Archief

Lisboa: de hoofdstad. Eén raad: verdwaal en geniet.  Bezoek de toeristische plaatsen en ga dan daar waar de anderen niet gaan.  Eet en drink waar de Portugezen zijn.  Eet en drink wat de Portugezen eten en drinken.  Durf Lisboa te beleven !! Wat is er te zien?  Veel te veel.  Wat is er te beleven?  Idem.  Neem zeker ook eens tram 28, een belevenis op zich.
Terwijl je toch in Lissabon vertoeft ga ook eens naar Belém.(Te voet of met het openbaar vervoer of de combinatie)

Er is in Rocas do Vouga nog een "Dolmenpark" met nog 1 goed bewaarde dolmen de bewonderen.  De rest zijn inderdaad "restanten".

Gewoon voor de natuurliefhebbers en zij die ook wel een beetje graag met de auto rondrijden. Prachtige natuur.  Teveel om allemaal te kunnen tonen.

Vooral bekend voor zijn pastéis de Belém , maar er is meer.  Zie de foto's

Al sinds de Romeinse tijd is deze stad ommuurd.  Overal 'kronkelen' steegjes met witte, bebloemde huizen zich door de stad.  Êvora is een levend museum op zichzelf dat je het liefst niet in de zomer bezoekt, wegens té warm.  Dit telt voor gans de streek: Alentejo. (Zie elders op de blog).

Echt zonder woorden, en blijf ergens overnachten.  Dit natuurgebied strekt zich uit over Portugal en Spanje.

Achter in een groen dal, maar naast een zéér drukke weg, ligt het klooster van Batalha.  Het is één vande meesterwerken van de gotische architectuur in Manuel-stijl.  De bouw werd echter gestopt om het Jerónimos-klooster in Lissabon op te starten.  De kapellenkrans in Batalha is nooit voltooid.  Hier bevindt zich tevens het graf van de Onbekende Soldaat.

Gewoon genieten, rondrijden, stoppen in één van de plaatselijke herbergen en de grotten bezoeken.
En niet vergeten om ergens te eten natuurlijk.  God leeft in Portugal en niet meer in Frankrijk.

Hier staat één van de mooiste cisterciënzerabdijen uit de Middeleeuwen. Zeker te bezichtigen is het Mosteiro de Santa Maria.  De buitenkant van de 18de-eeuwse gebouwen doet niet echt vermoeden hoe schitterend de cisterciënzer architectuur is die daar achter schuilgaat.
Voor de liefhebbers is er iets verder, richting Leiria, het Museu de Junta Nacional do Vinho.  De collectie omvat honderden flessen (oude port en madeira), wijnkuipen, vaten en druivenpersen uit de de 19de eeuw.

Als je dit kan dan is het werkelijk de max.  Trouwen (of was het toch maar enkel voor de foto's???) in de kathedraal van Alcobaça.  En dan geen geld meer over hebben om weg te rijden in een sjieke slee.
En dit terwijl oma alles onder controle heeft.