Annick, onze 34 jarige deelneemster aan Brugge-Moskou, is niet zo gelukkig met sommige persberichten over onze fietstocht.
En ze heeft gelijk. Tijdens onze 18 daagse tocht hebben wij geprobeerd om Annick zoveel mogelijk uit de wind te zetten en met goede raad te helpen zodat ze samen met ons, haar tocht tot een goed en happy eind zou brengen. En dat is haar ook gelukt. Het doel was fietsen van Den Burg te Brugge tot aan het Kremling te Moskou.
De voorlaatste rit was al zwaar en langer dan voorzien , en de 2700 km die we al in de benen hadden begonnen bij sommigen al tol te eisen.
De laatste korte rit van misschien 75 km was voor mij zelfs de moeilijkste van al.
Ik was ziek, had koorts en mijn maag en darmen lagen overhoop.
Ik had dan ook weinig kracht en fut meer over om af te werken.
Gezien we zouden vergezeld worden door 9 plaatselijke wielertoeristen en het drukke straatverkeer in en rond de voorsteden van de hoofdstad, dacht ik dat het wel zou meevallen en dat ze aan een trager tempo die finale zouden afwerken.
Maar enkele kilometers na de start van de laatste rit plenste het hemelwater van alle kanten op ons af en maakte deze laatste dag tot een hel. slechts één Rus kwam opdagen om ons de weg te tonen.
Er werd zo vlug mogelijk gefietst, kop naar beneden en allen op een rij, naast het razende vracht en autoverkeer. De vele verkeerslichten waren een spelbreker. Iedere keer wachten en rillend van de kou terug optrekken om wat verder terug te moeten stoppen wegens platte band of achterblijvers.
Ik had 3 truien en een regenjasje aangetrokken en kon mezelf niet warm houden. Op een zeker moment zijn we enkele kilometers op het voetpad gaan rijden, om gevaarlijk laverend tussen de wandelaars en haastige Moskouviten, toch maar rapper te kunnen op schieten.
Annick had het zwaar te verduren. Over de brug van de Moskwa, aan de voet van het Kremling, bleven we zeker een kwartier wachten op onze volgwagen. Guus kon wegens de vele verkeerslichten niet volgen en daagde maar niet op.
Gezien we ons doel van Den Burg naar het Kremling hadden bereikt en het nog 7 kilometer fietsen was naar hotel Kalinka, besloten we ons Annick en fiets in een taxi te stoppen, en haar die laatste helletocht te besparen.
Voor ons is Annick de enige Belgische wielertoeriste die van Brugge naar Moskou fietste in 18 dagen.

Perscommuniqué BRUGGE – MOSCOU 2010

Alle deelnemers bereiken Moscou in erbarmelijke weersomstandigheden.

Eén deelnemer onderkoeld in taxi naar hotel gebracht.

Brugge, Belgium, woensdag 01 september 2010.

Dames en heren van de pers, Geachte,

Wat gepland was als een glansrijke intrede op het Rode plein is letterlijk in het water gevallen. Na het vertrek te

Svenigorod deze morgen, voor de laatste rit naar Moscou sloeg het weer helemaal om.

Wegens de onmenselijke weersomstandigheden veroorzaakt door een buitentemperatuur van slechts 7° C en

zware slagregen dienden de deelnemers zich met een gevoelstemperatuur van enkele graden te reppen naar hun

hotel. Een groter contrast tijdens deze chaotische aankomst van de groep fietsers kan bijna niet na de bosbranden

van de voorbije weken.

De Belgische ambassade te Moskou :

“Omwille van de slechte weersomstandigheden momenteel in Moskou

(slagregen), hebben de deelnemers besloten om zich rechtstreeks naar het hotel te begeven en geen tussenstops op

de Mussenheuvel en het Rode Plein te maken. Zij zijn net aangekomen in hun hotel, enkel de volgwagen dient nog

aan te komen. Morgen zal een fotograaf van het EPA aanwezig zijn op de receptie, waarvan ik U een foto kan

bezorgen, alsook de eigen gemaakte foto’s. Met vriendelijke groeten, Annelies Maricou, eerste secretaris”.

Onderkoeling

De enige vrouwelijke deelneemster, Annick, kon niet meer verder fietsen en diende de laatste vijf kilometer met

onderkoelingsverschijnselen per taxi te worden overgebracht naar het hotel Kalinka te Moscow.

Omstreeks 12.30u. Belgisch tijd hadden alle renners het hotel veilig bereikt. Daar wachtte hen een warme douche

en slechts één droge handdoek. De volgwagen met alle persoonlijk bagage zat namelijk vast in het drukke verkeer

rond de Russische hoofdstad.

Morgen worden de deelnemers verwacht met droge kleren op de Belgische ambassade en op het Rode plein.

