Archief

Muziek en Tijd…, wat hebben die met elkaar te maken…?

Muziek is tijd …..

Muziek kan een hulpmiddel zijn om het Nu te ontdekken en het fenomeen Tijd te doorzien.

Wij kunnen muziek horen en vervolgens waarderen (er een waarde aan toekennen) dank zij ons geheugen.

Wij horen muziek in feite als een opeenvolging van tonen in het Nu. Nu is het moment dat wij horen. Als het filmbeeldje wat nu voor de lens van de projector wordt geplaatst en met licht op het filmdoek wordt geprojecteerd. Het blijft niet bij één toon, of één beeldje.

Wij zijn altijd Nu aanwezig. Nu horen wij de toon, nu zien wij het beeld.

Toch nemen wij melodieën waar, maar niet de eerste keer dat wij een cd draaien of een nieuw nummer horen op de radio. Wij horen dan wel of de muziek rustig of druk is, en wie die zingt (wanneer wij de zanger of zangeres eerder hebben gehoord), maar wij kunnen het lied of het muziekstuk niet 'tot ons' nemen als een afgeronde eenheid. Dat gebeurt pas later wanneer wij het lied vaker gehoord hebben en ons geheugen ons helpt om met de opgeslagen informatie uit ons geheugen al iets vooruit te "horen" (terwijl nu een andere toon hoorbaar is) en iets te herinneren van wat wij gehoord hebben. Zo krijgt de muziek een toonvolgorde. Ons geheugen plakt herinnering plus werkelijk toon plus de verwachte volgende toon voor ons aan elkaar. Wij horen dan een melodie en die kunnen we jaren lang onthouden.

Na meerdere keren luisteren weten wij al wat wij kunnen verwachten. Wij kennen al de volgorde van de nummers op een cd. Wanneer je nummers die je kent op een verzamelplaat hoort, hoor je soms de eerste tonen al in je gedachten van het nummer dat op de oorspronkelijke cd op dat nummer volgde.

Zo werkt dus het geheugen met muziek. En zo werkt ons geheugen met alles. Zoals elk cd- nummer voor ons uit één stuk en een juiste volgorde bestaat en lengte of duur heeft, zo worden al onze ervaringen die wij louter alleen Nu kunnen opdoen in een longitudinaal kader geplaatst. Wij hebben het gevoel dat ons leven van daarnet naar nu naar straks gaat. Wij hebben zo tijd geschapen….. Wij reizen mee in de tijd. Althans dat maken wij onszelf wijs.

In wezen zijn wij alleen Nu, op dit moment aanwezig, zoals de oefening op de site met de klok heel duidelijk maakt. Nu klopt ons hart, nu kunnen wij zien en voelen. Wanneer wij opletten kunnen wij zien dat alles aan ons voor bij trekt. Nu luisteren naar de cd, ook wanneer wij deze afzetten is het nog altijd nu. Wij zijn geen tijd, maar zien tijd. Tijd is dus een duuraspect, een meeteenheid van afstanden tussen objecten, tussen mij en de boom, tussen het begin en het einde van een symfonie. Maar wij zijn geen tijd. Wij zijn altijd Nu.

 


'Ik' die ik werkelijk ben, maakt geen deel uit van de tijd, van het materiële leven, dat ik waarneem. Mijn werkelijke 'ik' bevindt zich niet in de wereld, ik sta daar buiten. De wereld is in mij (als het waarnemen).

Blokkades !!!



Blokkades ontstaan doordat je dingen niet hebt geaccepteerd. Het stroomt niet omdat iets niet doorwerkt is. Je bent blijven steken. Je ontloopt een verantwoordelijkheid, een confrontatie, een gevoel. Je laat dingen liggen. Je weigert iets in te zien. Je weigert iets toe te laten.
Wanneer een handeling, een gedachte, een ontmoeting gepaard gaat met pijn, met angst, met een vluchtneiging, dan ben je op een blokkade gestoten.

De pijn, de angst, de emotie, zij komen allen uit een verborgen onbewust gebied van jouw geest. We noemen dat het schaduwgebied. Het is niet alleen het negatieve wat daar verborgen ligt. Ook positieve eigenschappen of vermogens, kwaliteiten die je niet in je leven hebt ontwikkeld, kunnen blokkades vormen.

