boezemvriend(innen)

Maandag 2 oktober 2006

Rekanto

Rekanto
----------
Rekanto brengt mensen met en na kanker in beweging
-----------------------------------------------------------------
Rust roest ook voor mensen met en na kanker.
De meest voorkomende klacht bij mensen met kanker is de extreme vermoeidheid die haar oorsprong vindt in zowel de aandoening zelf als de behandeling. Die vermoeidheid houdt soms nog jaren aan, ook nadat de therapie is afgerond.
Verschillende studies tonen duidelijk aan dat gepaste beweginsprogramma's een veel betere remedie zijn dan meer rust nemen, zoals tot voor kort meestal werd aangeraden.
Door minder te bewegen daalt de conditie, nemen spiermassa en uithoudingsv ermogen af en wordt de minste inspanning nog moeilijker. Een negatieve spiraal dus.
Je fysiek goed voelen heeft bovendien een aantoonbare positieve invloed op je hele levenskwaliteit.

Wat is nu rekanto
---------------------
Rekanto is een bewegingsprogramma, samengesteld door en onder supervisie van specialisten in de oncologie en de sportgeneeskunde.

Het is de bedoeling om je conditie zo langzaam terug op te bouwen. Het moet natuurlijk nog leuk blijven ook.

De stichting tegen kanker oqrganiseert rekanto op verschillende plaatsen in Vlaanderen en Brussel

Wat gebeurt er zoal
-----------------------
omnisport in zaal of buiten
aquagym
fietsen
wandelen of joggen
Tai Chi
Yoga
De wekelijkse sessies duren ongeveer een uur.

Alle activiteiten worden geleid door een deskundige trainer die voor iedere deelnemer de nodige aandacht heeft.
Het kan een opvolging zijn voor mensen die herstel en balans gevolgd hebben.

Ik raad het iedereen aan die zich genoeg mobiel voelen om een beetje aan bewegingstraining te doen, ik volg het zelf ook en voel me er heel goed bij, het voordeel is ook dat het allemaal kankerpatienten zijn en zich goed voelen omdat het allemaal lotgenoten zijn. ? ZEKER DOEN LIESJE

Antwerpen
Anne Beine
0474 95 07 03

Katleen Schiepers
gsm 0474444075

AKIO Antwerps Kanker informatie en ontmoetingscentrum.
Tel 03 213 13 44

Brussel en Oost Vlaanderen
Marc madelein

Tel 03213013044

Brussel & Vlaams Brabant
Jean Claude De Greef
tel 02 733 68 68

Geschreven door liesje om 15:43 Stuur door Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Donderdag 21 september 2006

Hoe verloopt een chemotherapiekuur?

Hoe verloopt een chemotherapiekuur?
-----------------------------------------------
Voor elke behandeling wordt bloed afgenomen.
Meestal worden de geneesmiddelen inraveneus toegediend. De middelen worden in een ader geinjecteerd en worden (via de bloedstroom) in het gehele lichaam verspreid. Geinjecteerde produkten werken snel. De toediening van een geneesmiddel in een ader kan gebeuren door een rechtstreekse injectie of in een min of meer langdurig infuus(waarbij het geneesmiddel in een grotere hoeveelheid vloeistof wordt verdund. In vele gevallen krijg je ook cortisone toegediend om de meeste bijwerkingen te voorkomen. Bepaalde middelen kunnen ook oraal worden toegediend. Deze toediening wordt gebruikt in gevallen waar dit mogelijk is. maar bepaalde geneesmiddelen worden slecht uit het maag-darmkanaal geresorbeerd. In andere gevallen wordt deze wijze van toediening onmogelijk gemaakt wegens misselijkheid en braken. Niet-geabsorbeerde geneesmiddelen zouden dan ook geen enkel therapeutisch effect hebben. De toediening van de geneesmiddelen kan ambulant of in het ziekenhuis gebeuren.
ambulant: dit wil zeggen in een dagkliniek waar u enkel uren doorbrengt die noodzakelijk zijn voor de toedining van het geneesmiddel . Daarna keert u terug naar huis.
In het ziekenhuis: een opname van enkele dagen kan nodig zijn om medische redenen, met name om de reactie van uw organisme op de behandeling na te gaan of omdat de toediening van de chemotherapie verschillende dagen duurt.
De duur en de frequentie van de behandelingen zijn afhankelijk van de aard van de ziekte en de wijze waarop uw organisme op de chemotherapiekuren reageert. Uw arts kan u een benaderende raming geven van de duur van de behandeling. Na het vastgestelde aantal kuren zal de arts enkele onderzoeken uitvoeren. die inlichtingen geven over de algemene werkzaamheid van de voorgeschreven behandeling.
Tijdens de consultaties in de polikliniek kunt u ook al uw vragen aan uw arts stellen. Soms wordt u een chemokuur uitgesteld omdat je witte bloedcellen te hoog zijn, en eerst onder controle moet zijn.

