Dinsdag 20 maart 2007
Dankbaar nieuws over oud-studenten
In een krant konden we vorige week het verhaal van een zekere Abdelhamid El Mouden lezen (43 jaar ondertussen en misschien beter gekend onder de naam van Serifi). We geven hieronder een korte samenvatting van het interview en lichten hieruit een paar fragmenten die belang hebben voor de Sint-Edmondusgemeenschap:
El Mouden is de eerste Marokkanse Belg geworden die zich aan een Vlaamse balie inschreef. Ze waren thuis met elf kinderen en een autoritaire vader, die de kost verdiende bij de Métallurgie Hoboken. Hij draaide soms 3 shifts na elkaar om zijn gezin eten te geven. Zijn zoons moesten allemaal een vak leren. Abdelhamid kon best electricien worden want vader wilde later een bouwbedrijf in Marokko beginnen. Abdelhamid zag dit niet zitten. We citeren nu: "Op mijn elfde ben ik mezelf gaan inschrijven in een ASO-school in Zurenborg. Mijn ouders wisten niet beter of ik zat op een technische school.Moeilijk was dat niet met ongeletterde ouders, ik tekende ook altijd zelf mijn rapport". De bom barstte toen zijn ouders beslisten de hele familie naar Brussel te verhuizen. Om Frans te leren, want dat zou van pas komen als ze in Marokko een bouwfirma begonnen. Abdelhamid hield voet bij stuk: hij zou zijn school in Antwerpen afmaken." Het is tot een breuk met mijn familie gekomen. Op mijn zestiende ben ik op kamers gaan wonen, 4000-frank. De helft financierde de directeur van het college en daarna vrienden Tine en Eric, ik ben her er eeuwig dankbaar voor. De rest verdiende ik met klusjes. Schilderen, behangen, tegels leggen, ik heb er veel van opgestoken."
Tot hier deze getuigenis, waarvan een leraar ooit zei dat hij minister in Marokko zou worden..
El Mouden is de eerste Marokkanse Belg geworden die zich aan een Vlaamse balie inschreef. Ze waren thuis met elf kinderen en een autoritaire vader, die de kost verdiende bij de Métallurgie Hoboken. Hij draaide soms 3 shifts na elkaar om zijn gezin eten te geven. Zijn zoons moesten allemaal een vak leren. Abdelhamid kon best electricien worden want vader wilde later een bouwbedrijf in Marokko beginnen. Abdelhamid zag dit niet zitten. We citeren nu: "Op mijn elfde ben ik mezelf gaan inschrijven in een ASO-school in Zurenborg. Mijn ouders wisten niet beter of ik zat op een technische school.Moeilijk was dat niet met ongeletterde ouders, ik tekende ook altijd zelf mijn rapport". De bom barstte toen zijn ouders beslisten de hele familie naar Brussel te verhuizen. Om Frans te leren, want dat zou van pas komen als ze in Marokko een bouwfirma begonnen. Abdelhamid hield voet bij stuk: hij zou zijn school in Antwerpen afmaken." Het is tot een breuk met mijn familie gekomen. Op mijn zestiende ben ik op kamers gaan wonen, 4000-frank. De helft financierde de directeur van het college en daarna vrienden Tine en Eric, ik ben her er eeuwig dankbaar voor. De rest verdiende ik met klusjes. Schilderen, behangen, tegels leggen, ik heb er veel van opgestoken."
Tot hier deze getuigenis, waarvan een leraar ooit zei dat hij minister in Marokko zou worden..
Geschreven door 't Bolleke om 19:42