Wanneer je eenzijdig met het denken werkt en nooit toekomt aan rust en creatieve uitingen kan dat evenzeer vanuit het onbewuste treffen, als wanneer je 'slechte' neigingen hebt onderdrukt.

De sleutel tot de oplossing is wat in de duisternis van het onbewuste ofwel de schaduw verborgen ligt, in het licht van het bewustzijn te brengen. Licht verdrijft altijd de duisternis. Zie wat er is, wat er gebeurt. Durf te kijken. Durf te zien dat ook dat verborgene 'jij' bent. Je bent niet alleen het door jou erkende 'ik'. Wat bij jou verborgen blijft, zal zich altijd naar buiten toe manifesteren. Al zeg je iets niet, mensen zullen het voelen. Wanneer je iets onbewust verstopt, zal zich dat ook aan jou en aan anderen kenbaar maken.

 


Uiteindelijk ben je heel de mens, met alles wat daar in zit en dat is niet altijd even fraai. Laat het toe, zie de beelden, ervaar de gevoelens. Beleef de pijn. Loop er niet voor weg. Veroordeel niet, want anders bouw je weer nieuwe weerstand op, je gaat immers een strijd aan met de aan het licht gebrachte tendensen. Deze werken in het verborgene, en derhalve valt het niet te voorspellen hoe zij zullen reageren, wanneer je ze wegdrukt. Jouw 'ik' heeft daar geen enkele zeggenschap over. Elke bewuste actie van jou kant roept alleen maar een tegengestelde reactie op. Roep het dus ook niet op, maar laat het vanuit zichzelf opbloeien wanneer het zich aandient, wanneer het er is. Laat het komen, maar leef het niet uit. Ga er bewust helemaal in zitten. Beleef de opkomende gevoelens, schrijf ze op, teken ze, beeld ze uit.

 

Je kan zo wellicht ontdekken wat hun bron is. Kom je er niet alleen uit, ga er dan niet alleen mee zitten, maar deel ze met een vertrouwd iemand. De biecht was zo gek nog niet, wanneer hij gemeend was en niet bedoeld als een gemakkelijke afkoopsom.

Wanneer je iemand -bewust of onbewust- gekwetst hebt, deel dan je inzicht met die ander. Je kan zo aan beide kanten de problemen oplossen.

Laat alles maar aan het licht komen, want zo wordt het aan de duisternis onttrokken en verliest het zijn tegen jou gerichte energie. Je luistert nu serieus naar jouw innerlijk. Dat is genoeg. Span je niet in. Loslaten is toelaten. Ga niet spitten, zoek niet, analyseer niet, maar zet alleen de deur open.

Wanneer je je zo opstelt, en er geen gevecht meer plaatsvindt, zullen vanzelf innerlijke aanwijzingen volgen, die per definitie constructief van aard zijn.

Het leven streeft naar een totaliteit, het leven wil de tegenstellingen verenigen, zodat er Eenheid ontstaat. Alles bestaat als een manifestatie van die Eenheid. Elke afwijzing van een deel van het geheel zal het Leven beantwoorden met pogingen om het afgewezene alsnog te doen aanvaarden. Wanneer je je opstelt zoals voorgesteld, werk je dus mee aan de bedoelingen van het Leven zelf. Vandaar dat het Leven je de aanwijzingen zal geven voor je verdere stappen.

   

Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan 

Het Helen van je Innerlijke Houding !!!

Attitudinal Healing wil zeggen ‘het helen van je innerlijke houding of instelling’. Het is gebaseerd op de overtuiging dat je altijd kunt kiezen voor innerlijke vrede in plaats van innerlijke strijd, voor liefde in plaats van angst. In het proces van heelwording gaat het om het loslaten van een op pijn en angst gebaseerde houding, zoals haat, wrok, schuldgevoel, het niet kunnen vergeven van jezelf en anderen. Als angst verdwijnt komt liefde vrij.

Attitudinal Healing is een methode die door de psychiater Jerry Jampolsky ontwikkeld is. Hij heeft hierover diverse boeken geschreven, zoals: Liefde is angst laten varen; Bevrijd je van schuld en angsten, verander je denken, verander je leven …

De principes van Attitudinal Healing

De kern van ons wezen is liefde.

