VI Feira do Tremoço

Santo António is een feest in gans het land (zeker in Lisboa).  Bij ons is alles bescheidener: een mis, een jaarmarkje met typische kledij, en de cafeetje draaien een beetje beter dan anders.  En de wijzen van het dorp mogen zeker niet  ontbreken.

Iedere jaar heeft er in Cantanhede een internationaal Dixielandfestival plaats.  Met een beetje geluk komen er ook belgische groepen af.  Dit jaar was het jammergenoeg niet het geval.  Toch was het dolletjes.




Ze wisten wel van toeten en blazen.


Het plezier droop van zijn snaren.


Jailhouse-dixie.


Er waren ook nog normale bezettingen. (Dus met veel dorst).


's Morgens aan de kerk spelen en 's namiddags de straten onveilig maken.


Just for fun.

Niet alleen het oor wilt wat, ook het oog wilt ook nog wel een groen blaadje.


Elektro-dixie.


Goed naar de juf kijken!!!!!


De charleston?????


Vrij als een vogel in de lucht.


De dansmariekes van de dag.

Met de JUF op de foto. (tegen mijn goesting)

Een paar mensen kregen het idee om de mensen van Quinta, een naburig dorpje, eens samen te brengen.  En hoe kan je dat beter dan met: eten en een fado-avond.  Er was te weinig eten, dus was er nog een day-after.  En het eten en de drank vloeide rijkelijk.

Hoe kan je het eerste jaar Portugese les beter afsluiten dan met een gezond Portugees etentje: Cozida  portuguesa en een sobremesaatje.

De voorbereidingen.  Ze maken er hun werk van maar wel met eenvoudige middelen.

Een heilige en een 'schijn'heilige cafébaas vieren op dezelfde dag.  Enkel in Aljuriça is het mogelijk.  Maar prettig.  Sardientjes en wijn tot in de late uurtjes.  Muito obrigado voor de Zjef Vanuystel de morning after.

Voor de 4de maal was er de "Semana Internacional de Folclore" in Cantanhede.  Naar goede gewoonte is Cantanhede het 'zenuwcentrum' maar vinden veel optredens plaats in de omgevende dorpen.  De deelnemers voor deze editie kwamen uit: gastland Portugal, França, Canadá, Moldávia, Coreia do Sul, Paraguai en Roménia.

Echt spelen tot ze niet meer konden: PRACHTIG!!!!!!!!!


De mooiste benen die we op het festival zagen


De mooiste vazen die we op het festival zagen


De mooiste hoed die we op het festival zagen


De hoogste flessen-toren die we op het festival zagen: 15 hoog (echt waar en ze danste dan nog ook)


De mooiste vlag die we op het festival zagen

en echt waar de beste muziekanten die er waren

En toen waren de batterijen van het fototoestel moe.


Hier konden vele Portugezen niet meer volgen


Vreemde muziek, vreemde taal en zeer vreemde dansen

Maar toch wel een mooie 'madam' volgens mij

De Heilige ???? wordt er gepast in de bloemetjes gezet.


Het feest op gang blazen in de plaatselijke paderia


cafetaria


En na menig lavende drankjes verder doen op het feestplein

De Belgen stonden erbij en keken ern
En zij keken er naar en vonden het plezant.

Het hoogtepunt: de aerobicclub met hun optreden.

Veel toeristen, veel raar volk maar niet overdreven veel middeleeuwen.


 Een veel belovende affiche....


Pintje drinken, nee dat stinkt!!!!


Zitten te zitten met dikke kledij in de blakende zon.....


De kunstenmaaksters


In dit potje moeten er centjes komen en .....


...dat doe je op deze manier


De plechtige intrede

En het gepeupel mag staan toekijken

Ieder jaar heeft de grote jaarbeurs Expofacic plaats.  Een gebeurtenis die iedere dag meer dan 50.000 bezoekers lokt.  's Avonds is er iedere keer wel een 'groot' optreden mee te maken dat afhankelijk van de inkom toch iedere keer tientallen bezoekers lokt.   (Zie de affiche).  2009 verbrak het record met 408.000 bezoekers voor de beurs.





Deolinda (40.000 toeschouwers)


Daniela Mercury (38.000 toeschouwers)


Tony Carreira (55.000 gekke Portugezen)


Mariza (42.000 enthousiaste ingetogen toeschouwers)


James (32.000)  Foto's van Joss Stone zijn jammerlijk mislukt
Onbekend groepje

Eventjes de 'machienerie' voorstellen:



Zou een zekere Manuel hier nu niet jaloers van worden.  De moderne tijd.


Hopelijk zullen ze dit gebruiken, maar ik vrees het ergste.


Hiermee leggen ze "den tarmac" effen.

En hiermee: plat.

Een ploeg van 10 man vliegt er met "volle" overtuiging op.  Vergeet niet het was die dag, in de zon, 43 graden.  Het resultaat mag gezien zijn, denk ik toch.



De afstand tussen de "molshopen" worden echt afgemeten.


Zonder woorden


Tarmac gieten.


Links en rechts staat een man om de "flap" te bedienen zodat de zijkanten mooi recht zijn.


Dit is nu zijn werk voor 8 uur.


Verstopt!!!!!!

De ploeg "voor- tarmacsproeiers".

daardoor kregen wij een ongelofelijke drang om zelf in gang te schieten. (Denk aan de temperatuur!!!).
Al de werken in Póvoa stonden onder de deskundige leiding van de man met het "alziendende" oog.



Ere wie ere toekomt: proper werk


Als ons madam in gang schiet dan moet iedereen het zien: de strijk aan de voordeur.


'k Ben altijd al een voorstander geweest van een zittend werkJE.


Hij kwam, keek en zag dat alles onder controle was.

De dorstigen laven, daar moet je mee beginnen.

Van al dat werken kregen we honger en dorst. (Zonder de fanfare van Jan Dewilde).  Let ook nog eventjes en-passant op de temperatuur. (Het was dan ongeveer 20.00 uur).  Uitrusten deden we dan 's avonds onder onze olijfboom, waarvan we hopelijk dit jaar de eerste oogst zullen slaan.



Trop is te veel. (Die mens was zijn tijd ver vooruit)


Uma bifana (zonder h), om te beginnen. (Gebakken met bier!!!!)


Dan oer-Belgisch: spahettie op zijn West-Vlaams.


Een degustiefje op zijn Portugees.  (Aguardente,ok maar agua zonder????)


Het zicht als we omhoog kijken.  En dit jaar staan er veel aan.


Alles klaar om uit te rusten van de geleverde inspanningen

Geen paniek: voor zij die mij kennen, er staat wel drank op de foto.

Heiligen vieren is bijna dagelijkse kost in Portugal.  En altijd is er een grote processie die het toppunt van de festiviteiten is.  Zo ook in Arazede, waar de Maria-processie tot ver buiten de grenzen mensen lokt.  Let er eens op dat de beelden gedragen worden door vrouwen.  En op het einde van de "stoet" loopt het gelovige gedeelte van de gemeente mee als afsluiter.

En trip van een goeie 500 km, maar voor de natuurliefhebbers en de zonneaanbidders, zeker een aanrader. (trouwens: zot zijn doet GEEN zeer, enkel moe zijn bij thuis komst).  Onze eerste stop was Avô, om te pick-nikken.  En wat een een zicht hadden we daar.