CAMPERKOORTS

CamperKoorts.......

Tja,...hoe komt een mens, die nog nooit een Camper heeft gehad aan CamperKoorts ??

Soms kan 't leven raar lopen, maar na ongeveer 30 jaar niet op vakantie te zijn geweest, besloot ik weer eens een kijkje in de wijde wereld te nemen, en echt van de vrijheid te gaan genieten.
En zo ontstond het idee **CAMPER**
De zoektocht begon op Internet.
Het werd een echt >STORY BOOK< waarover U in de volgende Items alles kunt lezen.

Geschreven door CAMPERKOORTS om 00:00 Stuur door Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Zaterdag 20 maart 2010

Story Book

Zoals belooft, het verhaal van onze eerste Camper....

Op een gure dag in Januari 2008, hadden we na veel zoeken op Internet, een Campertje gevonden.
Het was Zondag, het weer was droog, maar grijs.
We besloten de eigenaar te bellen, en na wat heen en weer gepraat, mochten we komen.
De Tom,Tom wees ons de weg, en na 3 uurtjes rijden, kwamen we op de plaats van bestemming aan.
Een alleraardigste meneer, die ons aller hartelijkst ontving met koffie en koek.
Na een paar kopjes koffie, het werd al schemerig, zijn we de Camper maar eens gaan bekijken.
Als je nog nooit een Camper hebt gehad,...waar kijk je dan naar???
Dus we dachten,...doe deze maar.
Inmiddels was het flink gaan sneeuwen,maar we waren blij met ons Campertje, en aanvaarden de terug weg naar huis.
Ik,...voorop met de Tom,tom, en mijn maatje er achter.
Toen we de snelweg op draaiden, was het al donker, en de sneeuw joeg, tegen het voorruit van de auto.
Al snel zag ik niet veel meer, nachtblind, niet gewend om in het donker te rijden, en op onbekent terrein.
Al snel zag ik mijn maatje niet meer in de achteruitkijk spiegel.
Vele koplampen, maar welke waren van de Camper???
Gelukkig hadden we op de eerste de beste parkeerplaats bij een wegrestaurant afgesproken, maar waar was dat??
De Tom,tom stuurde mij alle kanten op, behalve de goede.
Zo nam ik een afslag, die ik niet moest hebben, terug de snelweg op, was maatje nou vóór of achter mij, moest ik nou, gas geven of langzamer gaan rijden?
Bij de volgende afrit, van de snelweg af, belande ik in een weiland.
Na een poosje vond ik toch het restaurant, waar maatje net weg wilde rijden, Pfff,...dat scheelde niet veel, bij een lekker bakkie koffie, kwamen de verhalen, de koplampen deden het niet meer, de kachel deed het niet, de ruitenwissers ook niet,...de moed zonk mij in de schoenen.
Tot thuis heb ik achter maatje gereden, bang als ik was dat ik weer zou verdwalen, maar als de Camper uit elkaar zou vallen, kon ik maatje tenminste oppikken en mee naar huis nemen.
Laat die nacht reden we samen de straat in, en de oprit op.
Ik was té moe om nog naar onze nieuwe aanwinst te kijken, en eenmaal binnen, hoorde ik van maatje nog meer ellende.
De volgende dag zijn we met het ding naar een kennis gereden, hij had verstand van zaken.
Na een inspektie, bleef er weinig over van onze Camper.
De schoonwater tank ontbrak, de vuil water tank ook, toen ik op de toiletknop drukte zag ik de straat stenen, het was een grote ramp.
Maar we maakten, zo goed en zo kwaad als het ging, de camper toch in orde, en zo brak onze eerste camper vakantie aan.
Alles was ingeladen, de huisdeur afgesloten, we waren klaar voor vertrek...........niet dus.
Hij vertikte 't, hij starte niet.
De A.N.W.B gebeld, gelukkig was de monteur een CamperFan, en zowaar, hij kreeg 'm weer aan de praat.
En zo hadden we een heerlijke vakantie.
We waren besmet, met een ziekte waar ik nooit meer van wil genezen, de ziekte heet CamperKoorts,en 't zit in je hoofd en in je hart.
Na deze vakantie hebben we 'm verkocht, en weer een andere gekocht, daar vertel ik U een volgende keer over.

