Naar de inhoud

Welkom in mijn leven

Herinneringen, meningen, hobby's
akke.beakke.be

Alle begin is moeilijk

Dit moet dan mijn blog worden. Het is nog tasten en experimenteren met vallen en opstaan. Ik computer pas sinds maart 2OO7. Dus nog veel werk aan de winkel om alles onder de knie te krijgen. Ik heb beslist dit blog aan te maken om mijn zinnen te verzetten. Ook zou ik hier mijn noden en prettige dingen kwijt willen om er niet steeds alleen mee te zitten. In feite moet het ook een soort dagboek worden. Deze week heb ik het bv moeilijk met Allerheiligen voor de deur. Ik zal wel de enige niet zijn. We hebben allen wel dierbaren verloren. Maar ik heb een nogal pijnlijk en ook recent verlies te verwerken. Op 14 maart 2OO6 heb ik mijn enige zoon, Orlando, verloren. Hij was pas 34 en liet twee schatten van zoontjes achter. Hij verloor na 4 jaar vechten de strijd tegen kanker. Ik denk steeds aan hem. Maar er zijn van die momenten waarop de herinnering nog heviger is.

Hoe vind je dit bericht? 9 stemmen
Geschreven door ulla545 om 00:00 Reageer op dit bericht

4 reacties op dit bericht

Monique15 augustus 2010 om 18:06

Goeie avond

Het is altijd zeer triestig een dierbare te verliezen, en zeker je eigen vlees en bloed. Ik wens je heel véél sterkte toe.
hearts1.gif
louisa-jeaninne vervloet3 oktober 2009 om 18:51

orlando

meid, het doet me huiveren, ik zelf heb geen kinderen maar in m'n omgeving ken ik mensen die hetzelfde hebben beleefd..... hoe ze verder moeten, ze weten hetzelf niet maar ik vind het erg moedig van je om dit te willen en te kunnen delen.... en je hebt inderdaad schatten van kleinkinderen, in hen leeft je zoon verder al kan je zoiets moeilijk vatten, denk ik dan..... ik wens je veel sterkte en hoop dat je inderdaad in dit blog een deel van je verdriet kan wegschrijven, ikzelf ben op het forum van erti&vonne en daar hebben ze een vlindertuin waar je al wat je dierbaar is kan inzetten en 2 maanden geleden heb ik er m'n 2 hondjes ingezet, ze waren oud en versleten en ziek en dus heb ik ze laten inslapen, allebei tegelijk..... het doet nog pijn maar ik moet ook verder.... en die vlinderrtuin doet wonderen.... voor mij dan toch.... lieve groetjes, louisa-jeaninne
liliane11 december 2008 om 11:56
verdriet is er steeds ook al merken deanderen het niet
maar het leven gaat door
met uwvrienden en familie kom je er wel door
Rebelleke3 november 2008 om 16:33

Hallo

Hier kan je zeker je verdriet en gedachten kwijt hoor !
velen onder ons hebben al wat mee gemaakt in 't leven en weten dus mee te praten over verdriet, pijn en verwerking.
Liefs,
Photobucket
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Meer van Welkom in mijn leven

↑ Terug naar de berichten