Archief

Spannend!

Deze week heb ik een eerste kaftontwerp ontvangen van Milou.
De kaft van het vorige boekje (Leven, Over komen... en gaan) is een tekening. Deze keer gaat Milou uit van een foto:
een foto van een verweerde hand die een pennetje of potlood vasthoudt. Op de voorkant komen naast de titel, de naam van de auteur, ook een paar losse blaadjes met handgeschreven tekst: Ernst  /  Lief  /  Kolder  -  subtitels in het boek en weerspiegeling van de 'aard' van de versjes en dus van mijn vader.  Op de achterkant komt een gedichtje, een foto van mijn vader en de tweede hand / zonder pennetje of potlood.
De composities (3) die Milou voorstelde waren helemaal niet slecht. Ik zou voorstel 1 en voorstel 2 met elkaar willen combineren. Komend weekend zal ze op basis van de gegevens die ik haar gestuurd heb een nieuwe compositie maken.

De tekeningen die de uitgever nu bezit, staan niet in het goede bestandsformaat. Ook dit wordt komend weekend goedgemaakt. Op deze manier kan Boekenbent volgende week de foto's een mooie plek in de bundel geven.

Afgelopen weekend hebben we beslist welk lettertype en welke lettergrootte het worden, dus alweer iets wat in kannen en kruiken is! 

Ik heb het ontwerp dat de uitgever me stuurde, dit weekend nog eens grondig gelezen. Sommige, eerder kleine zaken, moesten worden aangepast. Dit is inmiddels gebeurd.

Vandaag heeft Milou de twee laatste tekeningen gestuurd!

Nu alle tekeningen zijn goedgekeurd, mogen ze naar de uitgever. Die geeft ze een mooie plaats naast of onder het bijbehorende versje. Als ik goed tel zijn het 29 illustraties.

Milou heeft een paar foto's gemaakt waarmee ze iets wil doen voor de kaft. Ik ben benieuwd.

'Doktersbezoek' is een tekening die niet in de bundel verschijnt, omdat we uiteindelijk beslist hebben om het versje niet te plaatsen. Dat neemt niet weg dat het geen leuke tekening is!  Om jullie al een idee te geven...

Jack is een van onze jongste eendenspruiten. Zijn moeder had in april jl. haar nest verlaten en niet gezien dat er nog een kuiken uit moest komen. Toen mijn zoon van school kwam en naar het nest ging kijken, zag hij een piepklein kuikentje dat net uit het ei kwam gekropen. Van moeder eend geen spoor. Kuiken ziet mijn zoon, gaat op zijn voet staan en denkt 'hallo, mama, hier ben ik'. Het schijnt dat een eendenkuiken het eerste levende wezen dat hij kruist, als zijn moeder beschouwt.
We hebben veel eksters in onze tuin; dus zonder hulp zou dit kuiken een vogel voor de kat zijn geweest. Het heeft een paar weken lekker warm gelegen in een doos 'Jack in the box' ;-); daarna liep het rond in onze tuin. Uiteindelijk is het 'geadopteerd' door zijn oom en tante, alias Josje en Fonsje (doopnaam: Alphonsine ;-). 
Jack is ondertussen een prachtige woerd geworden, vliegt als de beste, peddelt in de beek achter ons huis en voelt zich prima thuis in zijn nieuwe habitat. En als er weer eens een paar woerden in de tuin zitten en we weten niet wie Jack is, dan naderen we de eenden voorzichtig; er is er altijd één die op je voet komt staan en dat is Jack. Op je voet... of op je hoofd, zoals deze foto bewijst!