Geschreven door liesje om 18:23 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 7 september 2006

droefenis

Droefenis
-----------
Ja lieve boezemvriend(inne) , ik moet vandaag mijn emoties kwijt. Weeral een lieve dame uit onze gemeente gestorven aan borstkanker en ook nog maar 54 jaar. Van zo"n mededelingen ben ik dan ook helemaal van de plank af. Waar gaat onze wereld naartoe , je hoort rondom ons niets anders meer dan kanker, kanker en nog eens kanker. Wat maakt het dat het zo dramatisch wordt. Er staan hier dan ook echt smerige fabrieken rond ons dorp, maar is het dat alleen. We willen zo graag een antwoord, maar zullen er geen vinden vrees ik.
Ik wil langs deze weg dan ook hun familie en kinderen veel sterkte toewensen , alsmede de vele bloggers die hierdoor het leven lieten, en waardoor ik deze families en vrienden en kennisen mijn droefenis overbrengen. Je denkt ook altijd wanneer zal de bom hier terug binnenvallen, en zal het terug mijn beurt zijn, hopelijk ben ik bij de goede en zal alles nog meevallen.
Een droevig liesje vandaag.

Geschreven door liesje om 20:04 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 30 augustus 2006

wat is chemotherapie

Wat is chemotherapie
--------------------------
Uw behandeling, die in de geneeskunde chemotherapie wordt genoem bestaat uit de toedienig van doeltreffende chemische middelen om een preventief (om het hervallen van de ziekte te voorkomen) of curatief ( om de ziekte te genezen) effect te bekomen.
Deze behandeling bestaat uit het toedienen van èèn of een aantal geneesmiddelen (combinatie) gedurende verschillende perioden (dit zijn de chemotherapiekuren).
Chemotherapie heeft een algemene activiteit op de ziekte en werkt door het doden van abnormale cellen die zich snel delen.
Deze cellen worden dus na een variabel aantal behandelingen vernietigd.
Jammer genoeg moeten ook gezonde cellen zich vermenigvuldigen, maar zij doen dit minder snel dan abnormale cellen. Dit verklaart waarom zieke cellen door de toegediende geneesmiddelen gemakkelijker vernietigd kunnen worden. Tijdens de rustperiode tussen twee behandelingen kunnen de gezonde cellen regenereren.
De keuze van de toegediende geneesmiddelen. de dosis en de wijze van toediening worden door de geneesheer-specialist nauwkeurig bepaald voor elk patient. Deze keuze is afhankelijk van de aard en de lokalisatie van de aandoening.
De toegediende dosis wordt ook bepaald door de grootte en het gewicht van de patient. Een vergelijking van uw behandeling met die van een buur is dan ook geen goede methode om informatie te verkrijgen. Geneeskunde zou te gemakkelijk zijn als alle gevallen dezelfde waren.

Geschreven door liesje om 10:39 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 16 augustus 2006

