snor

Tja, zo was ie nu eenmaal. Al deed hij het bij ons (70-73) wel meer figuurlijk door de geplande executie op het bord te tekenen. Maar zonder meer een goede leraar.

Toen ik aan het bord een vraag moest beantwoorden en dit niet kon verdween de snor in de gang en haalde een touw, na 5 minuten was hij terug. Stak mijn hoofd door een lus, gooide de koord over de deur en trok mij verdorie met mijn voeten van de grond... iedereen in de klas had mij wel de oplossing gegeven, oef ... ik leef nog. (1963-1964) Ik was toen 15 jaar en ging na een mislukt jaar terug naar college.