Foto : zodra in het bezit van foto’s uit Moscow wordt deze aan u doorgemaild.

Perscommuniqué BRUGGE – MOSCOU 2010

Deelnemers moeten snelweg verlaten. Groep fietsers in vrachtwagen

.

Brugge, Belgium, maandag 30 augustus 2010. 20.04u.

Dames en heren van de pers, Geachte,

Gisteren

(zondag 29 augustus) bereikte de groep fietser van Brugge-Moscow de Russische grens. De 15-de rit

van Orsha naar Smolensk op Russisch grondgebied, theoretisch 114km, duurde iets langer dan verwacht.

De organisatie had van de Wit-Russische overheid de toelating gekregen om onder politiebegeleiding op de

pechtstrook van de snelwegen te rijden. De secundaire wegen liggen vol putten. Aan de grens met Rusland

werkte de douane aanvankelijk ook mee aan het vlotte verloop van de 3000 km-lange fietstocht. Na de nodige

formaliteiten te hebben vervuld vertrok de groep richting Moscou. De douane-ambtenaren wensten hen veel

succes en voegde er aan toe “gewoon

rechtdoor tot in Moscou”.

Na 20 km. kwam de groep fietsers echter in het vizier van een lokale politiepatrouille. Er mocht geen meter

meer verder gefietst worden op de snelweg. De groep stond vast op een autosnelweg. Organisator Roland

Hurtecant nam contact op met de Belgische ambassade te Moscow. Ondertussen was de heer Paul Raes,

douaneattaché van de Belgische ambassade te Moscow al op weg naar de groep fietsers.

Na een 2-uur durende diplomatieke tussenkomst door de Belgische douaneattaché werd in overleg met de

Russische politie beslist om de groep fietsers per vrachtwagen te vervoeren tot de eerstvolgende afrit, 20 km.

verderop. De laatste 160 km. werden dan per fiets en onder extra politiebegeleiding afgehaspeld op secundaire

wegen, baantjes van het type “Paris-Roubaix”.

Vandaag

de 16-de rit van Smolensk–Viazma 165km. op Russisch grondgebied. Omstreeks 17.25 Belgische tijd

(19.25u. Russische tijd) bericht ontvangen :

“Zitten momenteel vast op 60km. van Viasma. Zoeken oplossing

naar hotel in Viasma. Weg niet doenbaar. Het wordt weldra donker. Misschien camion.

” Het laatste bericht

maakte melding van een veilige aankomst van alle deelnemers om 21.00u. lokale tijd in het donker te Viazma.

Morgen wordt er een nieuwe poging ondernomen om op de snelweg te fietsen.

De deelnemers worden ondertussen op 2 september verwacht op de Belgische ambassade te Moscow.

On the occasion of the arrival of the Belgian Bicycle Tour Bruges-Moscow

The Chargé d’Affaires a.i. of the Embassy of Belgium,

Mr. Bert Schoofs,

requests the pleasure of your company

at a reception

on Thursday September 2

nd 2010, from 19.00 till 20.30

Ul. Malaya Molchanovka, 7

121069 Moscow, tel. +7-495- 780 03 49

Negentien deelnemers rijden 3.000 kilometer dwars door europa.

Met de fiets van Brugge naar Moskou

Brugge

Negentien wielertoeristen zijn zondagmorgen vertrokken in Brugge voor een fietstocht van 3.000 kilometer, die hen uiteindelijk naar het Rode Plein in Moskou zal brengen. De opvallendste deelnemer is ongetwijfeld Annick Vande Kerckhove uit Knokke-Heist, 34 jaar en stewardess bij Brussels Airlines. "Ik mag dan wel de enige vrouw in het gezelschap zijn, ik zal mijn mannetje staan", lacht ze.

Op 2 september hopen de wielertoeristen het Rode Plein in Moskou op te rijden onder aanvoering van organisator Roland Hurtecant. Annick Vande Kerckhove ziet het helemaal zitten. "Ik ben gewoon die trip van uit de lucht te zien, nu zal het vanop de begane grond zijn. In juni heb ik nog Parijs-Roubaix gereden, maar dit is nu wel mijn eerste’ grote’ trip. Ik zal eens aantonen dat het zwakke geslacht ook nog tot veel in staat is", zegt de Knokse.

Ook organisator Roland Hurtecant is er klaar voor. "Voor mij is dit een grote dag vandaag. Ik droom allang van deze Brugge-Moskou en eigenlijk is het zover. En ik ben er echt verwonderd over dat we nog achtien liefhebbers hebben gevonden om deze trip met mij te ondernemen. De ritten zijn gemiddeld 150 km lang, maar er is er zelfs één bij van méér dan 250 km. Het is dus geen vermaakuitstap, laat dat duidelijk zijn", zegt Hurtecant, 70 jaar intussen. Roland is al twee jaar bezig met de organisatie van Brugge-Moskou.