controle angst

controleangst
----------------
Ja telkens als de datum nadert voor de nacontrole begint de angst je te bekruipen.
Ik weet niet hoe het andere kankerpatienten het vergaat, maar bij mij krijgt het altijd de bovenhand. Nochtans ik heb nergens pijn , alleen wat stijve gewrichten en de moeheid die niet verdwijnt.
Ik wist al van mijn interniste dat mijn tumormarker terug wat omhoog was van 17 naar 28. Dus op het randje af.
Bij het wachten in de wachtkamer, ging het nogal rustig. Je hoort de mensen hun verhalen vertellen rondom je, maar toch ben je wat in jezelf gekeerd.
Mijn gsm begon zo hard te rinkelen in mijn handtas dat ik bijna van mijn stoel viel van't verschieten. Het was mijn zoon die vroeg of ik al meer wist. Mijn oncoloog die juist voorbij kwam trok zijn wenkbrauwen ook omhoog van al dat lawaai. En eer ik die dan opgevist heb, heb je al die ogen op je gericht. Na een half uur achterstand, (dat viel nogal mee) mocht ik verder komen. Bij het onderzoek van de borsten voelde ik toch een felle pijn . Ja dat ziet er niet goed uit , toch maar vlug een echo laten nemen. Ik voelde mijn bloeddruk stijgen van de schrik, en zo rood als een kalkoen kwam ik dan op echografie terecht. Daar waren ze al aan't opruimen voor naar huis te gaan. Dus vlug dat echo tje genomen, en het zag er allemaal normaal uit. Kunnen over die pijn geen verklaring geven, dat kan van alles zijn. s'Anderdaags opgebeld dat mijn tumormarker 25 was. Nog even afwachten , en bij de volgende nacontrole zien of hij nog verhoogd, en dan zouden er andere controles volgen. Je ziet bij kanker kun je nooit nog gerust zijn. Liesje

Geschreven door liesje om 16:34 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 8 augustus 2006

Informatiedagen

Informatieve dagen
-----------------------
Op 16 september 1906 is er een eerste symposium voor leukemie en lymfoom patienten.
Van 9u45 tot 17 u in de limburghal in genk.
programma
-------------
labo waarden en hun betekenis
Autologe-en allogene transplantaties
Haploïdentische transplantaties en vaccinatietherapie en dendritische cellen tegen leukemie - antigenen
workshops
acute lymfatische leukemie
acute myeloïde leukemie
chronische lymfatische leukemie
chronische myeloïde leukemie
ziekte van Waldenstrom
ziekte van kahler
hodgkin
non hodgkin
meylodysplastic
lotgenotencontact
lotgenotencontact voor partners en begeleiders
10£
VZW Wildgroei

Informatiedag actie borstkanker
---------------------------------------
29 september in Brussel voor franstaligen
30 september in Gent voor nederlandstaligen
Behandeling en de behandeling van menopauze
vooruitgang in de beeldvorming
borstklinieken
De behoeften van patienten en naasten
Zie Kankerstichting

Geschreven door liesje om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 6 augustus 2006

de differentiatie

De differentiatie van de cellen
------------------------------------
De differentiatie van de cellen heeft direct te maken met de wijze waarop de kankercellen een toenemend afwijkend gedrag zijn gaan vertonen ten opzichte van de oorspronkelijke natuurlijke borstkliercellen.
Goed gedifferentieerde cellen lijken dus erg op de normale borstkliercel. Slecht gedifferentieerde cellen zijn echter zeer afwijkend geworden ten opzichte van de oorspronkelijke borstkliercel. Het afwijkend gedrag wordt door de patholoog vastgesteld door onder andere een afwijkend gedrag van de kernen in de cellen. Kleine kernen zijn eerder normaal. Vergrote en gedeelde kernen wijzen eerder op slechte differentiatie. Ten slotte wordt de algemene bouw van het borstklierweesel beoordeeld. Naarmate dit chaotischer wordt, is de tumor slechter gedifferntieerd. Deze prognostische factor is uiteraard niet exact meetbaar zoals de tumorgrootte en het aantal aangetaste okselklieren.
Deze factor laat dan ook onafhankelijk toe te beslissen over de langetermijnprognose van een patiente. Een tumor van een zekere grootte en met een zeker aantal aangetaste okselklieren die goed gedifferentieerd is, heeft een twee keer betere prognosen dan een tumor van dezelfde grootte met hetzelfde aantal aangetaste okselklieren die slecht gedifferentieerd is. Dus ook de differentiatie van het gezwel is een onafhankelijke prognostische parameter.

