Archief

Het denken !!!




Teveel denken schept afstand tot de werkelijkheid. Met name degenen die gezien hun jeugdervaringen zich beschouwen als onbeminden en afgewezenen, denken op het verkeerde moment. Terwijl ze in hun gevoel moeten opgaan, gaan ze over zichzelf en wat er gebeurt nadenken. Ze scheppen zo een kunstmatig ik-bewustzijn, wat ze weghoudt van het gevoel en van het werkelijke leven. Je hebt zo een geïsoleerd bewustzijn opgebouwd. Je relationele bewustzijn is er niet meer. Er bevindt zich dan altijd een filter tussen je wezen en de werkelijkheid. Wat erger is, jij denkt van jezelf dat jij alles bent wat er is, dus ook dat Wezen bent. De golf denkt dat hij de oceaan is.

 



Soms wordt je even wakker, bij het zien van iets heel moois of onverwachts, en zie je een moment in dat je normale dagelijkse bewustzijn maar een oppervlakkig stuk van het totale bewustzijn is. Maar al snel daalt de deken, de mist van het denken weer over je heen.
Dit filter is onnatuurlijk en moet worden weggenomen.


Hoe ?

Door iets te doen wat we vrijwel altijd vermijden. Het is het tegengestelde van wat we altijd doen, n.l. de kwalen en het ongerief verwerpen en aanpakken. Dat is niet de weg. Wat moeten we dan? Eerst accepteren wat gebeurt en al jaren gebeurd is. Laat de spijt en het zelfverwijt varen....Het is in orde. Je bent wat je bent en niets anders. Er IS niets anders. Er is alleen maar jij, zoals je nu bent. Elk beeld, elke verwachting heb je je of zelf aangepraat, of je hebt aanvaard wat andere mensen van je vonden. Wie zegt dat al deze eigenschappen wensbaar of haalbaar zijn, gezien vanuit de totaliteit van jouw leven?

Je voelt je miskend, maar je hebt die gemiste erkenning of liefde niet nodig. Dat is een misvatting. Dat is allemaal oud, verleden tijd. Er zijn er die nog af te rekenen hebben met ouders, die al jaren geleden overleden zijn. Wie houdt wie gevangen? Laat alles nog eens je gedachten passeren. Wij leven alleen in het Hier en Nu. Gisteren bestaat al niet meer, morgen bestaat nog niet. Je lichaam en de gehele natuur verkeert voortdurend in het Hier en Nu. Alleen je denken haat of koestert gisteren en vreest of hoopt op morgen en houdt je zo buiten de ervaring van het werkelijke leven.

Het kleine zelf, het ik, blijkt uit alle verhalen uit alle eeuwen van alle mystici een illusie. Het heeft geen werkelijke blijvende waarde. Laat het Ik vallen. Dat is kunstmatig dus niet belangrijk. Onmogelijk? Je kan via een eenvoudige meditatie naar het denken laten kijken. Je ik blijkt dan voor 100% uit denken te bestaan. Dat waar je naar kunt kijken, kan nooit je centrale wezen zijn. Je kan dus leren naar de volledige werking van je 'ik' te kijken. Datgene wat kijkt, wat toeziet, daar draait het om, niet om je 'ik.'

Wanneer je denkt: maar ik wil, ik zou zo graag, ik voel mij gekwetst, ik wil dat niet, ik heb geen zin om.. enz., dan houdt het Ik je weer de verkeerde spiegel voor.

Er telt maar één ding. Het bewustzijn van het hier en nu. Daar waar je nu bent. Dat wat je nu voelt, hoort, ruikt.

Dat is het startpunt voor een nieuw leven, want daarin ligt het werkelijke leven besloten, niet in jouw wensen of angsten. Zoek de kracht in jezelf, daar waar die nu is. Door het leren voelen.




Denk niet dat het allemaal niet zoveel uitmaakt: wanneer je rustig in het HIER en NU in je gevoel zit en je laat je gedachten onbewust wegdrijven, DAN BEN JE AL WEER UIT JE GEVOEL. Zo snel gaat dat. Je moet klaar- en helder wakker zijn. Richt je op het heden. Hoop niet op iets in de toekomst, heb geen spijt over het verleden. Beiden bestaan niet meer of nog niet. Wat alleen telt is het heden, nu op de plaats waar je nu bent. Je bent immers hier en nergens anders.

Er zit echt niets anders op dan hier en nu te starten, vanuit jezelf, zoals je nu bent. Laat alle gedachten over het 'worden' vallen. Je bent er al! Wie bepaalt waarom en hoe je moet veranderen of groeien? Het gaat erom dat je beseft wie je uiteindelijk -in de grond bent.

Laat je zon schijnen !!!

Onze diepste angst is niet dat we niet voldoen

Onze diepste angst is dat we onmetelijk veel kracht hebben.

Het is ons licht, niet onze schaduw, die ons het meest angst aanjaagt.

We vragen ons af : "Wie ben ík om getalenteerd en krachtig te zijn ?"

