Woensdag 8 juni 2005
Opruimen

Opruimen
Nog een Meissen
Het gekende.
Deze serviezen kennen we allemaal,ik weet nog toen ik kind was bij mijn grootouders langs vaders kant,aten we uit zulke borden en de hele ceremonie,vorkje voor dit,vorkje voor dat.We noemde haar maraine en was houte couture naaister met resultaat er kwam ook chic volk over de vloer.Dat deerde me niet,ik had er pret in want die dames hadden zulke speciale maniertjes van doen.Maar een ding mocht ik NOOIT,dat was in de paskamer gaan,later als ik wat ouder was mocht het wel,natuurlijk dat die paskamer me nieuwsgierig maakt maar ook wat angstig want ik mocht er eerst nooit in.De moment was gekomen,ik mocht de paskamer zien.Ollala,was me dat een aangename kamer en rust gevend en zo appartWeet je nu ik dit aan het schrijven ben is de tijd in mijn hoofd even terug gedraaid en sta ik er precies terug echt in.
Terug aan de slag. Porceleine vervolg:
Vanalles
doe straks wel wat verder
probeersel
Ziezo,dat is ook weer achter de rug

Oef,controle achter de rug,de uitslag van de longfunctie is stabiel gebleven.Heb een bronchitis en voor de zoveelste keer aan de antibiotica,och dat wend ook.Beetje voorzichtig zijn en nu gaan we terug aan de slag,hé.
Wat men borderke betreft,het is net of het heeft een stilstand,zal te fris zijn denk ik.
Ziek.
Ons standje
Wat een dag!!!!!Hello! Wat een rotweer wat het me vandaag en zeker in Oos-Vlaanderen.Regen-wind-koud.Ik wil julie even laten weten dat ik mijn lerares ook een blog heb leren maken,maar geduld a.u.b ze moet er nog hard aan werken.Ze zal komen met de naam:http://bog.seniorennet.be/crea_hobby en zij is een krak ik poppen maken.Strak zet ik een fotoke van ons standje met kleine potjes enz.Groetjes.
Moet vroeg naar bed!!!!
Leren
Porcelein.Marco Polo
Marco Polo zin reisverhalen.Il milione,het boek der miljoenen wonderen.In het 2é deel van zijn verslagen schrijft Marco Polo:Wanneer men over de grote rivier richting het noorden vaart bereikt men de stad Tingui,de mensen halen daar een bijzondere kleiaarde uit een groeve en leggen dat op grote hopen,zodat de zon,de regen en de wind vrij spel hebben.Zo ontstaat er een kleiaarde die heel fijn van structuur is.Ze laten die hopen aarde 30 tot 40 jaren loggen,zodat iedereen daar werkt voor zijn kinderen en kleinkinderen.Van deze bijzondere kleimassa maakt men schotels en ander vaatwerk,die men beschilderd en bakt.Wordt vervolgt:
Voor iedereen die nu zaterdag een uitstapje wil maken.
To morgen bloggers
Tassen bijwerken
Meer kleur in het borderke
Apetrots op mijn stadskoer
Ja,gelukt