Poëzie

De salon

De dames onder hun kappen
Zitten er adem te happen
Met hun hoofden bedolven
Na het wassen en watergolven

Nu komen de tongen los
Je ziet het aan de rode blos
Hier ben je in vergeten tijd
Van warmte en intimiteit

In het paleis van kort geluk
Met de weggevallen druk
Zie je warme stranden
En koesterende mannenhanden

Nog een lotion mevrouw
Ineens weer in de kou
Van winkelcentrum naar huis
Het haar weer helemaal pluis

Start de ochtend altijd met een glimlach naar jezelf in de spiegel