Geschreven door liesje om 17:24 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 8 juni 2006

bij welk risico groep behoren wij

Bij welk risicogroep horen wij
------------------------------------
Er is een indeling in een hoog-en laagrisicogroep.
Deze indeling is slechts van toepassing op de vrouwen met een kliernegatieve tumoren. Dus geen okselklieren aangetast maar met kwaadaardige cellen.
*Laag risico
Betekent dat de vrouw ouder is dan 35 jaar.De tumor is maximaal 1 centimeter groot en hormonaal gevoelig. Verder is hij goed gediferentieerd. Dit wil zeggen dat de tumorcellen niet veel verschillen met een goedaardige cel.
Goed gedefifferentieerd wordt graad 1 genoemd.
*matig risico
Betekent in feite dat de tumor niet bij laag of hoog geklasseerd kan worden. Het lijkt erop dat deze aparte groep in de toekomst zal verdwijnen. Nu is bepaald dat de tumor tussen 1 en 2 centimeter groot moet zijn. Tevens moet hij hormonaal gevoelig zijn en wat differentiatie betreft 1 of 2.
* Hoog risico
Zijn tumoren van minstens 2 centimeter groot en hormonaal ongevoelig. Verder zijn ze matig tot slecht gedifferentieerd. Als je jonger bent dan 35 behoor je automatisch tot een hoog risicogroep.

Om een patient een optimale kans te geven wordt er nog rekening gehouden met de grootte van de tumor.
Hormoon gevoelig of hormoon ongevoelig
differentie van de tumor, of hoeveel de tumorcellen afwijkt van een goedaardige cel.
Hoeveel okselklieren er zijn aangetast.
Ouderdom van de patient
Of er andere uitzaaiingen zijn naar botten, lever , hersenen enz.
Of je erfelijk belast bent,
Her-2 neu is een eiwit waarvan men denkt dat die celgroei stimuleert, maar waar het befaamde herceptine goed tegen op is gewassen.
Ook de algemene toestand van de patient wordt in acht genomen.

Geschreven door liesje om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 29 mei 2006

Een woordje van troost

Lieve Myriam,
Je weet dat ik altijd probeer aandacht te schenken aan het overlijden van kankerpatienten.
Maar nu schenk ik die aandacht aan jou, jij die altijd klaar staat voor alle kankerpatienten en zo'n waardevolle vrijwilligster bent. De vrijwilligsters en de praatgroep van Tessenderlo wensen u en uw familie veel moed en kracht toe bij het verwerken van het verlies van je vader.
An, Mia, Lieve, Andrea en ook Liesje

Geschreven door liesje om 13:31 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 26 mei 2006

Voor hen die leven

Voor hen die leven...
-------------------------
Voor hen die leven...
met stille vragen rond leven en dood.
Voor hen die een warme plek zoeken
om de kilte van hun ziekte te dragen.
Voor hen die zich aarzelend een weg banen
in dagen van pijn en eenzaamheid.
Voor hen die in onzekerheid leven.
schrijf ik deze woorden van troost.
Weet dat de horizon meer is dan de einder
en dat ver weg zo nabij kan zijn.
Liesje

Geschreven door liesje om 15:11 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 15 mei 2006

wat is herceptine

Wat is herceptine
---------------------
Herceptine, die inraveneus toegediend wordt, is een antistof die zich op het vlak van de borsttumor speciaal richt op een specifieke receptor. NEU die in abnormaal grote hoeveelheden aanwezig is bij 1 borstkanker op 6 .Herceptine wordt nu gerbruikt om vrouwen te behandelen die een borstkanker met uitzaaiingen hebben waarvan de oorspronkelijke tumor veel NEU receptoren bevat. Omvangrijke klinische studies worden ondernomen teneinde de doeltreffendheid ervan te beoordelen als ondesteunigingsbehandeling in de voorkoming van herval.

Hoe werkt herceptine?
---------------------------
Herceptine betekent een belangrijke stap vooruit in de behandeling van borstkanker. Dit is de efficiënte behandeling sedert de ontdekking van de hormonotherapie. Zoals deze laatste viseert ze een specifieke receptor die bij 1 kanker op 6 in abnormaal grote hoeveelheden aanwezig is op het oppervlak van de kankercel. Na verbinding met de in de omgeving van de tumor aanwezige groeifactoren stimuleren deze receptoren de groei van de tumor. Herceptine komt de receptor en dus ook het groeisignaal blokkeren.
Herceptine kan dus een regressie of een stabilisatie van "zeer positieve NEU" borstkankers teweeg brengen en de resultaten zijn vaak van zeer lange adem...
De werkingskansen kunnen even hoog liggen als deze van de chemotherapie en ze kan er zelfs de werking van versterken. Ze wordt mheel goed verdragen. geen misselijkheid, braakneigingen, vermoeidheid, haaruitval, enz. Alleen na de eerste toediening kunnen er koorts, rillingen, onbehaaglijk gevoel optreden.
Een behandeling met herceptine vergt wel een opvolging van de hartfunctie want in vele gevallen veroorzaakt het geneesmiddel een hartinsufficietie met kortademigheid bij inspanningen.
Voor jullie gelezen en geschreven. Gelukkig is er nu sprake van terugbetaling , terwijl dit hele dure medicatie is. Of ze er al overeens zijn is nog een andere vraag.

