Bed & breakfast Casa Nana

Op ontdekking in Portugal

akke.be

akke.be

En dit vanuit onze Casa Nana

Dinsdag 25 maart 2008

Sintra

In het mooie Parque da Pena (gelegen in de Serra de Sintra) vinden we het ongelofelijke "Pálacio Nacional da Pena.

Geschreven door Philip en Maria om 00:00 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Dinsdag 25 maart 2008

Guimarães

De eerste hoofdstad van Portugal en bakermat van de natie in de 12de eeuw. Het goed bewaarde historische centrum en het kasteel zijn zeker een bezoek waard.

Geschreven door Philip en Maria om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 25 maart 2008

Lamego

De ideale uitvalsbasis voor een rondrit in het dal van de Douro. Lamego is omgeven door wijngaarden en maisvelden. Op één van de omliggende heuvels staan de overblijfselen van een 12de-eeuwse burcht en op een andere de barokkerk Nossa Senhora dos Remédios.

Portugezen en planten en bloemen

en kapelletjes.

De burcht van Lamego

De beruchte treden van de Nossa Senhora dos Remédios

Een plafondtafereel
De mais-bewaarplaatsen

Geschreven door Philip en Maria om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Bed & breakfast Casa Nana

Fado:

Oorsprong - Er doen veel theorieën de ronde over de oorsprong van de fado. Zo zou fado voortgekomen zijn uit gedichten van de troubadours uit de middeleeuwen, of en van oorsprong Moors of Afro-Braziliaans lied zijn. Feit is dat de Portugese fado voor het eerst te horen was aan het einde van de 18de eeuw in de vorm van een nostalisch zeemanslied en zich zo verder ontwikkelt tijdens de onafhankelijkheidsstrijd van Brazilië. Dit zou het succes van dit trieste lied verklaren. In 1820 is de fado zeer populair in Lissabon dankzij Maria Severa. In de 19de eeuw wordt de "fadista" (fado-zanger of zangeres) in romans beschreven als een drinkend personage dat de vele rokerige fadobars bezoekt. Dank zij Amália Rodrigues krijgt dit genre internationale bekendheid.

De "fadista" is in Lissabon ofwel een vrouw of een man, in Coïmbra is het altijd een man (student) en ze worden begeleid door één of twee snaarinstrumenten. De "guitarra" met 12 snaren en een contrabas. De "fadista" is meestal in het zwart gekleed.

De nieuwe generatie "fadista" zijn : Mariza, Misia en Mafalda Arnauth

Portugees volkslied:

Heróis do mar, nobre povo,
Nação valente, imortal,
Levantai hoje de novo
O esplendor de Portugal
Entre as brumas da memória.
Ó Pátria sente-se a voz
Dos teus egrégios avós
Que há-de guiar-te à vitória.
Às armas! Às armas!
Sobre a terra, sobre o mar!
Às armas! Às armas!
Pela Pátria lutar!
Contra os canhões marchar, marchar!
Desfralda a invicta bandeira
À luz viva do teu céu
Brade à Europa à terra inteira
Portugal não pereceu!
Beija o solo teu jucundo
O oceano a rujir d'amor;
E o teu braço vencedor
Deu mundos novos ao mundo!
Saudai o sol que desponta
Sobre um ridente porvir;
Seja o eco d'uma afronta
O sinal de ressurgir.
Raios d'essa aurora forte
São como beijos de mãe
Que nos guardam, nos sustêm,
Contra as injúrias da sorte

Vertaling:

Helden van de zee, nobel volk,
Dappere en onsterfelijke natie,
Nu is de tijd om eens temeer de ster van Portugal te doen oprijzen
uit de mist der herinnering.
Oh vaderland, wij horen de stemmen
Van je grote voorouders
Die je naar de overwinning zullen leiden
Te wapen, te wapen
Ter land en op de zee!
Te wapen, te wapen
Om te vechten voor ons vaderland!
Om te marcheren tegen de vijandelijke geweren!
Ontvouw de onoverwinnelijke vlag
In het heldere licht van je hemel
Schreeuw tot heel Europa en de wereld uit
Dat Portugal niet is vergaan.
Je gelukkige land wordt gekust
Door de oceaan die liefde fluistert.
En je overwinnende arm
Heeft de wereld nieuwe werelden gegeven!
Begroet de zon die rijst
Boven een glimlachende toekomst:
Laat de echo van een belediging
Het signaal voor onze wederopleving zijn.
De stralen van die machtige zonsopgang
Zijn als de kussen van een moeder
Die ons ondersteunt en beschermt
Tegen de beledigingen van het lot.