"We rijden door vijf landen, en vooral vanaf Duitsland komen er veel formaliteiten bij kijken. Maar ik kreeg de steun van de Russische wielerfederatie, het Belgisch consulaat in Minsk en de ambassade in Moskou. En ik ken al een woordje Russisch", lacht hij.

Bosbranden

Maar de bosbranden, die al enkele weken Rusland teisteren, kunnen wel eens roet in het eten gooien.

"De veiligheid van de deelnemers gaat boven alles, Filip Vanden Broele, Bruggeling en ereconsul in Minsk(Wit-Rusland), melde ons gisteren nog dat er in Wit-Rusland momenteel nog geen sprake is van bosbranden en smog.

De situatie is evenwel anders in Rusland. De ambassade raadt momenteel af om naar dit land te reizen, maar onze groep is pas over twee weken in Rusland. We zullen éénmaal in Minsk samen met Filip Vandenbroele en Annelies Maricou van de Belgische ambassade in Moskou, de toestand evalueren en beslissen of er verder wordt gereden of niet. Over veertien dagen kan de situatie helemaal anders zijn. Het zou inderdaad spijtig zijn moest deze organisatie, waar zoveel tijd en energie is ingestoken, het einddoel binnen drie weken niet kan bereiken", besluit de organisator.

Roland Hurtecant en groep zijn terug van hun fietstocht naar Moskou.

"Droom van over 25 jaar verwezenlijkt"

Bellem/Brugge

-Drieduizend kilometer in achtien etappes. Dat was de afstand die negentien wielerliefhebbers onder leiding van Roland Hurtecant tussen Brugge en Moskou afmaalden.

"Het was een fantastische groep, stresbestendige mensen die nog een glimlach te voorschijn kunnen toveren", vertelt hij.

De 71-jarige avonturier uit Bellem – sinds woensdag terug in ons land – had zich de laatste dagen van de trip en de aankomst in de Russische hoofdstad een klein beetje anders voorgesteld. "Na ons vertrek in Svinigorod sloeg het weer helemaal om. Wegens een temperatuur van slechts 7°C en zware slagregen dienden we vervroegd naar het hotel te trekken", zegt Roland Hurtecant. De jongste deelnemer en enigste vrouw, Annick Van de Kerckhove(34) uit Knokke-Heist, kon niet meer verder fietsen en diende de laatste vijf kilometer met onderkoelingsverschijnselen per taxi naar het hotel te worden gebracht.

Parijs-Roubaix

De problemen begonnen eigenlijk al eerder. De trip naar Smolensk(Rusland) duurde iets langer dan verwacht. "De gewone weg lag er levensgevaarlijk bij en we besloten daarom een stuk snelweg te nemen. We hadden dit in Polen en Wit-Rusland al kunnen doen, 650 kilometer onder begeleiding."

"In Rusland werden we er echter door de politie van gehaald. Na een twee uur durende diplomatieke tussenkomst werd beslist ons per vrachtwagen tot de eerst volgende afrit te brengen. Het vervolg van die etappe was dan op secundaire wegen, vergelijkbaar met de baantjes in Parijs-Roubaix."

Toch heeft de groep een prachtige ervaring achter de rug. Zo maakte de Russische televisie een reportage en zijn ze op de ambassade ontvangen.

"De laatste dagen hadden we het wel moeilijk. De wegen waren slecht en op de voorlaattste dag vanuit Viazma hadden we ’s avonds het geluk dat we allemaal met onze fizts op een lijn bus konden, want we gingen het hotel voor valavond niet bereiken. Ik heb daar 200 euro voor betaald." "We zaten daar allemaal met onze fiets tussen de plaatselijke bewoners. Die mensen keken hun ogen uit. Gelukkig ken ik een woordje Russisch. De vriendelijkheid, de onschuld en het smeken hebben toch voor een groot deel geholpen", lacht Hurtecant.

Slagboom op hoofd

"Bruggeling Filip Vandenbroele, de ereconsul in Wit-Rusland, organiseerde permanente politiebegeleiding in "zijn" land. We werden voor een receptie in een prachtig paleis ontvangen. Hilariteit was er daar ook toen Raphaël Verhelst, een van de deelnemers, aan een péage de slagboom op zijn hoofd kreeg."

"Kortom, het was een geslaagde, avotuurlijke reis waar er spitsvondigheid en improvisatie bij te pas kwam. We hebben de trip allemaal uitgereden. Voor velen de mooiste belevenis van hun leven", weet Hurtecany, die zijn ervaringen zelfs in een boekje wil bundelen. "Een titel is er nog niet, alle karakteristieken en mijn persoonlijke notities moeten erin voorkomen."