Geschreven door liesje om 17:48 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 11 mei 2006

goedbedoelde raadgevingen

Goedbedoelde raadgevingen
---------------------------------
hallo boezemvriend(innen) , graag zou ik een paar goede raadgevingen willen meegeven , zoals ik het ervaren heb.
Een goede verstandhouding met je huisarts en oncoloog is van groot belang. Durf te vragen, wat is je situatie, wat staat me te wachten en durf er met anderen erover te praten. Een praatgroep kan ook wonderen doen, we ondervinden dat er soms zoveel misverstanden kunnen voor komen. Je kunt goede tips gebruiken voor mensen die met een dikke arm te maken hebben. Je mag langs die kant waar je klieren zijn uitgehaald geen infusen of bloed laten prikken. Je kan een steunkous aandoen en zeker kinesitherapie laten doen voor je arm dik begint te worden, dit kan dat grotendeels voorkomen. Een dikke arm kan zeer pijnlijk zijn.
Voor de artsen zou ik durven vragen, luister aandachtig naar de patient want tussen de regels door hoor je soms dat iets slecht begrepen wordt en patienten durven zich niet te uiten omdat ze voor zo'n geleerd iemand staan en bang zijn een blunder te begaan ,of angstig zijn iets verkeerd te zeggen. Artsen gaan ervan uit dat je alles wel weet . Ze durven geen chemo aan of bestralingen voor het angstbeeld dat ze nog hebben van doodzieke mensen, en dat hoeft het niet altijd te zijn. Maar hun leven hangt er wel van af.;Gisteren vroeg iemand aan me hoe dikwijls dat je een port-a -cath moet spoelen. Het was bij haar al 5 maanden geleden , terwijl je dit om de 6 weken moet laten doen. Dit om aderen goed open te houden. Stelt zich alle vragen wat de arts bedoeld met stabiel zijn , durft dit niet te vragen. Misschien ook uit angst voor de uitslag maar nu haal je ook maar vanalles in je hoofd/
Als een patient het van de eerste maal het niet verstaat, leg het dan nog eens uit, zo dat je weet dat een patient weet waar ze voor staat, en zo haar angst kunt weerleggen of te helpen het te begrijpen.
Een geruststellend woordje kan zoveel wonderen doen, angst kan je zo beheersen dat je nachten er niet kunt van slapen; Ik heb zelf ook ondervonden dat ze niet zo graag hebben dat je er over leest of woorden opzoekt die je niet begrijpt. Want zo kun je ook gerichtere vragen stellen.Maar zo moeten zij er meer tijd insteken, en tijd is bij artsen een grote nood. Dit is geen verwijt , maar ik vraag hun om de patient ernstig te nemen, en op een verstaanbare manier alles uit te leggen. Het zou veel leed voorkomen. Patienten durf te vragen , ook al lijk je vraag zo stom , maar is voor u misschien heel belangrijk en vermijd je misschien slapeloze nachten. Of kan het je pijn aanzienlijk verminderen.
Er gebeurd hieromtrent al heel veel, borstverpleegster, sociaal assistent, goede sites, vrijwilligsters die je willen helpen, maar spijtig genoeg blijven veel patienten met hun vragen in de kou staan. Daarom wil ik plijten voor een goede samenwerking tussen artsen en patienten. En wat je rechten en plichten zijn tegenover arts en ziekenhuis. Ook welke je financiele bijdragen zijn en op wat je recht hebt, bv invaliditeit , terugbetalingskosten, je reiskosten worden ook dikwijls vergoed, informeer hier bij uw ziekenkas of sociale assistentes. Er bestaan ook allerlei informaties en folders die je in de klinieken en regionale kankercentra's kunt bekomen. Een goed beslagen man is er twee waard, nietwaar !!!!!!!!!