Maar eigenlijk, waarom zou je dat niet zijn ?

Je bent een kind van het Leven.

Je dient de wereld niet door je zo klein mogelijk te houden

Er is niets verlichtends aan 'ineenkrimpen'

zodat anderen zich bij jou niet onzeker zouden voelen.

We zijn geboren om te stralen, zoals kinderen dat doen.

We zijn geboren om het Licht dat in ons leeft, te laten schijnen

Dit bevindt zich niet slechts in enkelen, maar in ons allemaal !

En als wij ons eigen licht durven laten schijnen,

geven we anderen onbewust de toestemming om hetzelfde te doen.

Als wij bevrijd worden van onze angst onszelf te zijn en te stralen,

bevrijdt onze aanwezigheid automatisch anderen ...

Het waanidee van de mensheid is de veronderstelling dat 'ik' hier ben en 'jij' daarbuiten ...'

Iemand die het verleden meesleept, leeft vanuit dode herinnering

Iemand die met zijn gedachten bij 'morgen' zit, leeft vanuit onzekere verwachting

Beiden bevinden zich in een onechte wereld waar ze zullen dienen af te rekenen met teleurstellingen en lijden ...

Voor de onwetende is de wereld een soort slagveld, een jachtterrein waar persoonlijkheden strijden voor hun recht om zich te manifesteren

 


Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan

Het leren waarnemen !!!

De getuige of de waarnemer is een stukje van je geest, die je zo dicht mogelijk bij het centrum van het eigen bewustzijn moet opbou­wen. Het moet een uiting, een teken zijn, dat je je telkens bewust ben van datgene wat je doet, denkt, voelt enz….

De waarnemer tracht alles wat je doet en denkt waar te nemen, zonder interpretatie. Je ontwikkelt de waarnemer, door je zo vaak als mogelijk er van gewaar te zijn wat je denkt, ruikt, voelt, ziet. Je ziet je eigen emoties. Niet: "Goh, ik ben boos", maar: " er is boosheid in mij." Je schept zo afstand, waardoor je geen slachtoffer meer bent van die emotie, maar de waarnemer. Hiermee ontneem je het denken al een stuk van zijn macht.

Je merkt dat het denken je weg probeert te houden van een objectieve beoordeling van wat er gebeurt. Je wilt je aanpassen aan de anderen, dezelfde kleren dragen Waarom eigenlijk? Je bent boos over de rommel in de kamer van je kinderen, terwijl het in je eigen kamer een nog grotere puinhoop is. Door de getuige neem je afstand en zie je dat je aan het projecteren bent. Je bent boos op je kind om te vergeten dat je zelf aan het falen bent.

Je merkt zo aan de hand van vele van deze ervaringen, dat je denken jou een totaal vals wereldbeeld voortovert. Je loopt maar te oordelen, jaloers te wezen, angstig te zijn louter op basis van voorgeprogrammeerde gedachten, die veelal zo in elkaar steken, dat JIJ de goedheid zelve bent en de rest van de wereld niet deugt. Je ziet je eigen schaduw niet meer, waardoor deze vanuit jouw onbewuste negatief inwerkt op je gedrag. Je gaat onbewust lelijk lopen kijken, veroordeelt mensen, je verspreekt je of je hebt een kikker in je keel, allemaal gedragingen, die andere mensen ervaren en van jou vervreemden.

 


Je hebt kennelijk een automaat ontwikkeld, die niet altijd even gunstig voor jou werkt. Dat je de baas er niet over bent is al verschrikkelijk, maar dat hij nog beroerd voor je uitwerkt is niet meer te accepteren.

Daar moet dus wat aan gebeuren. Het ontwikkelen van de getuige is de eerste stap.

Pas daarbij op dat de getuige niet opnieuw door het ego in de maling wordt genomen. De getuige mag niet in het hoofd blijven steken, doch moet vanuit het navel- of bekkengebied opereren en op den duur, zal de ruimte die je bent, het overnemen.. 

( volgend log gaat over Dis - Identificatie )

Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan

  
Verlichting !

Waar veel mensen uiteindelijk naar streven is Verlichting. Verlichting wordt ook wel ontwaken genoemd. Ontwaken waarvan? Slapen wij dan en merken wij dat niet? De mystici beamen dat. Wij leven ons leven in een duale wereld. Zowel de materie als ons denken ontstaan door de tegenstel­ling tussen de oerkrachten yin en yang, ofwel tussen positief en negatief, ofwel mannelijk en vrouwelijk.





Tussen de uitersten van de tegenstellingen loopt een kracht, een energie, die alles zichtbaar of ervaarbaar maakt. Wij zijn ons bewust van de wereld door de waargenomen verschil­len. Wanneer de tegenstellingen wegvallen kunnen wij niets meer waarnemen. Het werkelijkheids­karakter van ons leven en van onze wereld bestaat dus uit louter waarneming van tegenstellingsparen. Achter deze -door ons als werkelijk ervaren wereld ligt de grondoorzaak van dit alles. In dit gebied ligt ons werkelijke bestaan verankerd, zo vertellen ons al eeuwenlang de mystici, die in dit gebied hebben mogen schouwen.





