Ovar

Voor de liefhebbers van natuur en auto-wandelen.  Pas op soms rijden we over "middeleeuwse baantjes".  Maar alles is zeker de moeite waard.  Dit is een daguitstap bij uitstek met picknickgelegenheden tenover.  Of je gaat eten in één van de kleine typische 'ouderwetse' Portugese restaurantjes' die je onderweg nog tegenkomt.  En onderweg heb je zeker geen gebrek aan wijngaarden.  Want dit is de "kweekvijver" voor de portowijn.  Een van de vele aanraders.

Lousã heeft op een paar goede restaurantjes na eigenlijk niet zoveel te bieden, maar ligt wel op de helling van de Serra da Lousã, een prachtig natuurgebied op de grens van Beira en Ribatejo.  We hebben hier een prachtige vegetatie en natuurlijk de (deels) verlaten bergdorpen, die geheel uit leisteen zijn opgetrokken.  Dit is wel één van de meest indrukwekkenste stukjes Portugal. Verschiet vooral niet van de overdonderende stilte.  (Vooral tijdens de winter: indrukwekkend).

Piódão ligt in de Serra do Açor, naast de meer gekende Serra da Estrela.  Piódão is één van de mooiste dorpjes van Portugal en werd in 1978 geklassificeerd als een monument van Algemeen Belang, en heeft dus een beschermd statuut.  Daardoor kregen alle huizen ook hun oorspronkelijk uiterlijk terug.  Alles werd terug in leisteen opgetrokken.

Een prachtig stuk natuur, met het hoogste punt van Portugal, de Torre (1993m, met de antenne erbij juist 2000m).  Met prachtige dorpen en gemeenten als Seia, Manteigas, Covilha, Gouveia.  Als je in de streek bent vergeet dan zeker niet de overheerlijke kaas te proeven (Queijo da serra).

Zelfs als je geen visser bent, zoals ondergetekende, dan nog is de volgende uitstap méér dan de moeite waard.  De foto's zullen het hopelijk bewijzen.  Je moet wel vroeg opstaan, want we moeten naar Peniche, stadje van de vis.  Daar huren we een vissersboot(tje) en de kapitein brengt ons naar zijn gekende visdomeinen.  Ondertussen is het ook genieten van de zonsopkomst, de stilte van de Atlantische Oceaan, en het prachtige archipel waar we rond varen (vooral Ilha da Berlenga).  Tegen de middag hebben de kapitein en zijn assistent een Caldeirada, met vers gevangen vis  klaargemaakt, die je te midden van de Oceaan met een goed glas wijn kunt oppeuzelen.(De meeuwen zijn niet ver weg). En heb je geen zin om te vissen doe dan zoals mijn "madam" op de laatste foto.

Na een paar bezoeken hadden we het geluk de molenaar tegen te komen en zo een molen van binnen  te kunnen bezoeken.

Op ongeveer 9 km van Penacova liggen de "Moinhos de Gavinhos".  De meeste reisgidsen spreken over de moinhos rond Nazaré en Óbidos, maar niet zo ver van bij ons staan er ook nog overgebleven exemplaren.  Deze moinhos of molens dienden meestal om het grondwater naar hoger gelegen gebieden te brengen.

De loop van de Mondego ten noordoosten van Coimbra gaat door een heuvelachtig en bebost gebied.  Penacova is een klein dorp dat hoog boven de rivier ligt en dat een prachtig uitzicht heeft over het dal.  Een paar kilometer verder ligt het Convento de Lorvão.

Wat veel mensen niet weten is dat Portugal zijn eigen rijst kweekt.  Zo ook dichtbij onze Casa Nana, in de streek van Coimbra.  Daar zien we dan ook vrij regelmatig reigers en ooievaars, die zich te goed doen aan de rijst en eventuele visjes uit het water van  de Mondego.

Aan de overkant van de Mondego (via de brug Santa Clara) kan je Portugal dos Pequeninos gaan bezoeken.  Daar krijg je een overzicht van de bijzonderste gebouwen uit Portugal en zijn ex-koloniën, en dit alles op kindermaat.  In een van de huizen is het Museu da crinança (kindermuseum) ingericht.

Overdag heeft deze stad al iets speciaals, maar 's avond's............