Wist U dit... ?

... dat de Portugezen volgens cijfers van de Verenigde Naties, na Argentinië per hoofd van de bevolking het hoogste aantal calorieën consumeren?

...dat Portugal één van de oudste natiestaten ter wereld is? Het land verklaarde zich in 1139 onafhankelijk onder Alfonso Henriques en heeft sinds de herovering van de Moorse ,Algarve in 1249 dezelfde grenzen.

...Portugal de langste werkdagen kent in de Europese Unie (op Groot-Brittannië na), de laagste salarissen en het grootste aantal vrouwelijke werknemers op de arbeidersmarkt?

...dat het bevolkingscijfer van Portugal rond de 10.200.000 ligt, maar dat er nog 3 miljoen Portugese burgers in het buitenland wonen?

Mísia : N o me chamem pelo nome

Mú

sica: Jo o António Amaral
Letra: António Botto
In: "Garra dos Sentidos" de Missia.
Victor Almeida

Quem é que abraça o meu corpo
Na penumbra do teu leito?
Quem é que beija o meu rosto,
Quem é que morde o meu peito?

Quem é que fala da morte
Docemente ao meu ouvido?
- És tu senhor dos meus olhos?
E sempre no meu sentido

A tudo quanto me pedes
Porque obedeço, n o sei
Quiseste que eu cantasse
Pus-me a cantar... e chorei

N o me peças mais canç es
Porque a cantar vou sofrendo
sou como as velas do altar
que d o luz e v o morrendo

N o me chames pelo nome
que me deram ao nascer
sou como a folha caída
que n o chegou a viver

Meus olhos que por alguém
deram lágrimas sem fim
Já n o choram por ninguém
- Basta que chorem por mim

O que é que a fonte murmura?
O que é que a fonte dirá?
- Ai, amor, se houver ventura
N o me digas onde está.

Zo vergeten we niemand die verjaart:

Parabéns pra você
Nesta data querida
Muitas felicidades
Muitos anos de vida!

Chegou a hora de apagar a velinha
Vamos cantar aquela musiquinha
Parabéns pra você
Parabéns pra você
Pelo seu aniversário.

Que Deus lhe dê muita saúde e paz
E que os anjos digam amém
Parabéns pra você
Parabéns pra você
Pelo seu aniversário.

É pique! É pique! É pique, é pique, é pique!
É hora! É hora! É hora, é hora, é hora!
Rá Rá-tim-bum!
(Nome do aniversariante) 3 vezes

Mariza - Chuva

As coisas vulgares que há na vida
Não deixam saudades
Só as lembranças que doem
Ou fazem sorrir

Há gente que fica na história
da história da gente
e outras de quem nem o nome
lembramos ouvir

São emoções que dão vida
à saudade que trago
Aquelas que tive contigo
e acabei por perder

Há dias que marcam a alma
e a vida da gente
e aquele em que tu me deixaste
não posso esquecer

A chuva molhava-me o rosto
Gelado e cansado
As ruas que a cidade tinha
Já eu percorrera

Ai... meu choro de moça perdida
gritava à cidade
que o fogo do amor sob chuva
há instantes morrera

A chuva ouviu e calou
meu segredo à cidade
E eis que ela bate no vidro
Trazendo a saudade

