DIT FILMPJE HIER ONDER OF HIERBOVEN IS GOED
MAAR ZE HEBBEN AAN 1 DING NIET GEDACHT.
DIEFSTAL
HET IS NAMELIJK ZO,IK WILDE BIJ MIJ THUIS OOK ZO EEN BEL INSTALLEREN
MAAR
MIJN BUURMAN HEEFT NAMELIJK EEN
DIGITAAL FOTO TOESTELMET DEZEFDE BADERIJEN IN,
ALS DIE BADERIJEN IN DE DEURBEL.
HIJ LOOP NU AL TE ZAGEN DAT HIJ MAAR DRIE MAAL
KAN FLITSEN EN ZIJN BADERIJEN ZIJN LEEG.
IK WIL DUS NIET OM DE TWEE DAGEN NIEUWE BADERIJEN 
IN DIE DEURBEL STEKEN 
BEGRIJP JE
IK ZAL DUS ZO GEEN DEURBEL PLAATSEN.
ZE MOETEN MAAR KLOPPEN
JA,MOESTEN ZE ZEGGEN JE KRIJGT ER 1 GRATIS VOOR DE RECLAME DIE JE VOOR ONS DEURBEL MAAKT OP U BLOG.
DAT ZOU DE ZAAK NATUURLIJK VERANDEREN.

Het is woensdagmiddag: Jaap en Hermien liggen vreselijk te ketsen. Hermien zit op Jaap en gaat als een gek te keer totdat hun zoontje Jan binnenkomt. Als hij vraagt wat ze aan het doen zijn, zegt Hermien: "ik ben op pappa zijn buik aan het springen om deze wat dunner te maken." Jantje hierop volgend: "Dat heeft geen zin hoor mamma, want morgen komt de schoonmaakster en die blaast pappa toch weer op."

BEGRIJP JE ER NIETS VAN?
VRAAG HET AAN DEN KRAK
DIE SPREEK ALLE TALEN.


"Vlgones een oznrdeeok op een Eglnese uvinretsiet mkaat het neit uit in wlkee vloogdre de ltteers in een wrood saatn, het einge wat blegnaijrk is is dat de eretse en de ltaatse ltteer op de jiutse patals saatn. De rset van de ltteers mgoen wllikueirg gpletaast wdoren en je knut vrelvogens gwoeon lzeen wat er saatt. Dit kmot odmat we neit ekle ltteer op zcih lzeen maar het wrood als gheeel."
DE VERTALING ZAL IK ER LATER BIJ ZETTEN.

Chinese brief

Als je geen Chinees kunt lezen,
draai dan de pagina op z'n kant.

Engels voor beginners

The bad man made his breakfast.
De badman maakte zijn broek vast.

He had a carfull mother.
Hij had een kar vol modder.

He was brave in the war.
Hij was braaf in de war.

He had his trouble for his pains.
Hij had zijn druppels voor zijn pijn.

There was a lawyer in the room.
Er was een luier in de kamer.

Do you need a ticket, Jack?
Doe je niet een tikkie gek?

The girl with the soft eyes.
De kerel met het softijs.

What do you mean?
Wat doe je, Mien?

The play is nog fair.
De plee is niet ver.

No parking here!
Niet het park in, heren!

She made the noise.
Ze meet de neus.

There is a long way.
Er is een long weg.

Het verhaal van Hash en Wietje

Er leefde eens een arme houthakker die Parihuana heette. Hij had een hele bazige vrouw, Marihuana genaamd. Ze hadden twee kinderen en die waren Hash en Wietje gedoped. Wietje speelde met haar babituraatjes en Hash speelde met Stuffie, zijn hondje en met zijn kat Morfientje. Marihuana zei: "We moeten iets doen.". Parihuana snoof eens diep, maar wist niets te zeggen. Ze hadden namelijk niets meer te eten. Marihuana bedacht een boos plan. Ze zouden met z'n vieren een tripje gaan maken in het bos en daar zouden ze Hash en Wietje achterlaten. Maar de slimme Hash had alles gehoord en stak een mesje in zijn broekzak.

