mijn aangenaamste vrijdaggroetjes...

bloemen verwelken schepen vergaan...Maar onze vriendschap blijft bestaan

.
.

 

WIJ BEGINNEN NOOIT EEN NIEUWE DAG MET DE SCHERVEN VAN GISTEREN..

MAMA WAAROM HETEN MIJN TANDEN EIGELIJK MELKTANDEN ,?..OMDAT JE ZOVEEL MELK DRINKT...DUS DAN HEEFT VADER BIERTANDEN EN OPA JENEVERTANDEN..

wij kijken niet te hoog...wij grijpen niet te vlug...wij kijken steeds vooruit maar nooit terug...

DE VRIENDSCHAP DIE WIJ SAMEN DELEN...IS UNIEK EN ZAL NOOIT GAAN VERVELEN..

EEN MENS HEEFT TWEE OREN EN EEN MOND....OM TWEE KEER ZOVEEL TE LUISTEREN ALS TE PRATEN

soms droom ik over mooie dingen...en ik geloof dat ze nog uitkomen...want mooie dromen bestaan toch nog ?..

.
.

 

onze stralende mooie ogen...gevuld met bitter leed...vertellen het verhaal wat iedereen graag vergeet....

ALS BLOEMEN DROMEN WAREN DIE EEUWIG ZOUDEN DUREN DAN PLUK IK DE ALLERMOOISTE OM NAAR JULLIE TE STUREN...

vandaag is het vijftien jaar geleden dat mijn man is overleden..waar is de tijd...

KNIBBEL KNABBEL MUISJE WIE KOMT ER IN MIJN HUISJE..?..IK LAAT DE DEUR MAAR OPEN ELKEEN MAG HIER BINNEN LOPEN..

zo een onweer heb ik nog nooit meegemaakt...ik dacht dat mijn huis tegen de grond ging..

.
.

 

PERSOONLIJKHEID OPENT DE DEUREN...KARAKTER HOUD ZE OPEN...

WIJ NEMEN EEN BEETJE TIJD VANDAAG..OM DINGEN TE DOEN WAAR WIJ VAN HOUDEN..

 
Klein en rein is onze vriendschap o zo fijn.
Ik hoop dat het altijd zo mag zijn.< WIJ ZIJN BLY MET ONS LEVEN WANT HET DUURT MAAR EVEN...

HEB IK JULLIE AL VERTELD HOE BLIJ IK BEN DAT JULLIE LEVENS WEG NAAR MIJ HEEFT GELEID...

HET LEVEN IS ALS EEN BOS...RECHTDOOR KAN NIET....

VOOR EEN OPTIMIST SCHIJNT ALTIJD DE ZON...OOK DOOR KLEINE RAAMPJES...

.
.

 

WIJ LEVEN ZO LANG ALS WE KUNNEN DROMEN...DUS WIJ VERGETEN NIET TE DROMEN..