Geschreven door CAMPERKOORTS om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 19 maart 2010

DE BEDFORT

De Bedfort ( Camper nummer 2 )

Na de verkoop van ons eerste Campertje, gingen we na een speurtocht op Internet, weer op pad.
We hadden een adres in Brabant.
Eenmaal daar aangekomen, werden we ontvangen met koffie, en al spoedig gingen we naar de camper kijken.
Nou moet ik eerlijk bekennen dat camper nummer 1 mij wel wat klein was gebleken.
De Bedfort was enorm, 't was een bakbeest van een camper.
Hij had alles, een heuze keuken met alles er op en er aan, een badkamer, een grote ruime zitplaats voor 6 personen, een vast 2 pers bed, lekker geen geklungel meer met de bedden.
Kortom, ruimte, ruimte en nog eens ruimte.
Hij was pas APK gekeurt, dus geen vuiltje aan de lucht,...dacht ik.
We kochten 'm, en gingen op de terugweg.
Na 10 Km was 't uit met de pret, hij gooide een enorme rookwolk uit de uitlaat, en stond uiteindelijk stil, geen beweging meer in te krijgen.
De ANWB er bij gehaald, en die liet hem afslepen, weer terug naar de oude eigenaar.
Toen was ons al duidelijk dat we alweer dik bij de neus waren genomen.
De oude eigenaar zou het (Bed)fortje laten maken, en na een paar weken werd het fortje thuis afgeleverd maar de volgende dag bleek al dat er nog van alles niet klopte.
Ik verdenk de oude eigenaar er dan ook van dat hij de camper met een sleepdienst tot vlak bij ons huis heeft laten brengen en de laatste paar meter heeft gereden.
Zonder er mee op vakantie te zijn geweest, hebben we 'm maar weer weg gedaan.
En weer gingen we op zoek, want we waren toch besmet met de CamperKoorts,
Later volgt het verhaal van camper nummer 3

Geschreven door CAMPERKOORTS om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 18 maart 2010

CAMPER NUMMER 3

CAMPER NUMMER 3

Camper nummer 3, heb ik ook weer via Internet gevonden, maar voor het zover was, was er al héél wat water door de Maas gestroomd.
Wat er zoal te koop wordt aangeboden, en wat daar dan nog voor wordt gevraagt,... Bar en Boos.
Varieërend van rijdend kippenhok tot frituurhok ( Dieseltjes )
Ik heb het aantal kilometers voor de grap eens bijgehouden, het waren er bijna 3000, voor ik mijn derde campertje had gevonden.
Eerlijk gezegt,...ik had de moed al opgegeven, na weer een hele dag rijden, en vele,vele kilometers, lag het laatste adres op mijn lijstje, niet eens helemaal op de weg naar huis.
Ik was moe, en had het eigenlijk helemaal gehád, met alles wat camper betrof, het idee, de volgende dag weer in de auto te stappen, en wéér op camper jacht te gaan, trok me helemaal niet meer.
Het idee camper vond ik intussen belachelijk, en het hoefde van mij niet meer, ik was er klaar mee.
Maarja,... de CamperKoorts woede nog steeds in mijn lijf, dus....

.
Op het laatste moment, toch het stuur om gegooid, richting de aller,aller laatste camper die ik mij, zo had ik mezelf beloofd, zou gaan bekijken.
Na een half uurtje rijden,stond ik oog in oog, met een snoepje, een dotje van een campertje, en alles klopte, zowel onder de motorkap, als het leef gedeelte.
In de periode voor mijn jacht op nummer 3 had ik zoveel info gevraagt, dat ik het deze keer wel aan durfde, ook al omdat ik niet meer zo beschijden was als bij nummer 1 en 2.
Ik heb de eigenaar dan ook door gezaagd, met vragen, en heb hem alle kastjes en luikjes laten openen.
De volgende dag heb ik hem weer met mijn maatje opgehaald.
De eerste vakantie was nog erg spannend, zou 'die 't wel doen, en zou ik het wel leuk vinden, en zou er niks mis gaan.
Maar nee... niks van dit alles, het was één groot feest.

Het is een Renault Pilot Diesel geworden