Praia de Mira

Dit gemoedelijke badplaatsje ligt tussen Mira en Aveiro en in de schaduw van parasoldennen, vlakbij de stranden van de Atlantische kust en de lagune.  De kleine huizen zijn versierd met beschilderde, verticale houten latten.

Aveiro ligt achter in de Ria de Aveiro, tussen de zoutpannen, lagunen en kanalen.  De zoutpannen en rijstvelden worden nog steeds geëploiteerd maar toch is Aveiro meer een industriestad geworden (de 3de van Portugal).
Aveiro wordt doorkruist door kanalen waar hier en daar bruggetjes overheen gebouwd zijn en de sierlijke bootjes (moliceiros) doen denken aan de Venetiaanse gondels.  Wat Aveiro bijzonder maakt is de nabijheid van de ria en het doolhof van waterwegen.  Dé culinaire specialiteiten zijn de 'Ovos molos', een zoetigheid van opgeklopt eigeel en suiker.
Als je in Juli bij ons bent mag je het Feest van de Ria niet missen; de stad bruist dan van leven en opwinding.  Het feest is speciaal opgedragen aan het binnenmeer (a Ria), het hoogtepunt is de regatta van 'Moliceiros' die vroeger gebruikt werden om de planten (algen) uit het meer te halen.  Op het programma staan ook optredens, exposities en verder kan je het traditionele handwerk bewonderen en genieten van de plaatselijke keuken.

Voor we Aveiro bezoeken moeten we eerst stoppen in Barra om:
eerste en vooral de inwendige mens te versterken.
Ten tweede: om eens een kijkje te nemen hoe ze vroeger op de bacalhau gingen vissen.

Dit bad- en vissersplaatsje ligt aan de noordkant van de Ria de Aveiro en heeft een natuurreservaat  met verschillende uitgestippelde wandelingen voor de bezoekers.  Er is ook een bezoekerscentrum met een tentoonstelling over het natuurgebied.  Saõ Jacinto ligt wel ongeveer 50 km van Aveiro.  De beste manier om er te komen is misschien wel via Costa Nova naar Barra en daar de ferry te nemen naar Saõ Jacinto (in 2009 was de prijs per wagen 8,50 euro).

São Jorge is de patroonheilige van een naburig dorp en hij wordt gedurende een ganse week in ere gehouden.  Gaande van een "kaarskesprocessie" tot vuurwerk, een paar misvieringen natuurlijk en op zondag de grote "dorpsrondgang" met het beeld en het overgrotge deel van de bevolking.  Natuurlijk mag bij dit alles de nodige drank niet achterwege blijven.(Wel in een klein hoekje).  Let ook op de "bevlagging" aan de huizen.  In België moet het geld kosten, hier volstaan.....

Studenten overal ter wereld hebben 3 dingen gemeen: ze moeten studeren, ze hebben lief en hebben GROTE dorst.  In Coimbra hebben ze dan nog een speciale liefde voor de Fado.  Reeds in de namiddag zitten er studenten op de trappen van de Sé Velha te wachten tot de gekende Serenade begint (om 24.00 uur).  Het plein en de kleine straatje rondom staan VOL.  Dit moet men zeker eens meegemaakt hebben.

Porto, de tweede stad van Portugal, is vooral bekend om zijn portwijn.  Maar er is zoveel meer te zien en te beleven.  De stad ligt aan de oevers van de prachtige rivier de Douro en het historisch stadscentrum werd in  1996 op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO geplaatst.  Porto leeft vooral van het toerisme en de industrie.  Maar laat je toch maar bekoren door de kleine smalle, steile steegjes met hier en daar een verborgen restaurantje of cafétje.  En de prachtige, oude gebouwen.  En steek toch maar eens de rivier over, naar Vila Nova de Gaia, en bezoek één van de vele Portkelders.

Wordt minder bezocht dan São Francisco maar mag er zeker ook zijn.  En is eveneens het bewijs van de macht van de kerk.

Als je in Porto bent moet je zeker de Igreja de São Francisco bezoeken.  De oorspronkelijke sobere stijl paste bij het armoedebeginsel van de Orde van Franciscus.  Vanaf de 17de eeuw verwierf de Orde veel rijkdom en macht en deze overvloed was een doorn in het oog, zodat de kerk buiten gebruik werd gesteld.  Vergeet ook niet de catacomben te bezoeken.

Naar jaarlijkse gewoonte komen de student(inn)en de volgende zondag de straten van Coimbra naar beneden in wat ze zelf een "processie" noemen. (Karnavalsstoet zou beter zijn, denk ik).  Oordeel zelf via de foto's en bedenk er de geur zelf bij.

De kleinste student

Eventjes het varken uitbenen en lekker opeten.


Dorindo: specialist terzake


Halverwege


Gelukkiglijk hebben we schaduw en drank


Het resultaat van........de warmte??????


DessertS mogen zeker niet ontbreken


Buikje volgegeten of is het toch PROFICIAT
en hieronder: de verkeerde kant gekozen

Op een half uurtje rijden van Lisboa ligt Sintra, 600 jaar lang de favoriete verblijfplaats van de Portugese vorsten.  Het cultureel landschap van de stad kwam in 1995  op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO te staan.  Als je Sintra wilt bezoeken, doe dit niet tijdens het weekend wegens VEEL TE DRUK.

Het barokke klooster van Mafra ligt op ongeveer 40 km van Lisboa en is het resultaat van een wens.
In 1711 deed Johan V, die na drie jaar huwelijk nog kinderloos was, de gelofte dat hij een klooster zou bouwen als God hem een troonopvolger zou schenken.  Hij kreeg een dochter, Barbara, die later koningin van Spanje zou worden.  In 1717 werd met de bouw van het klooster begonnen.  Dertien jaar lang werkten 50.000 arbeiders aan het reusachtig complex, dat 4 ha. besloeg.  Het nodige materiaal kwam van overal ter wereld. (Belgie leverde carillons).

Gebouwd en tot stand gebracht tussen het paleis-klooster van Mafra, het grootste barokke gebouw in het land en Tapada de Mafra, het grootste ommuurde gebied. Deze tuin legt de link tussen deze twee waardevolle gebouwen- architectonisch en milieu.
Zoals bij een echte barokke tuin, staan de fonteinen en meren centraal en nodigen uit om uit te rusten en even bij te babbelen.

In dit dorp op een rots aan de Atlantische Oceaan is de oude wijk rond de kerk nog bewaard.  Tegenwoordig is het een drukke badplaats.  Op de overhangende Largo das Ribas staan wel steeds mensen te kijken naar de vissersboten op het strand.

Als je toch in de buurt bent, maak dan eens een "autowandeling" door deze Serra.  Door de 'vele' regen en de ondoordringbare bodem zorgt de hoge luchtvochtigheid hier voor een weelderige plantengroei.

Feira Medieval em Oiã is een klein maar zéér gezellig feestmarkt"je".  Eén van de weinige waar er nog aan de kinderen gedacht wordt via oude volksspelen.