Het kan wellicht als volgt worden uitgelegd. Wanneer wij (intensief) dromen, ervaren wij, wat wij meemaken, als werkelijk.

Wij genieten van de landschappen, of vluchten angstig weg voor de monsters, die ons achterna zitten. Totdat wij wakker worden, blij als wij zijn dat de monsters alleen droommonsters waren, of bitter teleurgesteld, dat het Nirwana, dat wij mee maakten, een droom was. Wat is echt? Ons dagelijks ervaren leven of dat andere? Mystici en o.a. de Zenmeesters vertellen ons n.l., dat ons dagelijkse leven ook een droom is. Alleen ontwaken wij als gemiddeld onwetend mens niet daaruit, zodat wij dat niet merken. Wij slapen dus! Pas wanneer wij uit die slaap ontwaken, weten we dat ons dagelijks leven maar een tijdelijke projectie, een tijdelijke toestand is. Wij ervaren bij het ontwaken rechtstreeks de Werkelijkheid of Waarheid. Dit is dan Verlichting.

Een andere manier om dit uit te leggen is het volgende. Wij zijn ons bewust van het leven en van de wereld. Dat noemen we bewustzijn. Dan horen we dat er een hele andere toestand mogelijk is. Dat is een verstandelijk proces. Ook wanneer wij het concept van de Getuige en van de Geest beginnen te begrijpen is dat nog steeds een verstandelijk -cognitief- begrijpen. Wanneer wij echter recht­streeks volledig bewustzijn verkrijgen van dit bewustzijn, ofwel dit achterliggend bewustzijn ervaren, dan zijn wij verlicht.





Wanneer wij ons dit bewustzijn realiseren, wie zijn wij dan? Wat neemt ons bewustzijn waar? Niemand kan het ons in klare taal vertellen. Het 'ik' dat wij waren is dan totaal opgelost. Het Totaal Andere kan alleen door het individu, het niet-deelbare, ervaren worden. Wij moeten ons 'ik' dus laten vallen, teneinde dat andere te kunnen ervaren. Dat is de hele crux bij het zoeken naar verlichting. Hoe komen wij -die onszelf zo belangrijk vinden- tot dit laatste offer, noodzakelijk voor het ontwaken?

Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan

Weg van 'Problemen' !!!

Hoe gaan we nu met problemen om?

Allereerst dienen we te beseffen dat ons geloof in problemen en onvolmaakte, beperkende omstandigheden aanvankelijk allerlei problemen en moeilijkheden creëerden.

Verdere concentratie op ‘problemen’ versterkt ze alleen maar.

Eigenlijk zeggen problemen NIETS over ‘ons’ !

Ze zijn niet het resultaat van het onwaardig zijn, het ‘slecht’ zijn of een grillig lot.

Problemen zijn geen straf voor een ‘zondig’ leven of voor fouten uit vorige zielelevens.

Ze zijn slechts het boemerang-effect van een probleemgerichte focus, d.w.z. van de manier waarop we (per vergissing) onze energie hebben laten stromen in de richting van hulpeloosheid en frustratie… !

Een probleem is slechts een bundeling van gedachten rond een bepaald gebrek of tekort in je leven.

Het heeft te maken met het op een negatieve manier aandacht geven aan de afwezigheid van wat we willen, of het nu liefde, veiligheid, rechtvaardigheid, of geld of wat dan ook…..

Wat denk je dat er gebeurt als onze energie gericht is op wat er niet is of op wat we niet kunnen zien ?

Juist : het blijft onzichtbaar !

Is het niet krankzinnig om stil te staan bij een gebrek en dan te geloven dat de vervulling in zicht is ?

Zijn we in staat om een ‘gebrek aan geld’ op tafel te leggen ?

Kunnen we een ‘tekort’ aan liefde geven aan onze medemens ?

Kunnen we een ‘gebrek’ aan het heerlijkste voedsel proeven in onze mond ?

Waarom zouden we er ons dan op richten als het ons geen vervulling brengt !

Wat doen we nu met problemen ?

Het heeft weinig zin om wild om ons heen te slaan en een paniekactie te ondernemen, noch om in uiterste wanhoop smeekbeden op te zeggen om de ‘Goden’ terug gunstig te stemmen.

We mogen alles uitproberen om ons uit de problemen te vechten, maar uiteindelijk komen we erachter dat er maar één manier is om er moeiteloos mee om te gaan :

We hoeven een probleem niet te veranderen.

We hoeven er niets aan te ‘DOEN’, tenzij het te waarderen voor de uitdaging en de keuze-vrijheid die het ons biedt.

We hoeven het niet te bevechten of te voorkómen, noch te repareren of te corrigeren.

We dienen er slechts afstand van te nemen en onze energie de andere kant op te leiden… !

Precies door onze focus ervan weg te houden en ons te richten op het opgetogen gevoel van de verlossing, de vervulling, de bevrijding, het licht op het einde van de tunnel, vibreren we letterlijk weg uit onze moeilijkheden.

