Sweet

onze twee schattige kleinkinderen: Merel en Lukas

Brugge

Het Venetië van het Noorden.

Altijd weer is het verrassend, wordt je een deel van verschillende

culturen, voelt men zich toerist in eigen land.

De kuierende massa beweegt als golven rond de gekende plaatsen.

Deze keer een bloementapijt op de grote markt, met op de achtergrond

een muzikale band die de jazz speelt, de blues.

Het is een heel andere sfeer.

Precies of de paarden lopen ritmischer dan anders blijkt het.

Vele winkels zijn open, de geuren van de chocolaterie’ s  zijn in dit

nogal zwoele weer echt indringend.

We wandelden en kuierden tevreden rond, genoten van een glaasje fris,

ondertussen die mensenstroom bekijkend. Een modeshow gratis en voor

niks.

Maar de verrassing kwam in het naar huis rijden, we stonden aan de Panderie,

en reden richting Sint Kathelijne poort toen we ineens voorbij een pleintje

reden waar ik toch wel stomverbaasd naar keek.

Dat kan een kunstproject zijn of het staat er misschien al langer,

zonder palmbomen maar toch heel effectief stonden daar toch wel een 8 tal

toestellen met hangmatten opgesteld, stevig verankerd, met rode doeken gekleurd.

Brugge heeft een plein voor romantische zielen. In een van de hangmatten

lag een koppeltje heel teder dicht bijeen te genieten van de geboden kans.

Op het zelfde pleintje stonden zeteltjes en tafeltjes waar mensen van het

schouwspel konden meegenieten.

Brugge altijd genieten, steeds weer iets anders.

Brugge die schone …

bobane

muziek door de jaren heen, muziek verzacht de zeden!