De ruïnes liggen naast het dorp Condeixa -A - Nova.  Conímbriga was in de 1ste eeuw na Chr. een belangrijke Romeinse nederzetting.  In 468 moesten de inwoners vluchten voor de Sueven naar het veilige Coimbra.  Ongeveer een negende deel van het stadje is uitgegraven.

Coimbra, op de noordelijke oever van de Mondego, is één van de oudste universiteitsstadjes van Europa.  Het was in de 12de en 13de eeuw ook de hoofdstad van Portugal.  Gek genoeg doet deze stad met zijn vele historische gebouwen, prachtig gelegen op een heuvel met uitzicht op de rivier, weinig of geen toegevingen aan de toeristen.  Er zijn teveel bezienswaardigheden om ze allemaal op te sommen (info te verkrijgen bij ons), maar wat je zeker moet doen is verdwalen in de wirwar van winkelsteegjes en ergens een cafeetje en/of  restaurantje binnen gaan.
Ongeveer een 20-tal km van Coimbra liggen de Ruinas de Conimbriga, de grootste Romeinse archeologische vindplaats in Portugal.  Zelfs voor leken zeker het bezoeken waard.

In de maand juli van de even jaren viert Coimbra het feest van haar beschermheilige en koningin, Rainha Santa Isabel.  Dit feest duurt ongeveer een maand waarin je allerlei optredens en exposities kan bezoeken, tevens kan je er over verschillende markten met plaatselijke lekkernijen slenteren.
Het hoogtepunt is de Heilige Mis, ter ere van de Rainha Santa, waarbij een draagbaar (ongeveer 1.000 kg.) door 24 mannen gedragen wordt van de Igreja da Graça naar het Convento de Santa Clara-a-Nova.

Met wat geluk kan je hier nog een massa ooievaars tegenkomen.

Het stadsbeeld van Braga wordt bepaald door de vele kerken en kloosters, die getuigen van een religieus verleden.  Tegenwoordig is het een zéér drukke industriestad.  Als je toch in deze hoofdstad van de Minho bent, breng dan zeker eens een bezoek aan het Santuário do Bom Jesus do Monte. (6 km van Braga).  Als daar bent kan je ofwel per auto, te voet of met  de 'elevator' naar boven.

Portugal meets Brazil (in het klein).  Maar toch eens de moeite om mee te maken, vooral omdat men in Februari al in t-shirt kan rond lopen.

Óbidos kijkt uit over een weids landschap waar hier en daar nog een oude molen staat, en heeft door de eeuwen heen zijn middeleeuwse charmes weten te bewaren.  Tijdens de zomer kunnen er wel wat te veel toeristen rondlopen, maar echt storen doet dit niet.  Het is lekker slenteren op de oude stadsomwallingen (pas op voor het vallen), langs de kleine winkeltjes (voor de vrouwen), en hier en daar de dorstige laven (vooral voor de mannen).  Het kasteel is tegenwoordig een pousada (hotel voor zij die iets meer willen).
Als je in augustus naar Óbidos gaat kan je er de Middeleeuwse markt meemaken. De belangrijkste gebeurtenissen vinden plaats bij het kasteel.  Toernooien te paard en te voet, middeleeuwse maaltijden en de grote markt met passende kledij en traditionele drankjes.

Een van de bekenste Mariakerken ter wereld staat in Cova de Iria, dat op 346m in een groen landschap ligt.  Op de 13de van elke maand gaan duizenden naar hier op bedevaart.  Vooral van 13 mei tot en met 13 oktober, de periode van de eerste en laatste verschijning.  De bedevaart van 13 mei is de grootste en overal trekken dan indrukwekkende stoeten pelgrims te voet naar Fátima.
Bekijk vooral het verschil  tussen de oude en de nieuwe basiliek.

Lisboa: de hoofdstad. Eén raad: verdwaal en geniet.  Bezoek de toeristische plaatsen en ga dan daar waar de anderen niet gaan.  Eet en drink waar de Portugezen zijn.  Eet en drink wat de Portugezen eten en drinken.  Durf Lisboa te beleven !! Wat is er te zien?  Veel te veel.  Wat is er te beleven?  Idem.  Neem zeker ook eens tram 28, een belevenis op zich.
Terwijl je toch in Lissabon vertoeft ga ook eens naar Belém.(Te voet of met het openbaar vervoer of de combinatie)