Het gebeurt door de aanwezigheid te voelen van wat we graag willen.

Hogere frequenties (geluksvibraties) resoneren immers nooit met de lagere  vibraties van ellende en pijn.

In plaats van ons zorgen te maken over het leven, laten we nu het Leven voor óns zorgen, zoals het eigenlijk bedoeld is.

Als we deze houding kiezen, tillen we onszelf boven de problemen uit.

De nachtmerrie is voorbij …

We dienen dus in ons bewustzijn een innerlijke ‘switch’ te maken om boven de problemen uit te groeien.

Als we piekeren, investeren we slechts energie in wat we niet willen zien gebeuren.

We zijn dan zo gefocust op het ‘ongewenste’ dat we het energetisch uitnodigen ons leven nog verder te blijven verzuren.

Onrust, spanningen, ongeduld, twijfel en boosheid, eisen, trekken en duwen : het komt allemaal voort uit de overtuiging dat ons iets kan overkomen wat we niet willen !

Hoe meer we in paniek raken, tegen de situatie vechten en strijd leveren om eruit te komen, des te meer macht geven we aan ‘problemen’,  zodat het van kwaad naar erger gaat.

Anderzijds, hoe rustiger en meer ontspannen we zijn, des te meer we vertrouwen op de goede afloop.

Laten we ons het volgende goed herinneren :

Onze huidige omstandigheden noch de mensen die erbij betrokken zijn, hebben géén macht over ons !

Ze reageren slechts op onze focus, onze uitstraling.

Ze spiegelen slechts wat wij verkiezen te ‘zijn’.

Een probleem, het ongewenste kan slechts  blijven bestaan zolang we het als een realiteit beschouwen waartegen we ons dienen te verzetten.

Zolang we ‘negatieve’ energie  blijven investeren in het probleem, verankert het zich nog meer in onze ervaringswereld.

Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan

Emoties en sentimentaliteit !

Emotie is puur, sentimentaliteit is een trucje. Je hebt een truc geleerd.
Een vrouw weet dat als ze gaat huilen, dat ze dan wint. Soms wil het huilen maar niet komen, want huilen kan niet altijd zo makkelijk gemanipuleerd worden.
Maar ze probeert het, ze maakt een theater, ze stelt zich aan. Die tranen zijn vals.
Zelfs al rollen ze uit je ogen, ze zijn vals - want ze komen niet, ze worden eruit geperst.

Sentimentaliteit is een geacteerde emotie, gemanipuleerd, achterbaks.
Rationaliteit is één ding; een rationalisatie is een manipulatie van de ratio
net zoals sentimentaliteit een manipulatie is van de emotie.

Als je rationeel bent, werkelijk rationeel, zul je een wetenschapper worden.

Als je werkelijk emotioneel bent, zul je dichter worden.

Beide zijn prachtige kwaliteiten maar toch, een dialoog is onmogelijk - het zal makkelijker zijn...





Tussen rationalisatie en sentimentaliteit is een dialoog heel moeilijk, maar tussen rede en emotie is het makkelijker; toch zullen er moeilijkheden blijven, maar er zal een medegevoel zijn, de inspanning elkaar te willen begrijpen.
Veel mensen denken dat sentimentaliteit hetzelfde is als spiritualiteit.
Emoties zijn net zo cerebraal als gedachten.
En wat jij je hart noemt is net zoveel in je hoofd als je denken.
Het kost geen enkele moeite emotioneel te worden.

Je kunt huilen en wenen en de tranen rollen over je gezicht, tranen als parelen zo groot - maar daar is niets spiritueels aan.
Tranen zijn zo fysiek als wat ook. Ogen zijn deel van het lichaam, en emoties zijn een verstoring van de fysieke energie.





Je huilt en weent - natuurlijk zul je je opgelucht voelen, je voelt je ontspannen nadat je eens lekker gehuild hebt. Je voelt je opgelucht. Overal ter wereld weten vrouwen dat.
Ze weten het heel goed, dat het helpt.
Ze huilen en jammeren en dan voelen ze zich opgelucht.
Het is een ontlading, maar er is niets spiritueels aan.

Maar mensen halen dingen door elkaar - dingen die niets met spiritualiteit te maken hebben, blijven zij als iets spiritueels zien.

Men heeft het denken geleerd zich uit te drukken, maar het hart is overgeslagen.
Maar hoeft men het eens te zijn met Kahlil Gibran waar hij voortdurend de nadruk legt op het hart.

Het hart is halfweg, het is niet het einddoel.
Het einddoel is je eigen zijn, daar houdt de weg op, omdat je nergens anders meer heen hoeft.


   



Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan

Ons Hart Luchten !!

 

Onze intuïtie spoort ons aan om voor onszelf op te komen, om onze eigen, unieke richting aan het leven te geven.

Ze moedigt ons aan om uit onze kleinheid te stappen, het juk van de beperking los te laten en onze emotionele zelfstandigheid op te eisen.

