Naar de inhoud

Pluk de dag

seniorennet.beseniorennet.be
Nooit te oud om te leren...

Uil

Deze uil in een zondags kleedje gestoken met in gedachten mijn vriendin Bomi, die uil-gek is!
Geschreven door bobane om 11:48

gewroet

volhouden en doorgaan!
Geschreven door bobane om 18:51

bloemen

rozen zijn bloemen waar ik dol op ben!
Geschreven door bobane om 14:05

zomaar

zomaar
Geschreven door bobane om 14:11

een tag gemaakt

Niets vragen houd je eeuwig dom, iets vragen houd je 5 seconden dom.
Haha iets dat velen al zal doen knarsertanden hebben, ik vraag nog al dikwijls om raad ....
bobane

Geschreven door bobane om 15:28

nickname in watermerk

Zelfvertrouwen is geloven dat je een kracht bezit sterker dan je angst.

Geschreven door bobane om 14:59

watermerk

Voor velen heel eenvoudig, voor mij heel veel zoekwerk en herbeginnen,
uiteindelijk toch met goed resultaat.
bobane
Geschreven door bobane om 19:18

doorzetten

"Ik vraag geen lichtere last maar geef mij sterkere vleugels"
is een zware uitspraak voor een eenvoudig verzoek: doorgaan niet opgeven...
Geschreven door bobane om 15:20

mijn liefste nichtje

in een werkje van PSP, frame Alexia
Geschreven door bobane om 14:21

fijne avond aan allen

Nog een lesje dat lukt,
een fijne avond aan allen,
bobane
Geschreven door bobane om 19:57

Marlies

Nog een werkje gemaakt voor beginnelingen.
Langzaam maar zeker, wel een toffe mailgroep,
mensen geven je steun om verder te doen!
bobane
Geschreven door bobane om 12:48

briefpapier

Ik heb een eerste briefpapier gemaakt met volgend prentje, zie bijlage.
Heb alvast het jaartal vermeld, dat is dus mijn aanvangsjaar van Paint Shop Pro.
Hartelijke groet,
bobane
Geschreven door bobane om 19:49

paint pro shop

Ik heb het gedurft, heb mij ingeschreven bij Paint Pro Shop,
de eerste lesjes zijn kleuren en dacht je dat ik het gemakkelijk had?
Neen, maar uiteindelijk toch geslaagd!
bobane
Geschreven door bobane om 20:25

wiskundig onjuist

Ook al is het wiskundig onjuist:
je kunt vreugde vermenigvuldigen door het te delen ...
Geschreven door bobane om 14:37

Stil, nadenkend , ontroerd

Ik ben wel stil, al een tijd, er is spijt om zoveel dingen die zich ophopen nu. Mijn buurvrouw werd weken geleden geopereerd, een zeer zware ingreep, en nu leeft ze al weken zonder het echt te beseffen. Altijd was ze berijd om anderen te helpen, nu zit ik naast haar, met haar handen in de mijne, woordenloos bijna. Als ze mij soms bekijkt glimlach ik haar toe en probeer tot haar door te dringen, met woord en warmte. Ik las ooit 'het is niet alleen pluk de dag, maar ge moet hem ook durven beleven, er iets van maken'. Veel te weinig zijn we ons daarvan bewust en dat is ook de reden waarom ik nog bewuster probeer 'te leven' met alles wat er zich aandient. Vriendschap wordt beschreven in alle mogelijke toonaarden, maar plots komt er een wending in de mogelijkheden die we als doodgewoon ervaren, en wordt het smachten naar wat is geweest, met hoop op het terug krijgen van wat zo hartverwarmend was. Gewoon is eigenlijk buitengewoon in vele soorten omstandigheden! bobane lines059.gif
Geschreven door bobane om 13:47

Deinze

een foto als herinnering aan ontmoetingsdag in Deinze.
Geschreven door bobane om 13:50

rare oma

Ik wandelde zonet een blokje om. Ik woon in een laan, niet in een straat.

Die laan is nu echt prachtig, netjes in de rij, langs beide kanten van de weg

staan bloeiende bomen vol roze bloesems.

't Lijk op de grond precies zoals heel veel vroeger, alsof de processie was

langs geweest, allemaal bloesemblaadjes op de grond.

In die laan is ook een wijkschooltje met naschoolse kinderopvang. Een schooltje

gelegen volop in het groen, met bomen en hier en daar speeltuigen ruim in het zand

geplaatst. Zo kunnen kleine kinderbeentjes zonder kleurscheuren, of gekwetste

ledematen van de schommel vallen.

In het naderbij komen zie ik drie kereltjes druk in gesprek, ik kan al in bomen

klimmen hoor ik hen stoer vertellen. Ik ook, ik ook antwoorden de twee anderen.

Om ter vlugst kruipen ze moet oerkreten in de boom. Geen van de drie zag me

voorbij komen zo hingen ze op in hun spel.

Een eindje verder staan nog twee kleine mannen op de afsluiting, eentje roept:

Je oma is daar, glimlachend schud ik mijn hoofd en zeg: neen ventje ik ben wel

oma maar van een ander kindje.

Mijn oma woont daar wijst de andere jongen, naar de overkant.

Dan zegt die ene plots geheel onverwacht: jij bent wel een rare oma hoor, jij gaat

voorbij…

Ja dat manneke geeft gelijk natuurlijk, het moet raar zijn als je oma bent en je gaat

daar niet binnen als er zulke leuke jongentjes zijn.

Ooit komt de dag dat ik me zal reppen om er vlug te zijn want dan zal MIJN kleinkind

er wachten op oma…

bobane

Geschreven door bobane om 18:38

de pieris

Hij is oud in jaren, maar dat is er niet aan te zien.
Fier rechtop draagt hij zijn weelderige trossen,
 met zo hier en daar een uitschieter van groen
met vlammend rode puntige topjes.
In een ver verleden werd zijn stam gehavend,
het kwam hem alleen ten goede.
Aan zijn voeten ontsproten nieuwe scheuten.
Deze zijn nu jeugdig, royaal uitwaaierend,
 als ode aan de kroon bovenop.
Fris groen met rode topjes.
Zich uitreikend naar de weelderige trossen kroon
vol wit afhangende belletjes.
Och wat is hij schoon.
Een blikvanger pal voor het grote raam op de huiskamer.
Een uitdagende wens voor sombere regendagen.
 In de schaduw van de tuin in zijn volle glorie:
De pieris.  
pieris%20flowers.jpg
Geschreven door bobane om 08:32

Meer van Pluk de dag

↑ Terug naar de berichten