gedicht (fragment) met schilderij van rené de saeger, als ode aan mijn geboortestreek
tussen Rupel en Schelde.

SEPTEMBER AAN DE SCHELDE


hoe siddert heel het zompige gebied
van water,groen en drassig land in nevel
als in een witte lijkwa van verdriet.

Hoe rilt het stil en stom met slechts 't geprevel

van blaren en de bomen ziet ge niet.
Gras,lissen, bloemen en slijkpoelen geuren.

De koeien op de sliboevers in 't riet
verliezen in het mistlandschap hun kleuren.

portret naar model met twee pastelkleuren, de bedoeling : een sfeer-beeld
van jong meisje, getekend om haar jeugdige schoonheid.

dit is een zelfportret, getekend voor een spiegel
graag uw kommentaar, groeten rené de saeger

   dag bezoeker,



   één van mijn betrachtingen is schilderijen trachten te "kombineren" met gedichten en vice-versa.

   dit is één van de eerste pogingen: het schilderij is van mezelf, het gedicht is van Jos Coveliers,
    vroeger een gewaardeerd kunstenaar uit de Rupelstreek, al jaren overleden thans.
    
    Ik vraag graag je mening over het resultaat, dank bij voorbaat!

    vele groeten van René De Saeger


    BIJ DE SCHILDERIJ DUS HET VOLGENDE GEDICHT   (FRAGMENT) :


   de zee deint oeverloos. Zo ritselt geen gefluister dan aan mijn oor uw stem, vrouw, en dit
    zomervuur brandt als uw oog in mij. Hoe glorievol de luister van water en van licht.
     Hoe zalig is dit uur.

    de zee deint oeverloos. De baren vloeien open. Karveien varen uit, de zeilen in de zon.
     Hoe wou ik immers zonder lamme benen lopen langsheen dit blonde strand, van zulk
     steil licht de bron.

     de zee deint oeverloos.

pastelwerk naar levend model

beste bezoeker
deze schilderij als verwelkoming op mijn nieuwe blog; de bedoeling is dat ik mijn schilderijen
toon en dat er kommentaar op gegeven wordt;

Natuurlijk kunnen we van gedachten wisselen als je zelf ook schildert of gedichten schrijft.

vele groeten,

René ds