Doen we dit niet op het moment dat het nodig is en slaan we de ingevingen van onze innerlijke leraar in de wind, dan gaan we al vlug ergernissen en frustraties opstapelen.

Van binnen wordt er dan een spanningsveld opgebouwd dat gewoon wacht op een uitlaatklep om te kunnen ontsnappen.

Hoe langer we wachten met het volgen van ons hart, des te meer we onszelf onderdrukken en boosheid bezit van ons wezen kan nemen.

We maken van onszelf dan een kruidvat dat op ‘springen’ staat.

Woede, razernij maar ook een plots lichamelijk ongemak kan zulk een uitlaatklep zijn van onderdrukte emoties die gedurende lange tijd geen stem gekregen hebben.

Laten we duidelijkheid scheppen aan anderen, zodat zij weten waar ze aan toe zijn.

Het is een signaal dat er met ons rekening mag gehouden worden.

In plaats van onze gevoelens op te kroppen,  komen we ermee naar buiten.

En al vinden we dan misschien geen directe aansluiting bij de persoon tegenover ons, er is altijd iemand waar we ons hart kunnen luchten.

We kunnen ons daarop afstemmen en ons van binnenuit laten leiden.

Er zal iemand op ons pad komen die niet enkel kan luisteren maar in wie we ook onze eigen antwoorden kunnen ontdekken.

Dat kan een vriend, vriendin of hulpverlener zijn, maar evengoed een onbekende ziel op een bank in het park die aanvoelt wat wij nodig hebben...

Alles wat we ‘eronder’ houden en wat het daglicht niet ‘mag’ zien, blijft in het duister gevangen zitten en maakt ons psychisch alleen maar labieler.

Wat we ‘binnenskamers’ houden, hoopt zich op en gaat onderhuids vaak schade aanrichten...

Het is verleidelijk om er niet mee voor de dag te komen omdat we ons dan misschien kwetsbaar en naakt  voelen.

Zouden we niet kwetsbaarder zijn als we alles blijven verhullen en de goede schijn blijven ophouden ... ?

Laten we het stilzwijgen doorbreken voordat ze de kans krijgt ons te breken …

Onze veiligheid in het leven is precies gelegen in het loslaten van de angst onszelf te zijn.

Laten we die angst confronteren, erover communiceren met anderen en contact maken met de pijn die we van binnen voelen.

Waarom zouden we ons niet ‘blootgeven’ bij personen die ons accepteren ...  zoals wij ons nu voelen.

Er zijn zoveel medemensen bereid om ons te helpen klaarheid in ons leven te brengen.

Ze fungeren graag als een klankbord voor onze diepste zieleroerselen.

Durven praten over ‘zwakheden’ is geen teken van zwakte maar van kracht en realiteitszin.

Door onze onmacht eerst te erkennen als een tijdelijke werkelijkheid waarin we nu verkeren, kunnen we ze in een later stadium ontgroeien.

Zo laten we druk van de ketel en tegelijkertijd maakt het ons eerlijk en mooi als we ons niet meer achter een trotse of stoere vermomming verstoppen.

Alles wat stroomt, lucht op !

Laten we onze ingeslikte tranen eruit gooien, genieten van het loslaten van oude emoties waardoor we weer ruimte scheppen voor een spontane lach en een nieuwe zienswijze.

Dan komt er echte Communicatie op gang waarin spontaan oplossingen en inzichten naar boven komen, tenminste ... als we ook bereid zijn om zelfverantwoordelijkheid te nemen voor alles wat er in ons leeft.

Wat is dat, zelfverantwoordelijkheid  ?

Men zou het kunnen omschrijven als de ‘plicht’ die we hebben om onze eigen beste hulpverlener te willen zijn, de bereidheid om onze gekoesterde slachtofferpositie te verlaten en de ‘ingeslapen’ scheppingskracht wakker te maken.

We nemen verantwoordelijkheid voor ons leven als we beginnen te beseffen hoeveel het allemaal uitmaakt wat wij denken en voelen en als we ons recht claimen op veel meer levenskwaliteit !

Het is heus niet egoïstisch als we méér van het leven willen.

Het hoort gewoon bij het proces van het houden van onszelf...

  
     

Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan

Zijn dromen bedrog ?

Dromen zijn geen bedrog zoals men wel eens wil beweren... Het zijn gewoonweg boodschappen uit het onderbewuste.





Dromen is een natuurlijke gebeurtenis, die een mens nodig heeft om een gezond, evenwichtig en gelukkig leven te kunnen leiden. De droom is het tweede leven dat wij leiden en heeft ook een belangrijke functie in het streven naar een evenwicht
van de totale persoonlijkheid.

Kunnen wij leven zonder dromen?

Dromen zijn nodig om onze dagelijkse teruggedrongen problemen op te lossen. Sommige beweren nooit te dromen. Niets is
minder waar, want -en dit is bewezen door ervaren droomonderzoekers- elk individu droomt iedere nacht zo'n 20 tal minuten
minstens.