De volgende dag gingen ze een tripje maken in het bos waar de wind door de bomen blowde die zo high waren. 's Middags deden Hash en Wietje een dutje en hun ouders gingen er stilletjes vandoor. Hash had echter met zijn mes lijntjes getrokken in de sneeuw. Zo konden ze gemakkelijk de weg naar het dorp terugvinden. Daar aangekomen durfden ze niet naar huis, dus gingen ze naar Opium en Omium. Die zaten vredig op een canabee naar de LSD-speler te luisteren waar juist de hit klonk:

Altijd rookt Kortjakje wiet,
midden in de week, maar 's zondags niet.

's Zondags rookt zij heroïne,
met een snuifje cocaïne.

Altijd rookt Kortjakje wiet,
midden in de week, maar 's zondags niet.

Toen Opium en omium de kinderen zagen, begroetten ze hen uitbundig. "High!", riepen Opium en Omium. "High!", riepen Hash en Wietje. Ze kregen elk een cracker aangeboden. "Hebben jullie nog honger?", vroeg Opium. "Jaaa!", riepen Hash en Wietje, "laten we gaan chinezen". "Goed", zei Omium. "Ik coke wel."

De volgende dag werden Hash en Wietje weer naar huis gebracht. Parihuana was blij, maar Marihuana niet. Toen ze later weer een tripje gingen maken in het bos, lette Marihuana extra goed op Hash, zodat hij geen kans zag lijntjes te trekken. Toen ze weer alleen achterbleven waren ze echt verdwaald. Maar toen zagen ze een vogeltje dat floot: "Wiedewiedewiet". Ze volgden het vogeltje en ze kwamen bij een huisje dat helemaal van coke gemaakt was. Zoveel coke hadden ze nog nooit bij elkaar gezien. Ze begonnen meteen te snuiven, maar terwijl ze zo heerlijk snoven, werden ze bespeed door de boze H-XTC, die in het huisje woonde.

Ze hoorden een kraakstem: "Sniffel, snaffel, snuifje, wie snuift er aan mijn huisje?" "Het is de wind, de wind, het highe kind", riepen Hash en Wietje in koor. Dit herhaalde zich een paar maal. Maar toen kreeg de H-XTC argwaan en ze kwam naar buiten en zei met een lief stemmetje: "Kom maar mee naar binnen, daar heb ik lekkere spacecake voor jullie". Maar eigenlijk had de boze H-XTC maar al te veel zin in Hash en Wietje. Na een tijdje zaten Hash en Wietje helemaal stoned en uitgeteld bij de H-XTC aan tafel.

Nu wilde de H-XTC Wietje gaan drogen in haar drooghok en Hash samenpersen in haar persijzer om hem vervolgens in blokjes te snijden. Nu konden ze niet meer ontkomen. "Hennep!", riep Hash. "Hennep!", riep Wietje. Ze waren bang om opgerookt te worden. Wietje moest gaan kijken of de kolen in het drooghok al heet genoeg waren. Ze zei tegen de H-XTC dat ze het niet goed kon zien. De H-XTC ging zelf gaan kijken en wietje duwde de H-XTC in het drooghok en deed de deur dicht. De H-XTC begon te schreeuwen: "Hennep!". Al gauw bleef er niet veel meer over dan een sissend hoopje blubber. Wietje haalde Hash en ze waren blij. Ze doorzochten het huisje en namen zo veel drugs mee als ze maar konden dragen. Hun zakken puilden uit van de heroïne, morfine, methadon, hash, wiet, coke en vooral XTC.

Ze staken het huisje achter zich in brand. Crack zei het huisje.

Ze gingen met speed naar huis. Het Wiedewiedewiet-vogeltje wees hen de weg. Onderweg kwamen ze nog Rookkapje en Sneeuwwietje tegen. Toen ze thuis kwamen, was Parihuana heel blij.

Marihuana was dood en ze leefden samen nog high en gelukkig.

De evolutie van de mens

CONTACTZOEKERTJE      VRAAG xerstandige vrouw zoekt verstandige man

Je uiterlijk interesseert me eigenlijk niet veel, maar welke persoon je bent, des te meer!
DAT BEGINT AL GOED, U SMOEL(GEZICHT) IS NIET BELANGERIJK VOOR HAAR.
DIE IS OP GELD UIT!!!