Monsieur Mont-Ventoux denkt er ondertussen niet aan om dit avontuur voor een tweede keer te ondernemen. "Ik ben een gelukkig mens, maar één keer is genoeg. Dit vraagt te veel voorbereiding. Mijn droom van over 25 jaar is verwezenlijkt, dat is het voornaamste en volgend jaar spreek ik Russisch, nog een taal erbij."

 

Over kasseien gesproken. In Polen vind je in de kleinste dorpjes er ook terug! T’ Is te zeggen: er ligt veel(los)zand waar er grote (………………) ingeworpen zijn!

Dat zou pas iets zijn voor" de leeuw van vlaanderen" (………………….) want daarbij vergeleken is carefour de l’arbre een autostrade. En dan die vele Maria beelden en prachtige versierde kerken.
Vandaar dat de laatste(...............) een Pool was, maar dat Polen zoveel inwoners telt, dat kon ik niet geloven, want in de dorpjes zie je meer (...................) dan mensen.

paus, ooievaars, Karel Waijtila, kasseien, Johan Museeuw

Bugno

Russen plukken Vlaamse wielertoeristen van de snelweg

Achtien Oost-en West-Vlaamse wielertoeristen die naar Moskou rijden, zijn door de Russische politie van een snelweg gehaald. Pas na twee uur onderhandeling konden ze hun reis van in totaal 3.000 kilometer verder zetten. De miserie begon in de 15de etappe die de Vlamingen van Orcha in Wit-Rusland naar Smolensk in Rusland moest brengen. 'Omdat de gewone weg er levensgevaarlijk bij lag, hadden we voor een stuk snelweg gekozen', vertelt organisator Roland Hurtecant. 'Dat hadden we in Polen en in Wit-Rusland al kunnen doen, onder begeleiding. Maar in Rusland mocht het niet langer. Een vrachtwagen bracht ons en onze fietsen naar een secondaire weg.'
Maandag was er opnieuw oponthoud in de rit naar Viazma. De fietsers hopen woensdag Moskou te bereiken.

Steenvast iedere keer dat er gestopt werd onderweg werd Guus zijn mondvoorraad geplunderd.
Langeafstandfietsers eten en drinken veel en vaak. Het is niet zoals de zondagmorgen bij de wielertoeristen; een gelletje of een reepje. Neen bij ons stevige kost zoals bananen en boterhammen met kaas of perensiroop. Ook de soya drinks en de droge worsten lieten zich smaken.
Een plaspause of een spooroverweg die dicht was was het signaal voor Guus om aan de kant te parkeren zodat wij vlug iets konden pakken om te knabbelen. Enkele koekjes of een appel en eigenlijk alles waar suiker in voorkomt werd gretig aangenomen.
Wat zat er in de volwagen?
Broden 100 in 18 dagen, granies 8 pakken, peperkoek 200 porties, appels 1 kist, appelsienen 1 kist,Franchipannes 250, Wafels 100, alpro soya 450 porties, Cola en aquarus 300, dozen rijstpap 90, droge worsten 200, bananen 18 kg en in totaal werden 100 kg banen naar binnen gewerkt, kaas 350 sneetjes, dozen perensiroop, water honderden liters, sportpoeder en recup 2 grote containers

Men zwaait mij lof toe dat ik verschillende interessante verslagen geplaatst heb.
Die verdienste  en de lof wil ik delen met Tino, Carlos en Kris.
Samen met die mensen hebben we aan die verslagen gewerkt en in de toekomst komen nog verhalen van Carlos en Kris op de blog.

Zaterdag middag. We worden met een bus naar het vliegveld gevoerd en Guus volgt met onze fietsen Bagage.
Aangekomen en een karretje gezocht en daarop mijn fiets en valies gestapeld. Iemand zegt:"het is hier te koud, we gaan binnen verzamelen".
Iedereen stuift weg naar de warmte. We vergeten Guus en Roland een hand te drukken en te bedanken voor de goede zorgen. Wat spijtig. Guus sorry ik wilde je persoonlijk zeggen dat ik je een simpathieke Hollander vind. Ik hoop je terug te zien binnen enkele maanden op onze reunie.
Het gaat je goed.
Roland zie ik op het einde van de week en kan hem persoonlijk danken voor zijn inzet.

                                 

Hoi tis mé de wontergemnaarkens

Allé da dis ulder toch maar gelukt hé !!!!
Vanuit Brugge tot in Moskou geraken ,misschien wel mé de nodige hindernissen maar ge zijt der wel allemaal geraakt hé!
Daarom een dikke proficiat van ons aan allen daar !
En vooral aan onze Kris .

Daarom verwachten we jullie dan terug in ons landje met een welgemeende

Добро пожаловать Крис дома!

Tzal dan tegen morgen avond zijn rond 18.30 uur

Nog ne goeie nachtrust en een behouden terugvlucht .

vele groeten Rudi Ann Kimberly en Shirley