benieuwd

Ik heb je al verteld dat de oncoloog iets voelde, nu in mijn ander borst. Mijn keel, mijn maag het ligt allemaal in de knoop. Probeer me wijs te maken dat het allemaal niks is. Ik bel deze morgen naar het stedelijk ziekenhuis of ik daar een echo mocht laten maken. Ja ik mocht direct komen. Ik heb me redelijk goed kunnen houden, maar de angst is verbijsterend aanwezig. Maar ik ben blij dat ik zo vlug mag gaan. In de kliniek aangekomen ,mocht ik direkt binnengaan om die echo. Ik was zo zenuwachtig en benauwd,plus mijn opvliegertjes erbij , ik zag zo rood als ne kalkoen. De dokter begon eraan, ik kon niets van zijn gezicht aflezen?Hij drukte op alle knopjes, ik dacht al dat loopt hier gegarandeert verkeerd af. Je zult zien die borst moet eraf, geen ontkomen aan. Maar tot mijn verbijstering zei hij "dat hij niets kon vinden". Het zou om verhard borstklierweefsel gaan.Ik vroeg of hij toch wel goed had gezien en niets had overgeslagen. Lieve boezemvriendinnen , ik kan niet vertellen wat een opluchting er door je heen gaat. Eenmaal buiten vloeiden mijn traantjes ,maar nu van geluk. Geluk en ongeluk staat toch zo dicht bijelkaar.. De zus van mijn schoonbroer heeft juist vandaag ook te horen gekregen dat zij uitzaaiingen heeft tengevolge van blaaskanker. Dat maakt nu het verschil. Ik kan gerust naar huis gaan en die vrouw zit nu heel erg inzak en as. Ik wens M. heel veel moed en sterkte toe. Liesje


















1 reactie op dit bericht
groetjes