ZONNEKE

Ik zie ons ouderlijk huisje daar nog staan.
Met een leuk hofje aan.
Ik woonde daar samen,met mijn ouders,broer en twee zussen.
Mijn ouders en broer,zijn al overleden ondertussen.
Het huisje is ook al verkocht en verbouwd.
Dat laat mij niet koud.
De kopers zullen er zich niet aan storen.
Maar het huisje bleef me steeds bekoren.
We brachten er onze jeugdjaren door.
Waar ik mijn vader verloor.
Ons moeder kon het alleen zijn niet aan.
En is naar het rusthuis gegaan.
Jaren zijn nu voorbij gegaan.
Moeder en broer zijn ondertussen ook héén gegaan.
Maar het huisje is in mijn gedachten,steeds blijven bestaan.

MIA

,


Ik weet er is haat.
Haat in elke straat.
In elk dorp of stad.
Ja we weten dat.
En dat maakt het leven toch zo triest.
Als de vriendschap is vermist.
Ik zou het toch zo fijn vinden.
Als iedereen was met iedereen vrienden.
Want dat te zien doet pijn aan het hart.
Al die ruzie en die smart.
Kijk aub eens allemaal in ons hart.
naar dat éné puntje zwart.
Laat het ons verwijderen.
En dat zal ons verblijden.
Ik doe alvast mijn best.
Laat nu volgen al de rest.

MIA

Moest ik met de lotto winnen.
Ik zou direct weten wat er mee te beginnen.
Eerst koop ik mijn droom.
Een outo citroen DS3 uit het het autosalon.
Zo een rode met wit dak met strepen.
Ik zou het wel weten.
En mijn kinderen en kleinkinderen eens goed in de watten leggen.
Ja ik weet wel wat te zeggen.
Daarna goed voor ons tweetjes zorgen.
Voor onze oude dag van morgen.
Maar ik doe nooit aan de lotto mee.
En we zijn daar heel tevreden mee.
Dus win ik elke dag.
We besparen dat met een lach.

VOORWAAR,VOORWAAR
HET IS WEER EEN NIEUW JAAR.
BEN BLIJ DAT WE DIT NOG MOGEN BELEVEN.
AL MOETEN WE ER WEL EVEN BIJ BEVEN.
WEER EEN JAARTJE BIJ,VOOR JOU EN VOOR MIJ.
MAAR ER TE ZIJN,MAAKT ONS ZO BLIJ.
IK WENS  DUS AAN IEDEREEN EEN GELUKKIG JAAR
VOOR HEM EN VOOR HAAR.

MIA.

Het weertje doet weer goed zijn best
Niet dat het zo moet,maar het is al wat rest.
De warmte die kunen we nu vergeten.
Maar dat zullen we al wel weten.
Wind en regen zijn nu aan de beurt.
Dat wordt door ieder niet goed gekeurd.
De herfst is nu in het land.
En de zomer aan de kant.
De winter staat nu voor de deur.
Met zijn winterse sleur.
Van ijs en sneeuw en regen.
Maar ons goed kleden,en we kunner er weer tegen. 

Mia

De dood is een raar beest,
dat vreest iedereen het meest.
Men komt het u niet vragen,
of je die sprong wilt wagen.
De sprong in het onbekende,
waar er al zijn die je kende.
Maar er zijn er ook die er om vragen,
en die sprong wel willen wagen.
Maar de dood is voor iedereen gelijk,
ééns sterven,is voor iedereen gelijk

Mia

Soms wordt ik s'morgens wakker
en denk "alé,ik voel mij een beetje zwakker."
Maar denk dan weer,
" t'ja,ik ben geen 20 meer "
Ik zou dit ook niet meer willen,
want toen hadden we van die gekke grillen.
Nee,een tiener wil ik niet meer zijn,
dat is voorbij,en dat was fijn.
Nu moeten we kijken in het vooruitzicht,
naar de toekomst dievoor ons open ligt.
Hopelijk brengt die ons nog wat vreugd,
want gelukkig zijn,doet zo een deugd.
Dus,wordt ik dan nog maar wat wakker,
gezond,maar een beetje zwakker.

Mia
I
 

Wie heeft er nog tijd om een babbeltje te maken ?
En hun dagelijkse bezigheden er te voor staken ?
Niemand meer
en dat doed zeer.
Weinigen hebben er nog tijd,
of zijn,er de goesting voor kwijt.
Nochtans,het doed zo een deugd,
eens te praten over verdriet of vreugd.
Het zou ieder veel leed besparen.
Want het hart,moet veel verdragen.
En we moeten het goed verzorgen.
We hebben het nodig,vandaag en morgen.
Mensen wees blij dat je nog praten kunt.
En dat je alle dagen,het leven wordt gegund.

Mia

Een huisjesslak was aan het kruipen.
Ja,,alé,,aan het sluipen.
Om aan de overkant van de straat te geraken.
Maar ze moest halverwege staken.
Want er kwam een auto aan,en pardoes.
ze werd plat gereden tot moes.
Zodus slakken zijt kontent.
En blijf waar je bent!!

Mia

Hoor de vogeltjes maar fluiten.
Het zonneke roept ons buiten.
Om te fietsen of te wandelen.
Ik vind dat we nu moeten handelen.
Daar te zitten en niets doen.
Dat is geen fatsoen.
Lekker genieten van de hof.
Ja dat is tof.

Mia

Ik heb verdriet,dat men niet ziet.
Verdriet om een vriendin.
die ziek is,en men het niet ziet.
Ze gaat een tijd tegemoet.
Waar men veel geduld nodig heeft,en moed.
hopelijk gaat het tij voor haar vlug keren.

En haar gezondheid mag weder keren.
Ik wens haar veel sterkte en moed.
En zeg haar"hopelijk gaat alles vlug weer goed "

Mia

Ik ben blij dat er vrienden zijn.
Die te hebben dat is fijn.
Ik wil er ook zijn voor hun.
Hun te steunen,door dik en dun.
En dan samen genieten van het leven.
Want het duurt toch  maar héél even. 

Mia

Wees blij,wees blij.
De lente is nabij.
Nog enkele dagen.
En we moeten niet meer klagen.
De winter is dan voorbij.
Voor jou zowel als voor mij.
En nu nog de zon.
Ik wou dat dit alle dagen kon.

Mia

 
Je was pas 16 en nog naief.
Voor jou was het een simbool.
" Het hebben van een lief "
Ik zag je graag,zoals je was.
Maar jij bedoelde het niet zo,
en dat besefte ik later pas.
Je hield van snelle wagens en plezier.
Je hart was daar,en niet hier..
Toen op de dag ,dat je in zo een wagen je leven verloor.
Dat was voor mij,als het kloppen van een boor.
Het leven gaat voort.
Maar vergeten doe ik je nooit

Mia

De zon schijnt in mijn hart.
Niet voor de helft of een kwart.
Maar ze schijnt er helemaal.
En dat maakt het zo ideaal.

Mia

Onder de bomen,
lag ik te dromen,
van hoe het ooit is geweest.
tussen de bomen,
zag ik jou komen,
je bent ooit mijn grote liefde geweest.
nu ben ik wat grijzer,
en ook wat wijzer.
En gelukkig zoals ik ben.
Soms blijf ik dromen ,
van die bomen.
En hoor ik soms nog jou stem.

Mia