Êvora

Echt zonder woorden, en blijf ergens overnachten.  Dit natuurgebied strekt zich uit over Portugal en Spanje.

Achter in een groen dal, maar naast een zéér drukke weg, ligt het klooster van Batalha.  Het is één vande meesterwerken van de gotische architectuur in Manuel-stijl.  De bouw werd echter gestopt om het Jerónimos-klooster in Lissabon op te starten.  De kapellenkrans in Batalha is nooit voltooid.  Hier bevindt zich tevens het graf van de Onbekende Soldaat.

Gewoon genieten, rondrijden, stoppen in één van de plaatselijke herbergen en de grotten bezoeken.
En niet vergeten om ergens te eten natuurlijk.  God leeft in Portugal en niet meer in Frankrijk.

Hier staat één van de mooiste cisterciënzerabdijen uit de Middeleeuwen. Zeker te bezichtigen is het Mosteiro de Santa Maria.  De buitenkant van de 18de-eeuwse gebouwen doet niet echt vermoeden hoe schitterend de cisterciënzer architectuur is die daar achter schuilgaat.
Voor de liefhebbers is er iets verder, richting Leiria, het Museu de Junta Nacional do Vinho.  De collectie omvat honderden flessen (oude port en madeira), wijnkuipen, vaten en druivenpersen uit de de 19de eeuw.

Als je dit kan dan is het werkelijk de max.  Trouwen (of was het toch maar enkel voor de foto's???) in de kathedraal van Alcobaça.  En dan geen geld meer over hebben om weg te rijden in een sjieke slee.
En dit terwijl oma alles onder controle heeft.

Aan de oevers van de rivier Nabão ligt de stad Tomar, aan de voet van een beboste heuvel.  Boven op deze heuvel staat een burcht, die in 1160 is opgetrokken door  Gualdim Pais, grootmeester van de orde der tempeliers, en waarbinnen zich het Convento de Criso bevindt.

Voor zij die houden van iets meer drukte en meer volk is Mira en Praia de Mira zéér geschikt.  Praia de Mira heeft een strand dat schijnbaar eindeloos lijkt en ligt op ongeveer 25 km van Casa Nana.  Als je er toch bent, breng dan eens een bezoekje aan het kerkje van Mira-dorp.

Dit gemoedelijke badplaatsje ligt tussen Mira en Aveiro en in de schaduw van parasoldennen, vlakbij de stranden van de Atlantische kust en de lagune.  De kleine huizen zijn versierd met beschilderde, verticale houten latten.

Aveiro ligt achter in de Ria de Aveiro, tussen de zoutpannen, lagunen en kanalen.  De zoutpannen en rijstvelden worden nog steeds geëploiteerd maar toch is Aveiro meer een industriestad geworden (de 3de van Portugal).
Aveiro wordt doorkruist door kanalen waar hier en daar bruggetjes overheen gebouwd zijn en de sierlijke bootjes (moliceiros) doen denken aan de Venetiaanse gondels.  Wat Aveiro bijzonder maakt is de nabijheid van de ria en het doolhof van waterwegen.  Dé culinaire specialiteiten zijn de 'Ovos molos', een zoetigheid van opgeklopt eigeel en suiker.
Als je in Juli bij ons bent mag je het Feest van de Ria niet missen; de stad bruist dan van leven en opwinding.  Het feest is speciaal opgedragen aan het binnenmeer (a Ria), het hoogtepunt is de regatta van 'Moliceiros' die vroeger gebruikt werden om de planten (algen) uit het meer te halen.  Op het programma staan ook optredens, exposities en verder kan je het traditionele handwerk bewonderen en genieten van de plaatselijke keuken.

Voor we Aveiro bezoeken moeten we eerst stoppen in Barra om:
eerste en vooral de inwendige mens te versterken.
Ten tweede: om eens een kijkje te nemen hoe ze vroeger op de bacalhau gingen vissen.

Dit bad- en vissersplaatsje ligt aan de noordkant van de Ria de Aveiro en heeft een natuurreservaat  met verschillende uitgestippelde wandelingen voor de bezoekers.  Er is ook een bezoekerscentrum met een tentoonstelling over het natuurgebied.  Saõ Jacinto ligt wel ongeveer 50 km van Aveiro.  De beste manier om er te komen is misschien wel via Costa Nova naar Barra en daar de ferry te nemen naar Saõ Jacinto (in 2009 was de prijs per wagen 8,50 euro).

São Jorge is de patroonheilige van een naburig dorp en hij wordt gedurende een ganse week in ere gehouden.  Gaande van een "kaarskesprocessie" tot vuurwerk, een paar misvieringen natuurlijk en op zondag de grote "dorpsrondgang" met het beeld en het overgrotge deel van de bevolking.  Natuurlijk mag bij dit alles de nodige drank niet achterwege blijven.(Wel in een klein hoekje).  Let ook op de "bevlagging" aan de huizen.  In België moet het geld kosten, hier volstaan.....

Studenten overal ter wereld hebben 3 dingen gemeen: ze moeten studeren, ze hebben lief en hebben GROTE dorst.  In Coimbra hebben ze dan nog een speciale liefde voor de Fado.  Reeds in de namiddag zitten er studenten op de trappen van de Sé Velha te wachten tot de gekende Serenade begint (om 24.00 uur).  Het plein en de kleine straatje rondom staan VOL.  Dit moet men zeker eens meegemaakt hebben.

Porto, de tweede stad van Portugal, is vooral bekend om zijn portwijn.  Maar er is zoveel meer te zien en te beleven.  De stad ligt aan de oevers van de prachtige rivier de Douro en het historisch stadscentrum werd in  1996 op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO geplaatst.  Porto leeft vooral van het toerisme en de industrie.  Maar laat je toch maar bekoren door de kleine smalle, steile steegjes met hier en daar een verborgen restaurantje of cafétje.  En de prachtige, oude gebouwen.  En steek toch maar eens de rivier over, naar Vila Nova de Gaia, en bezoek één van de vele Portkelders.

Wordt minder bezocht dan São Francisco maar mag er zeker ook zijn.  En is eveneens het bewijs van de macht van de kerk.

Als je in Porto bent moet je zeker de Igreja de São Francisco bezoeken.  De oorspronkelijke sobere stijl paste bij het armoedebeginsel van de Orde van Franciscus.  Vanaf de 17de eeuw verwierf de Orde veel rijkdom en macht en deze overvloed was een doorn in het oog, zodat de kerk buiten gebruik werd gesteld.  Vergeet ook niet de catacomben te bezoeken.

Naar jaarlijkse gewoonte komen de student(inn)en de volgende zondag de straten van Coimbra naar beneden in wat ze zelf een "processie" noemen. (Karnavalsstoet zou beter zijn, denk ik).  Oordeel zelf via de foto's en bedenk er de geur zelf bij.

De kleinste student