Gezondheid is innerlijke vrede. Genezen is angst laten varen. Geven en ontvangen zijn in wezen één.

We kunnen het verleden en de toekomst loslaten. Nu is de enige tijd die er is en elk moment is bestemd om te geven.

Wij kunnen leren van onszelf en anderen te houden door te vergeven in plaats van te veroordelen. We kunnen liefde zien in plaats van fouten.


 

We kunnen er bewust voor kiezen van binnen vredig te zijn, wat er ook maar buiten ons gebeurt. We zijn leerlingen en leraren voor elkaar.

We kunnen ons concentreren op het leven als geheel in plaats van op fragmenten.

Omdat liefde eeuwig is, hoeft de dood niet als iets beangstigends te worden gezien. Wij kunnen onszelf en anderen altijd zien als mensen die óf liefde verspreiden, óf een beroep doen op liefde.

 


De richtlijnen van Attitudinal Healing

Ons doel is aan onszelf te werken, elkaar wederzijds steun te geven en te oefenen in onbevooroordeeld luisteren en delen. We erkennen dat het proces dat ieder doormaakt belangrijk is en niet ons oordeel hierover.

Geaccepteerd worden in de fase waarin we zijn, maakt het makkelijker anderen te accepteren in plaats van te veroordelen. We delen wat voor ons en wat voor anderen werkt, in plaats van advies te geven. We laten anderen hun eigen antwoorden vinden.





Door onze eigen gevoelens te tonen, ontdekken we gemeenschappelijke ervaringen die ons met elkaar verbinden. We respecteren elkaar als unieke mensen. We erkennen dat ieder zichzelf beter kent dan wie dan ook.

Als we luisteren naar onze innerlijke stem, vinden we ons beste antwoord. We zijn hier om elkaars innerlijke leiding te steunen en elkaar te helpen concentreren op wat werkelijk voor ieder van ons telt. We zijn niet hier om te preken of elkaar te confronteren.

De rollen van leerling en leraar zijn onderling verwisselbaar. Ongeacht leeftijd of ervaring gaan ze van de een op de ander over. We oefenen in het samenzijn met anderen, om te leren alleen het licht in hen zien en niet hun schaduwzijde.

Alle informatie die in de groep wordt uitgewisseld is vertrouwelijk. We willen in gedachten houden dat we altijd een keuze hebben tussen vrede en innerlijke strijd, tussen liefde en angst.

Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan 
 

Leven en sterven !!!

Ja, spiritualiteit is mooi. Je gaat een oceanisch leven tegemoet. Maar…er blijft altijd het probleem van het individueel en collectief sterven.

 Auschwitz, Hiroshima, de Goelag Archipel, Mao met zijn miljoenen slachtoffers…..Al die ellende, al die oorlogen, al die ziekten……

Waar doen we het allemaal voor…wat is er aan de hand. We moeten sterven anders vallen we straks van de aarde af. Souperen we alle natuurlijke bronnen op.

  Bij het zien van een film over Australië gaan je ogen toch wel even open: de film die heet:

Australia, The Great Outback

Wat je o.m. te zien kreeg was het effect in de Woestijn van de komst van de Moesson eens in de 7 jaar of zo…. Rivierbeddingen vulden zich, woestijnen werden bloemenvelden. Er ontstond een enorm meer dat zich vulde met miljoenen vissen. Vanuit het niets verschenen duizenden pelikanen. Hadden ze GSM-etjes?  


 


Een paradijs in een normaal uitgedroogd gebied. Waar kwam dat leven zo snel vandaan? Die planten allemaal…de zaadjes worden kennelijk goed beschermd in de woestijn, maar die vissen… Het was weer het oude liedje. Eten en gegeten worden. Toen kwam de droogte weer terug, de rivieren droogden weer op en de meren werden poelen met miljoenen voor hun leven vechtende vissen. Zij stierven massaal in enkele dagen. De pelikanen trokken vervolgens weg en stierven bij bosjes in de uitgedroogde woestijn…..

Wat een verspilling van leven of niet?………het leven kwam op en verdween. Waar was het?

