Sanguinheira

Wat een woord, eenvoudigweg: een park bestaande uit 2520 zonnepanelen.  Dit park ligt in Amareleja (Alentejo).  Deze panelen kunnen jaarlijks 93 miljoen kWh produceren, wat overeenkomt met het verbruik van ongeveer 30.000 gezinnen.  Men hoopt zo jaarlijks 89.000 ton CO2 te vermijden.

Denk er wel aan: Portugal is niet enkel mooi maar ook zeer katholiek.

Het bos van Buçaco ligt dicht bij het kuuroord Luso. Al in de 6de eeuw bouwden de benedictijnen een kluizenaarshut in het bos, waar enkel eiken en dennen groeiden.
In 1622 werd door paus Gregorius XV de toegang voor vrouwen verboden.
De ongeschoeide karmelieten bouwden tussen 1628 en 1630 een klooster en omsloten het domein met een muur (die nu nog altijd bestaat). Ze begonnen ook met uitheemse boomsoorten te planten (ceders, cipressen...).
Na de afschaffing van de kloosterorden in Portugal (28 mei 1834) kwam het bos uiteindelijk in handen van het Portugese Staatsbosbeheer, dat de nieuwe aanplant in snel tempo verder uitbreidde.
Nu staan er op het ongeveer 105 ha. tellende bosgebied 400 inheemse en ongeveer 300 exotische boomsoorten.
Tussen 1888 en 1907 werd er een hotel gebouwd in opdracht van Karel van Portugal, die het als jachtverblijf wilde gebruiken.(Bekijk de foto's maar eens goed!). 
Voor een prachtig uitzicht op de omgeving gaat men naar Cruz Alta (te voet, ongeveer 1 uur of met de auto)

Als je in de streek van Piódoã bent kan je op ongeveer 50 km best de Barragem da Santa Luzia gaan bezoeken.  Prachtige natuur, rustig gelegen en een prachtige terras. (Niet op de foto's)

Buiten één van de best bewaarde en indrukwekkenste kastelen van Portugal heeft Santa Maria da Feira eigenlijk niet meer te bieden.  Ieder jaar is er wel een zéér druk bezochte middeleeuwse jaarmarkt (augustus).  Aan eten en drinken geen gebrek.  Best te combineren met een bezoek aan Ovar.

Wat ons gans ons leven zal achtervolgen: Pão de Ló.  Een grotere cholesterolbom bestaat er waarschijnlijk niet, maar je moet dit zeker eens in je leven proeven.  En verder is een bezoek aan het overgebleven 'middeleeuws' gedeelte van het stadje ook nog de moeite waard.  Te combineren met Santa Maria de Feira.

Voor de liefhebbers van natuur en auto-wandelen.  Pas op soms rijden we over "middeleeuwse baantjes".  Maar alles is zeker de moeite waard.  Dit is een daguitstap bij uitstek met picknickgelegenheden tenover.  Of je gaat eten in één van de kleine typische 'ouderwetse' Portugese restaurantjes' die je onderweg nog tegenkomt.  En onderweg heb je zeker geen gebrek aan wijngaarden.  Want dit is de "kweekvijver" voor de portowijn.  Een van de vele aanraders.

Lousã heeft op een paar goede restaurantjes na eigenlijk niet zoveel te bieden, maar ligt wel op de helling van de Serra da Lousã, een prachtig natuurgebied op de grens van Beira en Ribatejo.  We hebben hier een prachtige vegetatie en natuurlijk de (deels) verlaten bergdorpen, die geheel uit leisteen zijn opgetrokken.  Dit is wel één van de meest indrukwekkenste stukjes Portugal. Verschiet vooral niet van de overdonderende stilte.  (Vooral tijdens de winter: indrukwekkend).

Piódão ligt in de Serra do Açor, naast de meer gekende Serra da Estrela.  Piódão is één van de mooiste dorpjes van Portugal en werd in 1978 geklassificeerd als een monument van Algemeen Belang, en heeft dus een beschermd statuut.  Daardoor kregen alle huizen ook hun oorspronkelijk uiterlijk terug.  Alles werd terug in leisteen opgetrokken.

Een prachtig stuk natuur, met het hoogste punt van Portugal, de Torre (1993m, met de antenne erbij juist 2000m).  Met prachtige dorpen en gemeenten als Seia, Manteigas, Covilha, Gouveia.  Als je in de streek bent vergeet dan zeker niet de overheerlijke kaas te proeven (Queijo da serra).

Zelfs als je geen visser bent, zoals ondergetekende, dan nog is de volgende uitstap méér dan de moeite waard.  De foto's zullen het hopelijk bewijzen.  Je moet wel vroeg opstaan, want we moeten naar Peniche, stadje van de vis.  Daar huren we een vissersboot(tje) en de kapitein brengt ons naar zijn gekende visdomeinen.  Ondertussen is het ook genieten van de zonsopkomst, de stilte van de Atlantische Oceaan, en het prachtige archipel waar we rond varen (vooral Ilha da Berlenga).  Tegen de middag hebben de kapitein en zijn assistent een Caldeirada, met vers gevangen vis  klaargemaakt, die je te midden van de Oceaan met een goed glas wijn kunt oppeuzelen.(De meeuwen zijn niet ver weg). En heb je geen zin om te vissen doe dan zoals mijn "madam" op de laatste foto.

Na een paar bezoeken hadden we het geluk de molenaar tegen te komen en zo een molen van binnen  te kunnen bezoeken.

Op ongeveer 9 km van Penacova liggen de "Moinhos de Gavinhos".  De meeste reisgidsen spreken over de moinhos rond Nazaré en Óbidos, maar niet zo ver van bij ons staan er ook nog overgebleven exemplaren.  Deze moinhos of molens dienden meestal om het grondwater naar hoger gelegen gebieden te brengen.

De loop van de Mondego ten noordoosten van Coimbra gaat door een heuvelachtig en bebost gebied.  Penacova is een klein dorp dat hoog boven de rivier ligt en dat een prachtig uitzicht heeft over het dal.  Een paar kilometer verder ligt het Convento de Lorvão.

Wat veel mensen niet weten is dat Portugal zijn eigen rijst kweekt.  Zo ook dichtbij onze Casa Nana, in de streek van Coimbra.  Daar zien we dan ook vrij regelmatig reigers en ooievaars, die zich te goed doen aan de rijst en eventuele visjes uit het water van  de Mondego.

Aan de overkant van de Mondego (via de brug Santa Clara) kan je Portugal dos Pequeninos gaan bezoeken.  Daar krijg je een overzicht van de bijzonderste gebouwen uit Portugal en zijn ex-koloniën, en dit alles op kindermaat.  In een van de huizen is het Museu da crinança (kindermuseum) ingericht.

Overdag heeft deze stad al iets speciaals, maar 's avond's............

De ruïnes liggen naast het dorp Condeixa -A - Nova.  Conímbriga was in de 1ste eeuw na Chr. een belangrijke Romeinse nederzetting.  In 468 moesten de inwoners vluchten voor de Sueven naar het veilige Coimbra.  Ongeveer een negende deel van het stadje is uitgegraven.