Pajottenland

Zo, alle vier de hoofdstukken (ernst, lief, kolder, 'beetje stout') zijn nagekeken en de eerste grote selectie van de versjes is dus achter de rug!  Ik heb veel goedgekeurd, soms geschrapt en soms getwijfeld.
De aangepaste bundel is enkele dagen geleden naar mijn vader vertrokken. Ondertussen heb ik ook al zijn reactie ontvangen.

De bal ligt nu dus opnieuw in mijn kamp.

Meestal zijn we het gelukkig met elkaar eens. Toch komt het bij sommige versjes  voor dat de één zegt "niet plaatsen" en de ander "wel plaatsen". Dat zijn de 'twijfelgevallen'... We laten ze voorlopig nog even in de bundel staan; vragen raad aan onze huisgenoten. Maar de uiteindelijke beslissing ligt natuurlijk bij mijn vader, hij is immers de auteur en heeft wat mij betreft, het laatste woord. 

Ik ga dus de komende dagen de hele bundel zoals hij er nu uitziet, nog eens aandachtig lezen en aanvullen met de reactie die ik van mijn vader ontvangen heb.

De opdeling van de versjes in 4 hoofdstukken ligt zo goed als vast:

- ernstige versjes, lieve versjes, kolderversjes en "stoute" versjes.

Deze vier hoofdstukken weerspiegelen op perfecte wijze het karakter, de aard van mijn vader.

Gisteren en vandaag heb ik alle versjes voor hoofdstuk 1 nog eens gelezen, op sommige plaatsen voorstellen tot aanpassing en verbetering gedaan. De gekozen versjes en opmerkingen zend ik door naar mijn vader, zodat hij kan kijken welke versjes een ‘ja’ hebben gekregen en welke versjes (helaas) een ‘njet’. Aan sommige versjes moet nog gesleuteld worden. Dat is vnl. werk voor mijn vader. Het lijkt oh zo eenvoudig, rijmen, maar dat is het verre van!!

Zaterdag 9 mei jl. hebben we afspraak met enkele bestuursleden en 'gewone' leden van de vzw Bekina (zie link bij Favorieten). Mijn blog gaat voornamelijk over 'je boek uitgeven in eigen beheer', maar af en toe vertel ik ook wel over een aantal activiteiten die ik onderneem; gewoon omdat ik denk dat dit voor anderen nuttige informatie kan zijn...

De (prestigieuze) tentoonstelling over Karel de Stoute is te bezichtigen in het Groeningemuseum in Brugge. Website: www.kareldestoute.info   De tentoonstelling loopt nog tot 21 juli 2009.

Wel wat vroeg voor een zaterdagochtend... maar het is gelukt: al vóór 9.00u. zitten we in de auto en stipt om 10.00u. staan we op de afspraak. We hebben twee gidsen gereserveerd: een voor de ouders en jongeren uit het middelbaar onderwijs en een tweede voor de kinderen uit de lagere school. We hebben dan wel een gids; toch krijgen we ook nog allemaal een koptelefoon. Achteraf gezien erg nuttig, want zo kan je rustig rondkijken terwijl de gids haar verhaal doet, en toch alles prima horen!

De gids voor de volwassenen kent haar job en weet enorm veel. De groep met jonge kinderen heeft een gids die de tentoonstelling door een andere bril bekijkt, nl. door die van kinderen: ze mogen zelf antwoorden zoeken op een aantal vragen die ze stelt, krijgen een knutselopdracht,...De kinderen komen heel enthousiast naar buiten; zo zie je maar hoe je kinderen warm kunt maken om ook eens een museum te bezoeken!

Karel de Stoute leefde van 1433 tot 1477 en wordt wel "de hertog die koning wilde worden" genoemd, een ambitieus man! Ik citeer uit de website:

"In zijn stoutste dromen zag hij zijn Bourgondische rijk van Brugge tot Dijon reiken. Hij holde van de ene oorlog naar de andere maar ging al vroeg aan zijn ambitie ten onder, op het slagveld van Nancy. In zijn korte leven was hij een van de rijkste vorsten van Europa geworden, symbool van de pracht en praal van Bourgondië, exponent van een verfijnde cultuur."