Waarvoor dienen dromen?

Door onze dromen kunnen we onszelf beter leren kennen, omdat er doeltreffend boodschappen over de zielsinhoud vanuit
het onderbewuste worden doorgegeven. Dus, over alles wat de geest bezighoud... Over het algemeen zijn dromen levensles
sen en beschouwingen die ons van dienst kunnen zijn bij het bereiken van het innerlijk evenwicht en welzijn






Even een korte uiteenzetting over het droomgebeuren:
's Morgens bij het ontwaken, bij het krieken van een onbezonnen dag, willen we het liefst alles op zijn beloop laten door ons positief op te stellen. Maar, omdat we niet alles kunnen incasseren en verwerken sturen wij onze problemen naar ons onderbewuste. Daar liggen ze veilig opgeborgen om 's nachts terug voor onze geest te verschijnen. Zo kunnen onze dagdagelijkse problemen, door eenvoudige droomanalyse worden toegelicht om alzo nadien te worden opgelost! Van zulks gebeuren wordt men wijzer... en zeker en vast gelukkiger...! Want onze grootste problemen zijn immers onwetendheid...?

Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan

Vliegenzwam !!

Iedereen kent zijn uiterlijk, maar weinigen kennen zijn naam, de Amanita Muscaria. Geen zwam speelt zo’n grote rol in de historie, culturen, legendes, mythologie en verhalen.

Als je denkt aan een paddenstoel dan zie je automatisch rood met witte stippen. Hij dient als huis voor de kabouters. Een kring van vliegenzwammen is het werk van de heks. Hij is een favoriet onderkomen voor de elfjes. De zwam wordt gerefereerd aan het voedsel der goden, maar bovenal staat hij bekend als de giftigste paddenstoel van het noordelijk halfrond.

Sprookjes zijn vaak de allerlaatste halte voor oude tradities en mysteries voordat ze voorgoed vergeten raken. Kabouters en elfjes werden in oude Germaanse en Keltische culturen gezien als geesten van voorouders die nog geen afscheid konden nemen van de familieleden die waren achtergebleven. Dat de Amanita een prominente rol heeft in het leven van de kabouters lijkt een duidelijke aanwijzing dat er ook met de “rood met witte stippen” meer aan de hand is dan op het eerste gezicht  lijkt….

Op een grote paddenstoel, rood met witte stippen,

Zat kabouter Spillebeen, heen en weer te wippen,

Krak zei de paddenstoel. Met een diepe zucht,

En kabouter Spillebeen, Hoepla! In de lucht…

Het woord paddenstoel stamt uit het geloof dat padden de zwam als zitplaats gebruikten. In het Duits noemt men de zwam wel Rabenbrot of ravenbrood. Dit refereert aan de raven die Odin vergezellen op zijn schouders: Huginn (gedachte) en Munnin(geheugen). Zij aten van de zwam op hun reizen tussen Asgard en de negen werelden in de noordse mythologie. Weer terug in Asgard vertelden zij Odin de nieuwtjes.

De Amanita is inheems op het noordelijke halfrond waar hij in vochtige perioden binnen een nacht uit de grond kan schieten. Hij heeft een symbiotische relatie met de berk, eik en dennenboom. Hij leeft op het sap van de boom en geeft op zijn beurt weer stoffen af die van nut zijn voor de boom.

Als de zwam uit de grond komt ziet hij eruit als een ei, overtrokken met een wit vlies. De zwam kan in 8 uur tot volledige wasdom komen. De witte stippen op de rode hoed zijn niets anders als de restjes vlies, welke er met een regenbui makkelijke af regenen. De zwam degenereert snel in de zon of wordt opgegeten door slakken.

De zwam is te vinden van juni tot in de herfst, met als hoogtepunt augustus en september. De zwam kan 5 tot 25 cm hoog worden en de steel is wit en onderaan verdikt. Vlak onder de hoed is een karakteristieke rok te zien. Ook de lamellen onder de hoed zijn wit.

De Amanita wordt niet voor niets de vliegenzwam genoemd. Albert Magnus  beschreef al de toepassing als insecticide. De zwam vermengt met melk zou vliegen en muggen aantrekken die na het nuttigen ervan het loodje legden. Paracelcus noemde de vliegenzwam als middel om longtuberculose en diabetes te voorkomen. Ook zou hij geschikt zijn als antiwormmiddel.
In de 17de eeuw werd hij nog wel eens ingezet tegen epilepsie, hoofdpijn of zelfs kanker.





Recentelijk heeft de homeopathische versie van de paddenstoel de volle aandacht. Het middel werd al succesvol ingezet bij hyperactiviteit, migraine, duizeligheid en als hulp bij manische depressiviteit. De giftigheid hangt sterk af van het seizoen en de vindplaats. De vergiften zijn gevoelig voor hitte en zijn in water oplosbaar. Sommigen menen dat de paddenstoel na het koken in water eetbaar zijn. Regelmatig gebruik van de vliegenzwam zou belastend zijn voor de lever zoals alcohol dat is, maar meer in acute vorm.