Geschreven door liesje om 17:31 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 7 mei 2006

mijmeringen en dromen

mijmeringen en dromen
------------------------------
Juist terug van Griekenland en heb de tijd gehad om alles nog eens op een rijtje te zetten. Er heerste een overmoedige blijdschap om dit te mogen meemaken, de sfeer, de zon, en vooral de mooie natuur. Je ziet dit toch in een heel andere dimensie. De kleuren zijn veel mooier, je leeft intenser, je hebt ook oog voor het verdriet en vreugde van je medemens. Ik heb met mijn vriendinnen heel wat bomen opgezet wat leven is ,kan zijn en niet kan zijn. Hoever je conditie nog toestaat om grote wandelingen te doen. Maar ik ondervind dat gewone gezonde mensen niet beseffen hoever we in ons kunnen hebben moeten inboeten. Maar er is een intense blijheid dat ik dit nog heb kunnen doen, en tranen van emotie's om dit nog te kunnen meemaken. Je vraagt je af hoe lang kan je dit nog? Het is niet zo evident meer en niet zo vanzelfsprekend. Maar ik weet een kankerpatient verstaat je nu met een half woord en weet wat ik wil zeggen. Ik dank mijn vriendinnen voor het geduld, dat ik niet zo vlug kan lopen en nog vlug moe ben. En als je dan terug thuis bent hoor je weer hoeveel kankerpatienten dat er weer bijgekomen zijn in zo"n klein dorpje waar ik woon. Het is toch opmerkelijk hoe de kanker om je heen grijpt .
Een dankbaar Liesje

Geschreven door liesje om 19:41 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 27 april 2006

tsjernobil, twintig jaar later

Tsjernobil, twintig jaar later: de balans zorgt voor controverse!

$\"\"$

Nieuws 18-04-06

Op 26 april 1986 ontplofte een van de reactoren van de kerncentrale van Tsjernobil, zo\'n 130 km ten noorden van Kiev. Tien dagen lang kwamen miljoenen radioactieve splijtstofdeeltjes in de atmosfeer terecht.

Twintig jaar later publiceren de Verenigde Naties (VN) een rapport met de balans van het aantal slachtoffers in Tsjernobil: tot eind juni 2005 waren er volgens de VN minder dan vijftig directe overlijdens; vierduizend mensen kunnen in de toekomst nog sterven ten gevolge van blootstelling aan radioactieve stoffen die bij die ramp zijn vrijgekomen. Verschillende NGO\'s contesteren het VN-rapport: zij vinden de cijfers zwaar onderschat.

Bron: Belga, 11-04-06

Commentaar van de Stichting tegen Kanker

In de maanden na de ramp zijn honderdduizenden werklieden (zo\'n 600 000, \'opruimers\' genoemd) uit Oekraïne, Wit-Rusland en Rusland overgekomen om de omgeving te zuiveren. Zij waren nauwelijks of niet beschermd tegen de straling.

Twintig jaar later beweert het VN-rapprt dus dat de ramp amper een vijftigtal directe slachtoffers zou hebben gemaakt: 47 \'opruimers\' zouden overleden zijn ten gevolge van blootstelling aan de straling en slechts negen kinderen zouden overleden zijn door schildklierkanker.

Andere organisaties, zoals Greenpeace en IPPNW (International Physicians for the Prevention of Nuclear Warfare) komen met andere cijfers aandragen: meer dan tienduizend mensen zouden schildklierkanker hebben en daar zouden in de toekomst nog eens vijftigduizend gevallen bijkomen (de VN spreken van 4000 kankergevallen!). Vandaag zouden honderdduizenden reddingswerkers ziek zijn ten gevolge van de bestraling, aldus de IPPNW, en tienduizenden zouden eraan gestorven zijn.

Hoe is het mogelijk dat de cijfers zo uiteenlopen?

Wij weten het niet. Het is zoals bij betogingen: de politie komt altijd uit op een heel ander aantal deelnemers dan de organisatoren. De waarheid ligt veelal in het midden...

Hoe dan ook, je kon tijdens of na de ramp van april 1986 maar beter niet te dicht in de buurt van Tsjernobil vertoeven.

In ons land was de radioactieve neerslag zeer beperkt. Voor zover ons bekend, is trouwens geen enkele meetbare weerslag op de volksgezondheid vastgesteld.