In de tentoonstelling vind je onder meer schilderijen, harnassen, wandtapijten, manuscripten en schitterende objecten van edelsmeedkunst. Het is voor het eerst in meer dan 500 jaar dat de befaamde Burgunderbeute (Bourgondische buit) Zwitserland mag verlaten, de duizelingwekkende kunstschat die Karel de Stoute kort voor zijn dood aan de Zwitsers verloor.

Vandaag heb ik alle versjes die mijn vader me enkele weken gestuurd heeft, heel aandachtig gelezen. Ik heb versjes goedgekeurd, maar ook geschrapt en er nog een paar versjes bijgeplaatst die ik goed vind, maar die niet in de lijst van mijn vader stonden.

De versjes die nu (voorlopig) goedgekeurd zijn, heb ik opgeslagen in een nieuw Word-document,genaamd 'voorlopige keuze'. In dit document staan dus de versjes die zeker 'geslaagd' zijn en enkele andere waarover ik nog twijfels heb.

Stap 2 zal erin bestaan dit document met de voorlopig gekozen versjes van nabij te bekijken en te bestuderen. Dit zal ik hopelijk in de komende dagen onder handen kunnen nemen. Het vergt wat tijd; het is te belangrijk om 1, 2, 3 af te handelen...

ISBN staat voor "Internationaal Standaard Boek Nummer".

Boeken die je in de winkel of in de bibliotheken vindt, hebben een ISBN-nummer. Ieder boek heeft een uniek nummer. Dit is handig voor de boekhandel, die hiermee op een eenvoudige manier een boek kan bestellen en kan terugvinden van welke uitgever het boek is.

Een ISBN is niet verplicht en wordt niet automatisch aangemaakt.

Je kunt je ISBN-nummer zelf aanvragen (bv. via www.isbn.be).

Wij hebben deze optie - gemakshalve...  - besteld bij Boekenbent.  De extra kost hiervoor valt reuze mee.

Je tekst is 'af'. Wat dan? Hoe krijg je je verhaal of je gedichten gepubliceerd? Stuur je het manuscript naar een reguliere uitgeverij? Om daarna  geduldig te moeten wachten en vervolgens hoogstwaarschijnlijk een ‘njet’ op je bord te krijgen?

Of neem je het heft in eigen handen?

Wij kiezen uiteindelijk voor de tweede mogelijkheid.

Allereerst vragen we een aantal internetuitgeverijen en drukkerijen om een prijsofferte. Je moet goed uitkijken, want de prijzen kunnen nogal verschillen.

Wat komt erbij kijken als je een boek uitgeeft in eigen beheer?

Ik zet de punten even kort op een rij:

1. Je bent zelf verantwoordelijk voor de financiering: je moet er wat geld voor over hebben, afhankelijk van de gekozen drukker/internetuitgever; kies je voor een hard cover of paperback, kwaliteit van het papier, al dan niet illustraties, de oplage. Al deze elementen spelen een rol in de prijsvorming.

2. Je bent zelf verantwoordelijk voor de redactie: dat wil zeggen dat je zelf je teksten moet nakijken op schrijffouten, correct gebruik van de interpunctie, indeling in hoofdstukken, enz.

De meeste uitgeverijen/drukkers bieden wel de mogelijkheid om dit te laten doen door externe redacteurs, maar dit verhoogt natuurlijk weer het kostenplaatje.

3. Je bent zelf verantwoordelijk voor de vormgeving van de omslag en het binnenwerk, hoe het boek gebonden moet worden. Het boek zal eruit zien zoals jij dat wenst!

4. Als je boek van de pers is gerold, wil je natuurlijk ook dat het gelezen wordt. Ook hier ben je zelf verantwoordelijk voor de aanpak.

Uit bovenstaande blijkt wel dat je er heel wat tijd, energie en ook geld voor over moet hebben, maar het loont de moeite. Het plezier om je eigen boek uiteindelijk in handen te hebben is moeilijk te omschrijven. En het plezier dat je ervaart als mensen je werk appreciëren is des te groter!