Wat erg je zoon verliezen .Ik ben mijn broer verloren en vorig jaar bijna mijn man .Hij had bijna geen kans om het te halen ,gelukkig heeft hij het wel gehaald .ik weet niet wat het is een kind verliezen ,maar ben wel heel zeker dat het wel het ergste moet zijn wat je kunt meemaken.Ik zie ook hoe mijn ouders eronder lijden ,het is niet eerlijk !!
En ik heb het er ook nog erg moeilijk mee dat ik mijn lieve broer verloren ben .Hij was pas 40 jaar en onverwacht overleden .
Wij hebben 22 jaar op een kindje moeten wachten ,ook veel verdriet was dat.De wereld is zo hard !!
Ik wens je veel strerkte toe !!! Ik leef echt met je mee !!
Hou de moed erin !!
Groetjes van melanie en een kusje van Kylian
http//blog.seniorennet.be/camboboy
linda21 juli 2006 om 23:06
moed niet verliezen
veel moed ,laat je zoon in u hart verder leven,en geniet van je dochter .mijn zoon van 16 jaar ligt sinds 1 februari in coma nadat hij is aangereden van een auto aan de schoolpoort,ik ben blij dat hij er nog steeds is want een knuffel en hem alles vertellen kan ik nog .je beny een moedige vrouw ,en haal er nog meer kracht uit .
snikylou7 juni 2006 om 14:01
Allo, ik wens je veel moed !
Ik ben zelf gehandicapt van bij mijn geboorte, Ik spastisch en heb gehoorproblemen en zo zijn er nog wel meer.
Maar ik kan goed begrijpen hoe jij je moet voelen.
Je hebt een kind dat alles kan en van de ene op de andere dag word dat allemaal uitgewist en is ze een kasplantje. Maar hou moed, na regen komt immers zonneschijn. blijf hopen op hersel, hoe klein ook en het leven blijft het waard om geleefd te worden.
johan3 maart 2006 om 11:39
op wandel door bloggenland met Yenti...
Eventjes op bezoek geweest , schrijf je iets in m’n gastenboekje… Groetjes Yenti
Gentil10 februari 2006 om 13:13
Het doet me wat
Ik ben even langs geweest, en na het lezen van je blog leef ik me je mee.
Houd er de moed in hé.
Eefje8 augustus 2005 om 16:37
kop op
Ik hoop dat ik een klein beetje verdriet van jou kan wegnemen zodat je verder kan. Ik weet hoe lastig dit alles kan zijn, mijn stiefvader zit in een rolstoel, maar alles komt heus wel goed hoor. Mijn echte vader was 23 toen hij stierf, wij hebben ook al onze portie ongeluk gehad, maar laat de moed nooit zakken. Altijd is er een uitweg, je zal er zelfs nog veel sterker uitkomen...Uw zoon waakt over uw dochter als haar persoonlijke beschermengel...Laat ik een beetje troost zijn in uw verdriet...
http://blog.seniorennet.be/wiedervantussendekrommebeken
J.Rekel19 mei 2005 om 23:03
mooi begin
Allé de moed er in houden. Hier op het internet kun je een heleboel kwijt. Een moeilijk moment, ook plezante momenten en die zullen er ongetwijfeld zijn. Ge moet maar een keertje bij jou collega-internetters gaan kijken. Bij mij bv. http://blog.seniorennet.be/brabbes
nog veel succes. J.Rekel
7 berichten
veel moed!!
En ik heb het er ook nog erg moeilijk mee dat ik mijn lieve broer verloren ben .Hij was pas 40 jaar en onverwacht overleden .
Wij hebben 22 jaar op een kindje moeten wachten ,ook veel verdriet was dat.De wereld is zo hard !!
Ik wens je veel strerkte toe !!! Ik leef echt met je mee !!
Hou de moed erin !!
Groetjes van melanie en een kusje van Kylian
http//blog.seniorennet.be/camboboy
moed niet verliezen
Allo, ik wens je veel moed !
Maar ik kan goed begrijpen hoe jij je moet voelen.
Je hebt een kind dat alles kan en van de ene op de andere dag word dat allemaal uitgewist en is ze een kasplantje. Maar hou moed, na regen komt immers zonneschijn. blijf hopen op hersel, hoe klein ook en het leven blijft het waard om geleefd te worden.
op wandel door bloggenland met Yenti...
Eventjes op bezoek geweest , schrijf je iets in m’n gastenboekje… Groetjes Yenti
Het doet me wat
kop op
http://blog.seniorennet.be/wiedervantussendekrommebeken
mooi begin
nog veel succes. J.Rekel