Geschreven door liesje om 14:36 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 24 april 2006

Rust in vrede

Rust zacht Godelive,
Streel haar, wind.
Streel haar, rust.
Neem haar mee zon.
Laat haar Kracht en liefde
over de wereld waaien.
Tot ze rust vindt in een nieuw leven.
tekst van Greta

Aan Godelive , een medehelpster bij de kankerstichting,
zie kanker.be

Geschreven door liesje om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 19 april 2006

Hoelang duren de bijwerkingen van chemotherapie

Hoe lang duren de bijwerkingen van chemo
-----------------------------------

Normale, gezonde cellen herstellen zich meestal snel als de chemotherapiebehandeling is afgelopen. Met het herstel van de normale cellen verdwijnen ook de bijwerkingen.
De noodzakelijke hersteltijd varieert van patiënt tot patiënt en hangt ook af van bijvoorbeeld de algemene gezondheidstoestand van de patiënt en de medicijnen die werden toegediend.

Sommige bijwerkingen kunnen maanden of jaren blijven aanslepen voor ze volledig verdwijnen. In zeldzame gevallen blijven de bijwerkingen levenslang duren, zoals in de gevallen waar chemotherapie permanente schade heeft toegebracht aan het hart, longen, nieren of voortplantingsorganen. Sommige soorten chemotherapie kunnen jaren na het beëindigen van de behandeling nog bijwerkingen geven. Ze kunnen bijvoorbeeld verantwoordelijk zijn voor het ontstaan van een nieuwe kanker elders in het lichaam.

Heel belangrijk is evenwel dat de overgrote meerderheid van de behandelde patiënten geen lange termijn-gevolgen van de chemotherapiebehandeling ondervindt.

Het is eveneens van groot belang te beseffen dat chemotherapie, ondanks de bijwerkingen, een krachtig wapen is in de strijd tegen kanker en de voordelen ervan opwegen tegen de nadelen.

Als patiënt moet u uw behandelende arts steeds informeren over de bijwerkingen die u ervaart. H/Zij kan vaak een middel hebben om de bijwerking te verminderen en daardoor het volhouden van de therapie voor u vergemakkelijken.

Geschreven door liesje om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 9 april 2006

vermoeidheid

De intense vermoeidheid van kankerpatiënten

$\"\"$

Beter begrijpen betekent beter beheersen

Het merendeel van de kankerpatiënten krijgt niet enkel te maken met de ziekte, maar ook met andere symptomen zoals misselijkheid, braken of intense vermoeidheid. Momenteel is intense vermoeidheid het vaakst vermelde symptoom bij kanker en de behandeling tegen kanker. Normaal gezien is vermoeidheid een mechanisme dat mensen in goede gezondheid beschermt tegen fysieke of mentale overbelasting. Bij kankerpatiënten betekent het echter een probleem op zich dat hun levenskwaliteit fel inperkt.

Zelfs kleine veranderingen in de gewone activiteiten van de kankerpatiënt kunnen hem heel moe en zwak maken. Hij voelt zich met andere woorden uitgeput. Veranderingen in het slaapritme, de dagelijkse bezigheden of de voedingsgewoonten kunnen dat gevoel van extreme vermoeidheid nog versterken. Ook angst, depressie, stress en bloedarmoede (vermindering van het aantal rode bloedlichaampjes) kunnen dat gevoel nog versterken

Geschreven door liesje om 09:30 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 9 april 2006

itenciteit van vermoeidheid

idenciteit van vermoeidheid bij kanker

Vermoeidheid is één van de meest voorkomende klachten van mensen met kanker. 78 tot 96% van de mensen met kanker ervaart vermoeidheid bij kanker, vooral mensen die een ingrijpende behandeling ondergaan. ^1,2. Een recent onderzoek ²van 197 oncologen, 419 kankerpatiënten en 200 thuisverzorgers bracht het volgende aan het licht:

Vermoeidheid bij kanker is één van de meest gemelde symptomen en treft 78% van de kankerpatiënten. Meer dan de helft (53%) zegt het bijna elke dag of zelfs elke dag te ervaren.