Ineens kon je als het ware een openbaring zien, glashelder, als in een 3D panorama! Nu maar in woorden, het blijft behelpen:

Het Zelf, God, Brahman bevat alle leven. Is alle leven. Onze bron is Een. Het leven dat ogenschijnlijk wordt voortgebracht is het Zelf in expressie. Er is geen individueel leven dat geschapen wordt. Het Zelf zit in elk stukje levende natuur, het is alle natuur. Het hele Universum is zijn/haar zichtbare leven. Jou zelf=mijn zelf. Wij lijken verschillend maar wij zijn hetzelfde leven, dat Een is. Toen die miljoenen vissen in dat meer verschenen kwamen er geen miljoenen individuele stukjes leven bij, het was een en al leven in de vorm van vissen, planten, bloemen, insecten en toen de droogte kwam werden die verschijningen teruggenomen in het leven zelf.





En wat mensen betreft, het leven in de mens wordt voorzien van gedachten die gekoppeld zijn aan het lichaam en de omgeving van het lichaam. Maar zonder het leven is er geen mens. Ook bij al die oorlogen en rampen verdwenen geen individuele stukjes autonoom leven.

Er verdween geen individueel leven, want dat is er niet.

Zoals Sri Ramana Maharshi antwoordde op de vraag waar hij na zijn sterven zou zijn: "Hier en in jullie....waar anders zou ik kunnen zijn?"

Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan

VERGANKELIJKHEID !!!

Als we geboren worden, dan volgt na ons leven altijd de dood. Daar is geen ontkomen aan. Het is als het bloempje dat in de lente opkomt, in de zomer bloeit en in de herfst afsterft, om plaats te maken voor de volgende generatie. Simpel gezegd wordt na het afsterven de bouwstoffen gevormd voor de nieuwe generatie. Elke fase heeft nut.

Alles heeft te maken met vergankelijkheid; relaties, gezinnen, succes, werk, en het leven zelf. De periode kan korter of langer zijn, maar alles is onderworpen aan deze wetmatigheid.
Alles, alles is vergankelijk!

Alles gaat voorbij. En als ik, als mens, hecht aan een onderdeel dat toch voorbij gaat, dan lijd ik als het voorbij is.  Als ik hecht aan mijn leven, of aan mijn gezondheid, of aan mijn relatie, of aan de eeuwige jeugd, of aan aanzien, of aan mijn kinderen, of aan mijn auto, dan strijd ik een bij voorbaat verloren strijd. We accepteren wel dat een bos bloemen na een week begint te verwelken, maar vaak niet dat we zelf beginnen te verwelken en dood gaan. Zo zit het hele leven in elkaar.

 


Dus waarom willen vasthouden, wat gedoemd is te verdwijnen. Waarom kiezen we voor dit lijden? Maar door de wet van vergankelijkheid, sterven er oude dingen/mensen af, om plaats te maken voor iets nieuws.
Niet kunnen loslaten veroorzaakt lijden, onnodig lijden.
De simpele keus is, loslaten of onnodig lijden.

Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan 
 

Hoe leer ik voelen ???



"Ga in jezelf zitten", zegt men vaak, wanneer je omgeving het gevoel heeft dat je niet goed in je vel zit. Ze bedoelen: "Ga in je gevoel zitten." Een belangrijke raadgeving. Kijk maar naar die poes...perfect toch?

Maar hoe moeilijk toe te passen. Hoe moeilijk is het om het te vatten wat gevoel is, terwijl het in feite toch zo simpel is. Zonder die herkenning kan je wel telkens weer door een ander in je gevoel worden gezet, maar een paar uur later is het alweer weg. Logisch, omdat het principe niet geïntegreerd was in je eigen wijze van begrijpen en functioneren. Je moet iets in jezelf herkennen, wat niet in woorden valt te omschrijven. Alleen het ervaren blijkt echter niet genoeg te zijn. Ons verstand is zo kritisch, dat het bewijzen eist. Het moet begrepen worden. Het moet dus ook door woorden worden overgebracht, wat in wezen heel vreemd is voor iets dat niet in woorden is uit te drukken. Zo beperkt is taal nu eenmaal.




Gevoel is de stem van de Ziel, van de kern van ons Wezen. Het ingewikkelde nu is, dat deze stem heel moeilijk te horen is, door het lawaai en drukte die ons denken, onze herinneringen en emoties in ons innerlijk maken. Het allereerste aangrijpingspunt is om de stem van ons innerlijk te leren ervaren en te leren verstaan door het leren werken met ons lichaamsgevoel.