Portugal viert 100 jaar Republiek Het afgelopen jaar is het al meermalen ter sprake gekomen, maar vandaag (5 oktober 2010) is het pas echt zover: de Portugese Republiek bestaat honderd jaar. Op 5 oktober 1910 werd D. Manuel II afgezet door de Republikeinse Partij en enkele belangrijke officieren uit het leger, zoals Machado Santos. Twee dagen van strijd maakten een einde aan zevenhonderdvijftig jaar monarchie. De vieringen lijken overschaduwd te worden door de economische crisis en de laatste beslissingen van de overheid om het begrotingstekort terug te dringen. In veel van de toespraken kwam dit thema ter sprake. De burgemeester van Lissabon, António Costa, benadrukte het belang van politieke stabiliteit in moeilijke tijden. Artur Santos Silva, de voorzitter van de vieringen, zei dat hervormingen onvermijdelijk zijn om de republiek in stand te houden. Hoe stabiel het blijft in Portugal zal de komende tijd blijken. De vakbond CGTP heeft opgeroepen tot een algemene staking op 24 november 2010.

Enkel belangrijke data:

711: inval van de Moren
1249: einde van Moorse overheersing
1415: begin van de ontdekkingsreizen
1580: begin van de Spaanse overheersing
1668: Portugese onafhankelijkheid
1882: Brazilie wordt onafhankelijk
1910: op 5 oktober wordt de republiek uitgeroepen
1928: begin van het António de Oliveira Salazar regime
1968: einde van Salazar regime
1974: 25 april: Anjerrevolutie
1986: Portugal treedt toe tot de EEG en Mário Soares wordt president
1994: Lissabon is culturele hoofdstad van Europa
1998: Wereldtentoonstelling in Lissabon
2004: Euro 2004

Eten is voor Portugezen van levensbelang. Niet alleen het klaarmaken of het eten zelf, maar ook de kwaliteit ervan de de dicussies erover hebben hun belang.

Vissoep: (voor 4 personen)

4 teentjes knoflook
½ prei
1,2 l. water
zout
peper
350 gr. visfilet
1 blaadje waterkers
1 dl. olijfolie
4 sneetjes brood
(visbouillon)

knoflook en prei fruiten, vervolgens met het water aan de kook brengen.
vis en visbouillon toevoegen, 10 minuten laten koken.
tot slot restant olijfolie en waterkers toevoegen.
brood geroosterd erbij geven

Bacalhau à Brás: (voor 4 personen)

Nodig: 500 gr bacalhau (kabeljauw)
           500 gr aardappelen
           350 gr uien
               5 eieren
               2 teentjes knoflook
               4 soeplepels olijfolie
                 gehakte peterselie
                 zwarte olijven
                 zout en peper

Laat de bacalhau een dag in water weken en ververs regelmatig het water.
Verwijder het vel en de graten.
Schil de aardappelen en snijd ze in fijne reepjes.
Bak ze gaar.
Snij de uien in fijne ringen en snipper de knoflook.
Bak daarna de uien glazig en voeg de bacalhau toe.
Laat 5 min. bakken en doe de gebakken aardappelen en de knoflook weer in de pan.
Voeg zout en peper toe.
Giet de geklutste eieren erbij en roer alles goed door elkaar.
Strooi de peterselie over het gerecht en garneer met de olijven.

O Fado nasceu um dia,
quando o vento mal bulia
e o céu o mar prolongava,
na amurada dum veleiro,
no peito dum marinheiro
que, estando triste, cantava,
que, estando triste, cantava.

Ai, que lindeza tamanha,
meu chão , meu monte, meu vale,
de folhas, flores, frutas de oiro,
vê se vês terras de Espanha,
areias de Portugal,
olhar ceguinho de choro.

Na boca dum marinheiro
do frágil barco veleiro,
morrendo a canção magoada,
diz o pungir dos desejos
do lábio a queimar de beijos
que beija o ar, e mais nada,
que beija o ar, e mais nada.

Mãe, adeus. Adeus, Maria.
Guarda bem no teu sentido
que aqui te faço uma jura:
que ou te levo à sacristia,
ou foi Deus que foi servido
dar-me no mar sepultura.

Ora eis que embora outro dia,
quando o vento nem bulia
e o céu o mar prolongava,
à proa de outro velero
velava outro marinheiro
que, estando triste, cantava,
que, estando triste, cantava.

↑ Terug naar de berichten