Meisje ,

Nu geen tranen meer ,
Kijk naar de hemel en geloof .
Eens zien we elkaar weer .
Tijd voor mij jou te verlaten,
geen verdriet meer en geen pijn .
Kijk naar de regenboog en weet .
Ik zal er altijd zijn.
Het zal niet eeuwig duren .
Eens komt er een moment .
Dat ik je weer zal vasthouden.
Dat je weer bij mij bent .
Tijd voor ons om afscheid te nemen.
Droog je tranen nou.
Kijk 's avonds naar de sterren .
Weet dat ik van je hou.
Denk aan mij en wens mij;
Altijd heel dicht bij.
Praat met mij ,verdring de pijn .
Ik zal er altijd voor je zijn . Kusjes van Eugéne >

























6 reacties op dit bericht
WirWar, veel sterkte
Ik ga nu niet veel zeggen,ik weet hoe pijn dit moet doen.
.Dikke knufjes.
goede avond Melanieke
Waarom zijn er zoveel vragen
Waarom is er zoveel pijn
Waarom zijn er zoveel dingen
Die niet te begrijpen zijn
ik ben door het blogje van freedy en patty bij U geraakt
en ik wil je dan ook
veel steun betuigen met het heengaan van je echtgenoot
veel sterkte wens ik je
lieve groetjes Frieda
..
en ik ben daar het perfecte voorbeeld van.
(Niemand)
met een dikke kus van Lipske
Dag lieve vriendin
Ook al zijn onze hartjes nog zo klein,
een plekje voor onze blogvrienden zal er
altijd zijn. Lieve groeten van ons allemaal.
Gaat het een beetje Melanieke..........
Hele mooie tekst Melanie en ook zo'n mooie muziek en dan nog een prachtige foto erbij van jullie drietjes, ééntje om te vergroten hoor! De zeelucht zal jullie zeker goed gedaan hebben hé, heel normaal toch dat jij er niet tenvolle van kan genieten, maar dat komt nog meiske, genieten zal je terug, mèt Eugène* in je hart! En dan rijdt die verdomde trein nog verkeerd hé Melanie, vier uren om naar zee te rijden is wel lang hé en dan durven ze beweren dat je er met de trein zoooo zou zijn hé, hihihihi! Ik probeer je wat op te beuren hoor Melanie! Mama van Kelsey* gaat ook altijd graag naar zee, daar voelt ze zich dicht bij ons Kelseyke*, speciaal is zij toen met haar kleine venteke naar zee gereden omdat ze wou dat Kelsey* in z'n korte leventje de zee moest gezien hebben en daar heeft ze met Kelsey* gepraat en gepraat en gepraat en ook al een beetje afscheid genomen.....was heel emotioneel, als ik eraan terug denk krijg ik het weer effie moeilijk. Allé, de eerste schooldag is ook weeral voorbij, ga je Kylian nog thuis onderwijzen Melanieke? Is misschien wel een moeilijke beslissing, hij wordt ouder en heeft misschien nood aan vrienden enzo hé! Gaat het een beetje met Kylian? Op de foto die je meebracht ziet hij er wel stoer uit hé, hahaha! Met ons Zitake gaat het eigenlijk goed, zij mag nu haar 2° medikamentje "stilletjesaan" afbouwen en als alles goed gaat mag ze in november ook haar 3° medikament gaan afbouwen. Maar zover zijn we nog niet, haar EEG was laatst wel normaal en de dokters zijn positief. Afwachten toch maar hé! Eten doet ze hartstikke slecht, geen patatten, geen fruit, pfffft! plezant zulle, zij lust enkel haar papje. Hopelijk gaat dit vlug beteren zulle want amai, niks zo stresserend vind ik als je kind niet goed eet hé! En alle dagen maar blijven voorschotelen uiteraard, maar het is voor de muizen uiteindelijk zulle! Ach ja, er zijn erger dingen hé! Onze Tobi maakt het supergoed, die eet wel voor Zita mee, hihihi! Melanieke, ik ga stoppen nu, en hopelijk verschijnt m'n berichtje nu wèl, had daarstraks alles netjes ingetikt, ik stuur het in en boem alles terug weg, geen verbinding meer met internet, plezant zulle! Ikke dus terug opnieuw begonnen, hahahaha! Dikke dikke knuffel voor Kylian en ook voor jou natuurlijk en een knipoogje naar de sterren!!! Aan de mooie herinneringen, blijven denken hoor! Bedankt voor je bezoekjes Melanie, sorry dat ik niet altijd zo vlug kan reageren, is hier weer druk geweest en last but not least was m'n computer ook nog eens kapot, dan weet je het wel hé, ik ken daar niks van en dan maar wachten tot zoonlief tijd heeft om hem te herstellen, hihihihi! Daaaaaaaaaaaaag Melanie, daaaaaaaaaaaaaag Kylian, tot de volgende keer maar weer! Hou jullie taai hé! xxx