De meest beschreven eigenschap van de vliegenzwam is uiteindelijk de hallucinogene werking. Het nuttigen van de vliegenzwam veroorzaakt een rood en gezwollen gelaat, misselijkheid, duizeligheid, zweten, speekselvloed en verlaging van de bloeddruk. Daarnaast zou de vliegenzwam rustgevend, lustopwekkend, stimulerend werken, wat gepaard kan gaan met visioenen en euforie. Men heeft het vermoeden dat Germaanse krijgers en de Vikingen gebruik maakten van de Amanita om kracht en een gevoel van onoverwinnelijkheid te bereiken. Ook zouden zij daardoor minder pijn voelen. De vrouwen zouden de zwam gebruiken als toespijs in hun gerechten om de lustopwekkende kwaliteiten.

Gordon Wasson  heeft in de zestiger jaren uitgebreid onderzoek gedaan naar de impact die de zwam heeft gehad in de verschillende culturen. Volgens zijn theorie stond de zwam aan de basis van verschillende religieuze ceremonies. In  religieuze geschriften, zoals de Rig Veda  van de Hindu’s en de Avesta van de Iranese Zorasters wordt gerefereerd aan Soma. Wetenschappers zijn er over eens dat het een plant betreft met hallucinogene eigenschappen. De ware identiteit van de plant is echter verloren gegaan doordat de volkeren zich elders vestigden en de plant daar niet voorhanden was. De ceremonies bleven echter bestaan en andere planten werden ingezet. Om welke plant het zou gaan heeft heftige discussies opgeleverd. Wasson bestudeerde de beschrijvingen van soma in de geschriften en opperde voor het eerst dat het wellicht om een paddenstoel zou gaan. Vooral de beschrijving dat de werkzame stof ook nog in urine van de gebruiker was te vinden en als zodanig hergebruikt werd, leverde een belangrijke aanwijzing. Dit geldt specifiek voor de Amanita.

John Allegro denkt in de bijbel aanwijzingen te hebben gevonden waarin sprake is van het gebruik van hallucinogene planten. Als men de woorden het eten van vlees of brood van god in het boek van de apostel Johannes vervangt met de vliegenzwam levert de tekst aanmerkelijk meer duidelijkheid en inzicht. John Allegro was betrokken bij de vertaling van de dode zee rollen en raakte in diskrediet omdat hij tegen de geheimhouding van de werkelijke inhoud was. Volgens Allegro blijkt uit de rollen dat het christendom stamt uit een seksueel georiënteerde cultus waarin hallucinogene substanties een rol speelde. Een belangrijk ritueel, de Agape genoemd, spreekt over het zalven met o.a. zaad en menstrueel bloed. Allemaal zaken waar het hedendaagse christendom niet mee geassocieerd wil worden. De term agape wordt in het christendom nog steeds gebezigd, het staat voor onvoorwaardelijke liefde.
Aldous Huxley maakte ons attent op een afbeelding in een franse kerk uit de 12de eeuw. Daarop staan Adam en Eva onder de “verboden fruit” boom afgebeeld als een Amanita. In Genesis staat beschreven hoe het verboden fruit de gedachte van de eter opende, kennis voortbracht en de onschuld verdreef.
Sommige onderzoekers gaan zo ver dat ze menen dat het gebruik van hallucinogene planten er toe bij hebben gedragen dat het intellect en de spiritualiteit van de mens zich in een versneld tempo kon ontwikkelen.

De Koryaks zijn een volk in Siberië die de Russische onderdrukking onder Stalin zijn ontvlucht.Hier zijn de tradities rondom de Amanita nog springlevend. Ze leven van het hoeden van rendieren en jagen. Het volk kent geen professionele dokters of religieuze leiders maar elke familie heeft een sjamaan. Hij of zij wordt geconsulteerd bij ziekte of raadgeving. Kennis wordt overgedragen van generatie op generatie.