Lichaamsbewustzijn

Ga in je lichaamsgevoel zitten, dan zit je in je persoonlijk bewustzijn. Gevoel=Bewustzijn. Dus lichaams-bewustzijn is weten dat je een lichaam hebt, met al zijn onderdelen en facetten en met al zijn eigen processen, die gewoon zonder dat we er zelf iets aan doen, hun gang gaan. Dit gaat in het algemeen vanzelf en met goede resultaten.

Maar er gebeuren ook verkeerde dingen, doordat er verkeerde gedachten en overtuigingen zich via jouw hoofd, je denken in je lichaam genesteld hebben. Daar nu is via je denken niet achter te komen, omdat de denker het medium is waarbinnen juist de problemen ontstaan zijn. De dief kan zichzelf niet be- en veroordelen. Je kan het wel proberen, maar de pogingen daartoe zullen altijd schipbreuk lijden. Via het lichaamsbewustzijn kunnen we echter daar wèl achter komen.

JE MOET JE DE HELE DAG BEWUST ZIJN VAN JE LICHAAM, DAN ZIT JE IN JE GEVOEL, DUS OOK IN JE PERSOONLIJK GEESTELIJK BEWUSTZIJN OFWEL FUNCTIONEER JE VANUIT HET TOTAAL VAN JE GEEST EN NIET ENKEL VANUIT JE HOOFDBEWUSTZIJN ! Niet alleen in de billen of voeten, MAAR IN ALLES.

Zit je niet in je gevoel, dan zit je niet in je lichaam, en aangezien lichaam=geest, zit je ook niet in je geest en staan alle deuren open voor negatieve invloeden !! Je kan dan heel gemakkelijk het slachtoffer worden van allerlei angsten, drogredeneringen, opvoedingsgeboden, nare stemmingen van anderen, tot nog veel ergere dingen.

Voordat we kunnen leren voelen, moeten we eerst weten hoe kwalijk het ongeordend denken voor ons is.

Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan

Plezierige en minder plezierige herinneringen

De meesten onder ons zijn onzeker wat de toekomst ons gaat brengen en zoeken naar zekerheid door voortduring van de aangename gebeurtenissen uit het verleden en het willen vermijden van minder aangename gebeurtenissen uit het verleden. Dit zijn louter gedachten. Het heeft weinig of niks met de werkelijkheid te zien want de werkelijkheid is het leven van elke dag en niet het voortduren of vermijden van gebeurtenissen uit het verleden. Gedachten zijn gebonden aan tijd. Het Nu is niet gekoppeld aan tijd. Gedachten zijn dus een verwijdering van het Nu.

Gedachten komen en gaan. Ze zijn een opstapeling van gebeurtenissen die we meegemaakt hebben, onze opvoeding, onze tradities, het geloof, onze ervaringen en zo verder. De gedachten zijn een gevolg van onze waarnemingen met onze 5 zintuigen: zien, proeven, horen, voelen en ruiken. Dat wat we waarnemen en voelen bij de waarneming wordt geïnterpreteerd, gefilterd, een naamkaartje gegeven en opgeslagen in het geheugen. Als we iets "nieuws" waarnemen dan herinneren we ons dit naamkaartje en herinneren ons dat dat wat we waarnemen reeds eerder waargenomen is en word vervolgens gekoppeld aan de inhoud van dat naamkaartje. Dit is tijdbesparend maar tegelijkertijd ook limitatief immers de nieuwe waarneming is zo "gekleurd" door de oude waarneming.

Het is onmogelijk om alles op te vangen via de zintuigen. Wat is dan de waarde van onze beschrijving die we hebben opgeslagen in het geheugen. Het is eigenlijk niet zo belangrijk. Veel belangrijker is dat we weten dat onze beschrijving van iets niet de ware beschrijving is maar onze persoonlijk kijk op iets.
Datgene wat ons is bijgebleven is niet de werkelijkheid. Het is onmogelijk om de werkelijkheid te beschrijven. De werkelijkheid is veel te complex om te beschrijven. Er zijn veel te veel factoren die we niet waarneming om een "volledige" juiste beschrijving te kunnen geven. 

