KATHMANDU 6/10/2008

Willy, bedankt voor het opzetten van de blog.

Het klopt wat je schrijft! Toen ik in het zaaltje van de Kortenbergse sporthal jullie film zag van de expeditie naar de Tilicho was ik meteen verkocht. Fantastische landschappen, kleurrijk volk en verscheidene culturen en godsdiensten. Daar bovenop je eigen mogelijkheden qua lichaam en geest verkennen, en een tijdje zonder technologie te leven spraken mij direct aan.

Zo zot als jij om ijs- en sneeuwpieken te overwinnen ben ik niet, maar omdat je voor mij een bron van inspiratie bent geweest in mijn apejaren ( ik denk daarbij aan het vakantiewerk om de prijs per vierkante cm messing te berekenen, ter afwisseling buiten de vensters kuisen en voor mijn eindwerk mocht ik zelfs  je fantastische high-tech tikmachine gebruiken ) had ik diezelfde avond al beslist dat ik ook zoiets wou meemaken, en liefst met een ervaren man erbij als jij!

Wat stel ik nu vast? WiGi maakt een blog op het seniorennet – senioren… ik ben nog maar net de halve eeuw gepasseerd - en dan krijgt die blog nog wel mijn naam. Sterker nog, met verwijzing naar de fantastische plaatselijke rock- en bluesgroep die Sterrebeek één avond rijk was. Brat Company stal destijds de show op de free-podiumavond van JK Tonzent door bij de eerste snaaraanslag de volledige zaal zonder elektriciteit te zetten. Naikke, bazin van de Normandy in Stokkel en fan van BC van het eerste uur, was hiervan getuige. WiGi, where were you when the lights went out in Sterrebeek city?

Maar ach, een gekregen Meutte mag men niet in de muil kijken.  

Beste company, ik ben er helemaal klaar voor en ik kijk er naar uit om met de groep een mooie ervaring rijker te worden!

BR@

Na het vertonen van de film van mijn vorige tocht ( 2006 ) naar het Annapurna gebied en de Tilicho Peak begon mijn neef Luc Vanderschelde ( in betere kringen gekend als den Brat of Br@ ) aan mijn jasje te trekken om samen ook eens de Himalaya te verkennen. Ik had ergens al een besluit genomen om aan een dergelijk avontuur niet meer te beginnen maar heb het overtuigingsvermogen van Luc onderschat.

Ik ben hem nu al dankbaar dat hij me heeft kunnen overhalen want de gedachte dat ik binnen een kleine week weer tussen de onbeschrijfelijke schoonheid van Nepal met z'n fascinerende culturen en vriendelijke bevolking mag dwalen, maakt mij een gelukkig mens.

Ons team groeide snel aan tot 5 trekkers. Daniël Vanderelst uit Meerbeek,  een Nepalist in hart en ziel, Philippe De Coster uit Leuven en vriend van Luc alsmede mijn trouwe vriend Louis Verbiest uit Meerbeek strompelen mee de bergen in. 

Het werd helemaal fijn toen we als gids Eddy Ansloos uit Hoboken konden strikken. Daniël, Louis en ikzelf zijn ooit onder zijn kundige leiding gaan trekken in La Palma. Eddy kent Nepal op zijn duimpje en zal ons proberen veilig naar boven te loodsen alsmede ons inzicht te brengen in de plaatselijke culturen en godsdiensten.  En dit is in Nepal gene kattepis...

De trekking vertrekt vanop een hoogte van 1 450 m ( Syabrubensi ) via Langtang naar Kyangin Gompa. De geplande rustdag aldaar leveren we in om een top van 5 000+ te bereiken. Onze weg terug loopt via de 3 heilige meren van Gosaikunda en de beruchte Kaurebina pas. ( 4 600 m ).

Op 22 oktober verlaten we Nepal zoals we gekomen zijn, via Dehli ( India ) en komen we terug te Brussel aan op 23/10. Ik zal weer een aantal kilokes moeten inleveren, maar krijg in ruil weer een pak fijne ervaringen...

Meer berichten zullen snel volgen maar deze zullen niet langer in de " ik " vorm zijn maar in de " wij " vorm. Maar elk verhaal en elk boek heeft traditioneel een  voorwoord nodig. Vandaar!

Namaste!

Willy