het bedoelden.
In stralend licht zoals de zon .
    
     Het leven zou vloeien uit mijn penselen
     Zoals het is : donker en soms licht.
     En de kleuren die we delen
     vormden samen Hun gezicht.
 
De liefde zou het doek kleuren,
van lachen,door tranen heen.
Van vriendschap en wat op kan beuren.
En het gevoel....ik ben niet alleen.

      Zo zal de gever van het leven
      in alles naast mij staan.
      Hij heeft mij jullie als vrienden gegeven. 
      Die in liefde samen mee zullen gaan.

Op mijn doek krijgen alle kleuren krachten.
Krijgt licht en donker, elk zijn doel.
Gaan contrasten zich verzachten
en vervloeien in een diep gevoel.

     Ik weet vrienden dat ook 
     jullie zoeken naar woorden.
     Ik voel hetzelfde , ik ben dichtbij.
     Zoals mijn doek zich toont in kleur-akkoorden.
    Donker, licht ...dat zijn wij...

Auteur onbekend