De beschrijving is altijd iets wat zojuist of eerder plaatsgevonden heeft. Maar datgene wat plaatsgevonden heeft is ondertussen al weer veranderd. De werkelijkheid ofwel het Nu, gaat gewoon verder. Wij beschrijven dus iets van het verleden en niet van het Nu. Wij beschrijven iets wat net was maar ondertussen al weer veranderd is.
We hebben zojuist weer een stukje van het heden gemist als we het heden gaan beschrijven. Willen we goed zien wat er in het heden gebeurd moeten we dus niet gaan beschrijven maar blijven “kijken”. Als we ons bezig houden met 10 seconden interpreteren van 1 seconde die we zojuist gezien hebben dan zijn we 10 seconden van het heden kwijt.
We zien dus maar een heel klein gedeelte van het heden en wat we dan ook nog eens proberen te beschrijven van het heden zoals we hebben gezien heeft geen enkele waarde. Immers de beschrijving is niet de werkelijkheid.
Als we die gedachten dan nog eens gaan projecteren in de toekomst dan creëren we nog meer chaos. Dit geld niet alleen voor het beschrijven van een gebeurtenis maar ook van ons eigen leven. Het leven is nu en als we iets beschrijven van ons zelf dan is dat een beschrijving in het verleden, immers het nu is al weer voorbij, we missen dan het heden gedurende deze beschrijving en vooral wat we beschrijven van ons zelf is niet ons zelf. Wij zijn dus niet onze gedachten. Onze gedachten is een opeenstapeling van gebeurtenissen veroorzaakt door anderen, omstandigheden, tradities, geloof die allemaal beperkingen zijn van de werkelijkheid.

Onze gedachten die we opslaan hebben dus zo goed als geen waarde voor de toekomst. Waarom hechten we dan zoveel waarde aan "onze" gedachten en denken we dat wij "onze" gedachten zijn? Het is dan ook volledig onzinnig om ons een identiteit te geven gebaseerd op onze gedachten en wat andere mensen over ons denken.
Deze identiteit (ofwel vaak "ego" genoemd) is illusionair en het leven volgens deze identiteit geeft ons een gelimiteerde kijk op dat wat is.
We zien dus dat het verleden ons niet helpt om de toekomst te veranderen ofwel anders uitgedrukt, bang zijn om niet voor een examen te slagen helpt ons niet om te slagen voor het examen. Alleen het nu, het leven in het nu, het studeren in het nu helpt ons om voor het examen te slagen.
De toekomst en het verleden bestaan psychologisch gezien niet. Dat wat we terughalen uit het verleden gebeurd in het nu. Dat wat het verleden was was in het verleden ook het nu. De toekomst die we graag zouden willen is in het nu want op het moment van de toekomst is de toekomst weer het nu. Willen we iets veranderen in onze toekomst dan kan dat alleen in het nu door directe waarneming en actie volgend op deze directe waarneming. Wij zijn niet onze gedachten en we hoeven er daarom ook niet veel waarde aan hechten. Iets wat niet van ons is hoeven we niet te personaliseren. Het bewust worden van de gedachte geeft ons de “controle” over de gedachten en niet de gedachten over ons.
Dat is zelfkennis.

Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan

Levenskracht !

Door de levenskracht worden wij geboren, door levenskracht worden wij gedreven in liefde naar anderen toe,

Levenskracht is energie die stroomt door de verschillende lagen van ons bestaan. Dit kan in ons lichaam, ons bewustzijn of in de natuur zijn.





Naarmate we onze levensweg bewandelen, worden we geconfronteerd met situaties die nieuw zijn in ons bestaan. De ene situatie is al wat bedreigender dan de andere. Toch zul je bij elke stap die je zet nieuwe inzichten verwerven. Inzichten die jouw levensstijl wellicht veranderen en misschien haaks staan tegenover jouw huidige denkwijze, of misschien helemaal niet.

Weet dat je de som bent van alle opgedane ervaringen en dat de levenssituatie van elke leeftijd nieuwe kansen en mogelijkheden biedt.

De eerste stap is (h)erkennen dat je niet alles onder controle kunt hebben en dat je enkele onvolkomenheden kunt wegwerken. Het is aan jou om te leren onderscheiden waar je je aandacht aan wil schenken en waaraan niet. Je krijgt hiervoor een heel arsenaal van mensen ter beschikking zoals familie, vrienden, kennissen, collega's, toevallige voorbijgangers, enz. Uiteraard behoor je zelf ook tot dat arsenaal voor deze situaties waar jij aan anderen iets kunt leren.