Denk jij na over de dingen, durf je jezelf in vraag stellen, kijk en herbekijk je de relatie met je kinderen, familie en vrienden? ZIE JE,ZE WIL DAT JE U KINDEREN UIT U TESTAMENT VERWIJDERD
Heb je meningen over de wereld waarin we leven en hoe plaats je jezelf daarin?
Hou je van lectuur, muziek en cultuur in het algemeen? Enthousiasme en nieuwsgierigheid, zijn dat je drijfveren om de immer veranderende wereld rondom ons te blijven ontdekken en beleven?

Ik ben heus geen bijzondere vrouw maar ik beleef de dingen wel intens en wil dat graag delen met een man die dat begrijpt en een maatje kan zijn.
ZE BELEEFT DE DINGEN INTENS
DAT IS EEN + PUNT.VOOR EEN MAN TOCH

Concrete informatie: ik ben 61,gescheiden, normaal gebouwd,  VROUW vrij en rook niet. ALLEEN SIGAREN BEGRIJP JE?


Op reacties van mannen die niet vrij zijn, wordt niet geantwoord.
OP MANNEN ZONDER GELD WORDT NIET GEANTWOORD

Hee mike, wat heb je daar nou?

Ik heb iets heel bijzonders. Iets waar de wereld al lang op zit te wachten.

Ongelooflijk, vertel ons snel wat het is...

Ik heb een wit vierkant materiaal en een stokje. U zult zich wel afvragen, wat is dit nu weer.

Ja Mike, laat ons niet in spanning

Als ik met dit stokje over het witte materiaal beweeg, dan verkleurt het op de plek waar ik met het stokje over heen ben gegaan.

Ongelooflijk...

Ja, maar dat is nog niet alles. Als ik met het stokje, wat overigens een Pen heet, een letter, zoals je die normaal op het scherm ziet, op het materiaal teken...

Ongelooflijk, ik begin het te snappen... dus als je meerdere letters neerzet kan je gewoon lezen *zonder* dat je een beeldscherm nodig hebt.

Inderdaad, jij snapt het. Als dat geen amazing discovery is; het materiaal heet trouwens Papier.

Ongelooflijk, en je hebt helemaal geen stroom nodig Mike?

Nee, geweldig he, er zitten zelfs geen batterijen of accu in.

Nou, nou, nou zeg. Onvoorstelbaar.

Ha, Mike, je klapt het dicht. Dat kan mijn notebook ook.

Nee, dit is anders, je kan het zovaak vouwen als je wilt tot het de door jouw gewenste afmeting heeft.

Oooh, Mike je gaat maar door en het wordt kleiner en kleiner.

Ja, nu past het zelfs in mijn portefeuille.

Ongelooflijk, dus ik kan het altijd bij me dragen.

Kom eens Mike, mag ik het eens vasthouden.

Maar natuurlijk, ga je gang.

Maar dit is ongelooflijk, het weegt bijna niets.

Dat klopt, het weegt 100 maal lichter dan het kleinst verkrijgbare notebook. Dat komt natuurlijk omdat er geen accu in zit.

Nee, nee, je droomt niet, knijp maar flink in je arm. Kijk, ik vouw het weer uit en....

Maar Mike, wat doe je nu??

Nee, dat kan niet, je scheurt het papier doormidden.

Dit materiaal is zo geweldig. Kijk, ik houd de helften gewoon tegen elkaar aan en je kan het gewoon weer lezen.

Ongelooflijk, dat moet je met een diskette niet proberen, ha ha ha.

Maar wat doe je nu? Nee, niet doen, niet doen!! Je gaat er zomaar op staan springen.

Ongelooflijk, en je kan het nog steeds lezen!!

Stel je voor zeg, als je zo op je monitor zou gaan springen.

Ongelooflijk, wat een discovery! Zeg Mike, hoe lang kan je papier eigenlijk bewaren?

Nou, veel langer dan een diskette of hard-disk waarvan de magnetische gevoeligheid op den duur verdwijnt.

Ongelooflijk, wat een amazing discovery.

Maar dat is nog niet alles!

Nee ???

Je kan het overal mee naar toe nemen, je kan het gebruiken bij hoge en lage temperaturen.

En als je het niet meer nodig hebt, kan je altijd nog je neus erin snuiten en...of je gat mee afkuisen

Ja Mike, ongelooflijk...

Zeg Mike, maar dat zou betekenen dat we op een dag helemaal geen beeldschermen, computers en notebooks meer nodig hebben.