Vermoeidheid bij kanker heeft een negatief effect op het dagelijks leven van kankerpatiënten: 71% van de patiënten zegt dat kanker zijn dagelijkse routine in de volgende mate treft:

In staat zijn om te werken - 61%
Lichamelijk welzijn - 60%
In staat zijn om nu van het leven te genieten - 57%
Emotioneel welzijn - 51%
Intimiteit met partner - 44%
In staat zijn om voor het gezin te zorgen - 42%
Relatie met familie en vrienden - 38%
Bezorgdheid over sterven en overleven - 33%

Bijna tweederde van de patiënten (61%) verklaart dat het dagelijks leven meer beïnvloedt wordt bij vermoeidheid bij kanker dan door de pijn die de kanker en de behandeling ervan veroorzaken.

grafiek beïnvloeding dagelijks

De gestelde vraag: Welk symptoom beïnvloedt uw dagelijks leven het meest, pijn of vermoeidheid?

Het onderzoek toont ook dat de twee groepen, artsen en patiënten, een verschillende mening hebben over symptomen. Artsen leggen meer nadruk op het behandelen van pijn: 94% zegt dat pijn belangrijker is dan vermoeidheid bij kanker. 41% van de patiënten daarentegen vonden het behandelen van vermoeidheid bij kanker belangrijker dan het behandelen van pijn.

grafiek belangrijkste symptoom

De gestelde vraag: Is het belangrijker dat de behandeling de pijn of de vermoeidheid vermindert en verzacht, of zijn beide even belangrijk?

Hoewel studies hebben aangetoond dat vermoeidheid bij kanker bijna alle mensen met kanker treft, vermeldt slechts 31% van hen dit bij elk bezoek aan de arts. Slechts 5% van de artsen denkt dat patiënten het zo vaak zeggen.

Referenties

Geschreven door liesje om 09:30 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 31 maart 2006

herceptine

Herceptine
-------------
Hoera, gisteren op het nieuws gehoord dat nu herceptine terugbetaald zal worden door de ziekenkas. Is anders een heel duur geneesmiddel , maar ook een heel goed middel voor patienten die ontvankelijk zijn voor dit geneesmiddel. Word ook vaak gebruikt als tweedelijns hulp . Er werden patienten geweigerd voor dit geneesmiddel omdat het te duur was. Borstkankerpatienten er is weer hoop. Liesje

Geschreven door liesje om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 22 maart 2006

chemo 3

Chemo 3
-----------
Bij borstkanker worden verschillende combinaties gebruikt. De bekendste combinatie noemt men het CMF-schema. Dit bevat een combinatie van cyclofosfamide, methotrexaat en 5- fluorouracil. Het CMF-schema bestaat in verschillende vormen.
De bijwerkingen van deze chemotherapie zijn meestal niet zo ernstig. De toegediende stoffen veroorzaken beschadiging van de witte en de rode bloedcellen. Het komt meestal tot een lichte bloedarmoede. Het aantal witte bloedcellen kan soms spectaculair dalen.
Het AC schema is in Amerika zeer populair. Deze therapie bestaat slechts uit vier kuren die telkens na drie weken worden gegeven. Deze therapie combineert Adriamycine met cyclofosfamide. Het belangrijkste nadeel van deze formule dat het een volledige haaruitval teweeg brengt. Het voordeel is dat de chemotherapie na drie maanden volledig is beëindigd. Deze therapie is dan wel meer toxischer dan de cmf kuur en meer schadelijker voor het hart.
Een populair schema is de FEC schema. Hierbij wordt gebruik gemaakt van epirubicine, 5 fluorouracel en cyclofosfamide. .Van het FEC schema zijn dan nog verschillende varianten en word zes maal toegediend na 3 weken. Deze twee laatste chemo schema's gaan allemaal gepaard met hogere toxiteit, koorts, . Het tekort aan witte bloedcellen zijn dan ook drastischer. Bovendien is er ook meer last van braken , misselijkheid en vermoeidheid.
Deze chemo therapies worden gewoonlijk als eerstelijns therapie toegepast of ter preventie.
Het is belangrijk dat de chemo snel na de primaire diagnose, kort na het afsluiten van de operatieve fase, te starten. Welke methode ze bij elke patient hanteren hangt af van de patient zelf . In alle landen word dit afgewogen naargelang de graduatie van de tumor en of er klieren zijn aangetast en of er metastasen zijn. De arts overweegt bij elke patient welke methode hij toepast en hoeveel de patient erbij wint..

Geschreven door liesje om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Reageer op dit bericht

Meer van borstkankersite