Het begrip 'Levenskracht'  is tamelijk omvangrijk .

Enkele aanbevelingen:

• Accepteer jezelf en de anderen als individueel mens op zoek naar zijn/haar eigen weg.
• Durf jezelf te zijn. Zet jouw masker af en spreek jouw waarheid.
• Durf te leven naar jouw mogelijkheden.
  
    
   
  
  
  

Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan

Innerlijke Dialoog !!!

Wanneer je in stilte of in openheid zit, ben je de stille waarnemer van dat wat zich aandient, zonder dat je daar een medespeler in bent.

Denk je. Hoop je. Verwacht je.....

Wanneer je goed oplet merk je flarden denken op, die je bij het proces van het 'zitten' begeleiden.

 Dat kunnen gedachten zijn die ervaren verschijnselen benoemen.

 Dat kunnen afleidende gedachten zijn: ik moet A nog bellen of staat de verwarming nog aan…

 Dat kunnen irritaties zijn vanuit het lichaam: Au! mijn benen, enz.

Je bemerkt dan voor de zoveelste keer dat gedachten de stilte binnenkomen en weer verdwijnen. Laat ze maar gaan. Zolang jij maar Hier en Nu aanwezig bent (wat je altijd al moeiteloos bent), als waarnemer van verschijnselen die komen en gaan.

Niets staat vast. Alles stroomt en is in beweging. Ook je huis is geen vast gegeven. Al gaat alles wat trager…de verf bladert af, de voegen verbrokkelen, allemaal scheikundige processen en vanuit de natuurkunde weten wij dat zelfs stabiel lijkende massa's als bv ijzer of marmer één en al bewegende moleculen en atomen zijn. Trouwens, ijzer roest en marmer slijt ook.

Maar goed, over gedachten nu. De meest gevaarlijk categorie gedachten zijn die gedachten die namens Jou aantreden.

 Ja, het gaat goed zo, ik heb het door (wie of wat benoemen die gedachten als mijn ik?)

 Nog even zitten en dan kan het niet anders of de realisatie zal een feit zijn

 Ik ben dus het zien, niet het denken (en dat zegt het denken!!!)

Bij al dit soort redeneringen lijkt het of een samenhangend ik het noodzakelijk inzicht heeft en de wil heeft om zichzelf te laten verdwijnen in een absolute stilte. En wie spreekt tot wie? Ik tot mijzelf? En wie is zich dat gewaar? Wanneer jij die gedachten was zou je ze kunnen stoppen of op iets richten, waarvoor je gekozen hebt, maar dat lukt je niet.

Het bewijs is er dus dat die gedachten niets met de kern van mijn wezen te maken hebben, want dat kijkt toe en is zich gewaar van deze voorbijgaande gedachten, welke status die gedachten zichzelf ook lijken aan te meten.





Die innerlijke dialoog vormt een groot gevaar voor ons zolang wij denken dat wij middels die gedachten zelf aan het woord zijn, zelf geldige en betrouwbare conclusies trekken. Dat wij het zelf zijn, die deze conclusies trekt. Maar gedachten hebben geen toegang tot de werkelijkheid, het zijn krantenkoppen, die de werkelijkheid lijken te beschrijven, maar die dat niet kunnen. Immers beschrijf maar eens de essentie van geluid, of een complex beeld, of van complexe beweging, op een zodanige wijze, dat die beschreven werkelijkheid ook daadwerkelijk ervaren kan worden. Dat kan dus niet.

Laat dat denken (of liever de gedachten...) dus maar zijn (hun) gang gaan, merk het op, maar volg niet de inhoud. Het zijn wolken die passeren. Identificeer je er niet mee. Jij bent niet die gedachten. Jij bent de waarnemer ervan.

Jij bent niet die wijze persoon die de gedachten trachten te vormen. Je bent de waarnemer van dat proces. Jij bent niet de wijze, jij bent de waarnemen van gedachten die zichzelf wijsheid toemeten.Je bent zelfs niet die gedachten die concluderen dat gedachten nooit 'jij' kunnen zijn......

Jij handelt niet, je bent aanwezig. Of liever, je bent aanwezigheid.






Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan