Café Vlissinghe - 13
De dochter van Emiel Vermeulen en Clementine Janssen, Emillienne, huwde met Henri Van Acker, die een wolhandel had aan de Langerei en lid was van de "Parispointers". Hun zoon Victor huwde met Rachel Rau, dochter uit herberg "'t Vinkske langs de Langerei.Café Vlissinghe - 12
Zicht op de binnenkoer met vader Emiel Vermeulen en zijn zoontje en hondje Fox op de voorgrond.Café Vlissinghe - 11
Prentbriefkaart uit 1905. Zicht op de koer met bolbaan en terras. In het midden staatCafé Vlissinghe - 10
Links van de kachel de stoel van "Van Dijck" en rechts deze van "Rubens", volgens de legende. Boven de haard hangt het portret van Jean Rapsaet, keizer van de St-Jorisgilde. In 1946 werd het portret terug gegeven aan de "Koninklijke en Prinselijke hoofdgilde St-Joris Stalen Boog" te Brugge.Café Vlissinghe - 9
Buiten "Kunstgenegen" was er ook nog een kaartersclub gevestigd, bestaande uit tien personen. Zij noemden zich dan ook "Cercle des Dix". Vlissinghe was een liberaal getint café. Doch men kan niet zeggen dat het een verzamelplaats was van politiekers.Café Vlissinghe - 8
De uitbatingswissel betekende absoluut geen rem in de opgang van "Kunstgenegen". De leden bleven op geregelde tijdstippen in "'t Museetje" vergaderenCafé Vlissinghe - 7
Emiel Vermeulen achter de toog van zijn café. Emiel was een gewezen kleermaker uit de Groenestraat. Hij was 29 jaar toen hij de zaak overnam van Pierre en Lotje. Zijn vrouw Clementine Janssen, was strijkster van beroep. Zij werd geboren te Brugge op 25 mei 1873.Café Vlissinghe - 6
Een beeld van de gelagzaal zoals ze er uitzag tijdens het bezoek van de Gouverneur, Graaf Charles d'Ursel, in 1902.Café Vlissinghe - 5
Binnenzicht in de herberg met bovenaan links en rechts van de schouw de keizerlijke strohoed en de gekroonde gans, waar vele verhalen de ronde over doen.Café Vlissinghe - 4
Emiel Vermeulen met zijn trouwe hond poserend voor zijn herberg. We zien ook de Poortersloge.Café Vlissinghe - 3
Prentkaart met Emiel Vermeulen en zijn hond. Op het einde van de straat komen we in de Jeruzalemstraat. De kaart werd op 1 september 1907 verzonden naar Peruwelz. De prentkaart werd afgestempeld in het station te Brugge. De zegel is van 1 centiem en is van het type wapenschild.Café Vlissinghe - 2
Sedert lange tijd is de oude herberg Vlissinghe gevestigd in de Blekersstraat, een van de smalste en kortste straatjes van Brugge.Café Vlissinghe - 1
Het schilderij hiernaast is een werk van Joostens. Het staat tevens op de kaft van het prachtige boek van auteur Eduard Trips, "Café Vlissinghe een eeuwenoude herberg", in 1986 uitgegeven door de Westvlaamse Gidsenkring.Sint-Jan Nepomucenusbrug
Het stedelijk wolhuis was aan de oostzijde gevestigd, van daar de naam Wollestraat. Dit is een opname van na 1950 daar de tramsporen reeds opgebroken zijn. De brugleuning is nog uit gietijzeren.Sint-Jan Nepomucenusbrug
Zicht op de Wollestraat na 31 januari 1913. De tramsporen zijn van de lijn nr 1 naar Assebroek en van de lijn nr 2 naar Steenbrugge. Rechts het huis van Perez de Malvenda. De kaart werd uitgegeven bij "Saia" met nummer 55.Sint-Jan Nepomucenusbrug
Opname na 31 januari 1913. Dit kunnen we weten daar de tramsporen er liggen. Op die datum vond de eerste proefrit met de elektrische tram plaats. Sint-Jan Nepomucenusbrug
Hier zien we de achterkant van Sint-Jan Nepomucenus. Het is een zicht vanaf de Dijver. Links is een aanlegsteiger voor motorboten. De uitgever van deze kaart is het "Brugs Persagentschap" met nummer 7.Sint-Jan Nepomucenusbrug
Sint-Jan Nepomucenus staat op zijn voetstuk op de brug die de Wollestraat met de Eeckhoudstraat verbind. Het beeld van de Heilige werd in 1767 gebeeldhouwd door Pieter Pepers. In zijn rechterarm houdt hij het kruisbeeld. Hij draagt een aureool met sterren op zijn hoofd. Een open bijbel ligt aan zijn voeten. Vroeger heette deze brug "Eeckhoutbrug". Deze kaart werd uitgegeven door de firma Thill, ook bekend als "Nelskaarten" en draagt het nummer 500/367.Pottenmakersrei - 7
Het huis in de Grauwwerkersstraat is geen antiekzaak meer.Pottenmakersrei - 6
Een mooie opname vanaf de Ezelbrug op de achterkant van de huizen.
1 reactie op dit bericht
Mevrouw
Ik denk wel dat hij wordt vernoemd in het boek.
Verder heeft mijn grootvader en nog een tijd mijn vader nog cafe "Au Jambon" opengehouden op de hoek van de Spanjaardstraat en de Rode Haanstraat. Ikzelf heb daar ook nog gewoond en in 1967 werd het gebouw onbewoonbaar verklaard. De binnenmuren op de bovenverdieping stonden helemaal bol.