De sjamaan heeft een actieve rol in rituelen, waaronder trance-inducerende dansen, gezang en het bespelen van trommels. Het volk geloofd dat alles om hen heen bezield is en dat transformatie naar een andere bezieling mogelijk is. Ze geloven ook in kwade geesten waartegen ze zichzelf moeten beschermen. De Amanita wordt ingezet om te assisteren op hun pad.
De berk (de inheemse Betula ermanii) wordt gezien als de verbindingsweg tussen de wereld om ons heen, de boven en onderwereld. Soms wordt er een ladder gemaakt van de berk als visueel hulpmiddel voor de sjamaan waarlangs hij of zij kan gaan tijdens de zoektocht naar genezing, advies , contact met voorouderen of om geesten gunstig te stemmen en een vruchtbare jacht te bewerkstelligen.
De manier waarop de Amanita geoogst en gebruikt wordt is uitgesproken. Het getuigt van een respectvolle en religieuze band met de paddenstoel. Zo worden allen de paddenstoelen gebruikt die in de nabijheid van de berk staan. Alleen de jonge en alleenstaande worden met de hand uitgegraven. Er wordt geen mes gebruikt. Alle andere Amanita’s worden als inferieur beschouwd. De jongeren verzamelen de paddenstoelen in de zomer en vroege herfst en worden in de winter voornamelijk gebruikt door de ouderen. De paddenstoelen worden aan draden of dunne twijgen geregen met de hoed omhoog, waarna ze op een luchtige plek in de schaduw worden gedroogd.
De Amanita wordt nog op andere manieren ingezet. Muzikanten gebruiken de paddenstoel om hun creativiteit te verhogen en geven hun de kracht om de hele nacht te musiceren. Herders gebruiken de paddenstoelen voor een beter uithoudingsvermogen om weggelopen rendieren terug te halen. De Amanita is een standaard onderdeel van jaarfeesten en trouwerijen.
De Amanita wordt gewoonlijk gedroogd genuttigd en in zijn geheel, opgerold als een balletje, door geslikt, daar het kauwen erop misselijkheid en darmbezwaren oplevert. Of de hoed word in blauwe bessensap geweekt en opgedronken. De eenheden die worden ingenomen dienen oneven in getal te zijn.
 De sjamaan geeft Amanita aan oudere mensen om s’nachts beter te slapen en overdag meer energie te hebben. Verwerkt als een papje werkt het pijnstillend en ontstekingsremmend op wonden en artritis. Verse stukjes van de hoed worden ingezet voor de behandeling van de keel en bij kanker.

Met deze informatie in het niet verwonderlijk dat er stemmen op gaan die zeggen dat de kerstman zijn wortels heeft in deze traditie.
De kerstman komt uit Siberië. Rijdt op een slee getrokken door rendieren en vliegt(!) daarmee door de lucht. (Het is bekend dat rendieren gek zijn op Amanita en ze eten ze graag.)




 Zijn pak is rood met wit, net zoals de rituele kleding van de Koryak sjamaan. Zijn gelaat is bol en hij heeft een uitgesproken rode neus, evenals Rudolf, een van zijn rendieren. (Een gezwollen en rood gelaat zijn bijwerkingen van het gebruik van Amanita.) Zelfs zijn beroemde kreet HO,HO, HO! lijkt te verwijzen naar de euforie die de paddenstoel kan veroorzaken. Hij maakt iedereen blij met zijn presentjes, wat te vergelijken valt met het werk wat de sjamaan verricht om zijn medemens te helpen met behulp van de Amanita. En ook al zou deze veronderstelling niet voldoende wetenschappelijk onderbouwd zijn, het bevat wel een belangrijke boodschap zoals we die uit elk sprookje kunnen extraheren: dat kerst in essentie gaat om het eren van de gift der aarde.

Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan

De verkenning !!!

Het gaat hierbij om alle gedeeltelijke zelfidentificaties uit de weg te ruimen. Dat wil niet zeggen dat je ze personaliseert. Integendeel. Je ruimt de kapstok op om de kapstok (het Zelf) zelf te kunnen zien en ervaren. De kapstok ben jij, niet al die jassen, die nog vaak die van anderen zijn (zoals de toegeschreven rollen). Sommige jassen zijn versleten en gebruik je niet meer. Toch heb je er last van, want ze nemen nog ruimte in.

Bekijk ze, gebruik ze, berg ze op of gooi ze weg (geef er geen aandacht meer aan).

Je moet jezelf gaan ervaren en bekijken, teneinde te kunnen schiften wat bij jou hoort en wat niet. Het gaat er om, dat je je niet meer identificeert met de gevoelens, verplichtingen en de inhoud van de verschillende rollen. Je speelt ze en met overtuiging, maar je kern is het niet. Je kan daarom de rollen met meer afstand bekijken en evalueren en daarop bijstellen, en wanneer de rol niet nodig is en vervangen moet worden door een andere, je beter bijstellen.

Het is de vraag in hoeverre dit een bewust proces is. Want ook dat is een ogenschijnlijk wijzer ego, dat besluit rollen te laten vallen. De rol valt weg, omdat door hem steeds te zien, ergens in jou de energie uit die rol wordt teruggetrokken. Het is geen punt meer van inspanning. Het is inzien. en inzien is niet het resultaat van denken, maar van zien, kijken, gewaar worden.

Het gewaar worden

Het gewaarworden door het zelf middels je vijf zintuigen van lichamelijke toestanden leert jou, dat het lichaam niet jouw Zelf is. Je voelt pijntjes, terwijl dat niet goed uitkomt. Je wondjes herstellen, zonder dat je bewust iets doet. Je wordt ziek op verkeerde momenten etc. De gewaarwordingen zijn te afwisselend, te vluchtig en te veranderlijk. En vaak nog tegenstrijdig. Ze hebben een oorzaak, die moet je nuchter en objectief opsporen zodat ze hun kracht verliezen.

Het leren ontdekken- en gebruiken van het gevoel vormt de basis van onze aanpak.


Bron : http://www.ezinenieuwemaan.nl
Met Dank aan Willie Nieuwemaan