Mercado Medieval in Praia da Mira

Ieder jaar heeft de grote jaarbeurs Expofacic plaats.  Een gebeurtenis die iedere dag meer dan 50.000 bezoekers lokt.  's Avonds is er iedere keer wel een 'groot' optreden mee te maken dat afhankelijk van de inkom toch iedere keer tientallen bezoekers lokt.   (Zie de affiche).  2009 verbrak het record met 408.000 bezoekers voor de beurs.





Deolinda (40.000 toeschouwers)


Daniela Mercury (38.000 toeschouwers)


Tony Carreira (55.000 gekke Portugezen)


Mariza (42.000 enthousiaste ingetogen toeschouwers)


James (32.000)  Foto's van Joss Stone zijn jammerlijk mislukt
Onbekend groepje

Eventjes de 'machienerie' voorstellen:



Zou een zekere Manuel hier nu niet jaloers van worden.  De moderne tijd.


Hopelijk zullen ze dit gebruiken, maar ik vrees het ergste.


Hiermee leggen ze "den tarmac" effen.

En hiermee: plat.

Een ploeg van 10 man vliegt er met "volle" overtuiging op.  Vergeet niet het was die dag, in de zon, 43 graden.  Het resultaat mag gezien zijn, denk ik toch.



De afstand tussen de "molshopen" worden echt afgemeten.


Zonder woorden


Tarmac gieten.


Links en rechts staat een man om de "flap" te bedienen zodat de zijkanten mooi recht zijn.


Dit is nu zijn werk voor 8 uur.


Verstopt!!!!!!

De ploeg "voor- tarmacsproeiers".

daardoor kregen wij een ongelofelijke drang om zelf in gang te schieten. (Denk aan de temperatuur!!!).
Al de werken in Póvoa stonden onder de deskundige leiding van de man met het "alziendende" oog.



Ere wie ere toekomt: proper werk


Als ons madam in gang schiet dan moet iedereen het zien: de strijk aan de voordeur.


'k Ben altijd al een voorstander geweest van een zittend werkJE.


Hij kwam, keek en zag dat alles onder controle was.

De dorstigen laven, daar moet je mee beginnen.

Van al dat werken kregen we honger en dorst. (Zonder de fanfare van Jan Dewilde).  Let ook nog eventjes en-passant op de temperatuur. (Het was dan ongeveer 20.00 uur).  Uitrusten deden we dan 's avonds onder onze olijfboom, waarvan we hopelijk dit jaar de eerste oogst zullen slaan.



Trop is te veel. (Die mens was zijn tijd ver vooruit)


Uma bifana (zonder h), om te beginnen. (Gebakken met bier!!!!)


Dan oer-Belgisch: spahettie op zijn West-Vlaams.


Een degustiefje op zijn Portugees.  (Aguardente,ok maar agua zonder????)


Het zicht als we omhoog kijken.  En dit jaar staan er veel aan.


Alles klaar om uit te rusten van de geleverde inspanningen

Geen paniek: voor zij die mij kennen, er staat wel drank op de foto.

Heiligen vieren is bijna dagelijkse kost in Portugal.  En altijd is er een grote processie die het toppunt van de festiviteiten is.  Zo ook in Arazede, waar de Maria-processie tot ver buiten de grenzen mensen lokt.  Let er eens op dat de beelden gedragen worden door vrouwen.  En op het einde van de "stoet" loopt het gelovige gedeelte van de gemeente mee als afsluiter.

En trip van een goeie 500 km, maar voor de natuurliefhebbers en de zonneaanbidders, zeker een aanrader. (trouwens: zot zijn doet GEEN zeer, enkel moe zijn bij thuis komst).  Onze eerste stop was Avô, om te pick-nikken.  En wat een een zicht hadden we daar.

Voor zij die Portugal een beetje kennen: Serra da Estrela is adembenemend.  Voor zij die Portugal nog niet kennen: er zo vlug mogelijk naar toe rijden.

Monsanto is gebouwd op de hellingen van een kale heuvel van graniet, die midden van een vlakte opdoemt.  De tempeliers hebben er een onneembaar vesting gebouwd.  Elk jaar in mei gooien de meisjes van het dorp kruiken gevuld met bloemen over de vestingmuur naar beneden.  Dit gebruik herinnert aan het kalf dat tijdens een beleg hetzelfde lot onderging om de vijand te ontmoedigen, die hoopte op een voedselschaarste.

Let vooral op de tractor (in de verte)  met de blauwe CABINE.

En na de druivenpluk zal het uitzicht rondom ons huis er binnenkort volledig anders uitzien.  De natuur gaat langzaam maar zeker zijn gangetje en de mensen helpen van tijd tot tijd een handje.



September: wijnmaand, met man en vrouw vliegen ze er in


Tijdens het gezellig kletsen worden de trossen geplukt.


Alles in de grote kuip.......


de laatste controle, geen druiven vergeten????

goed roeren en dan hopen dat de wijn van een goed jaar zal zijn.

Een groep van 8 mensen richten regelmatig activiteiten in, met de bedoeling de streek en vooral de tradities terug een beetje in de kijker te stellen.  Eén ervan was de vroegere boerenmarkt.





De boer gaar naar de "beestenmarkt"


Na een lange en zware discussie is de "beeste" verkocht


Dat AC/DC niet meer van de jongste zijn weten we, maar dit is toch van
bij de beesten af.


Vroeger werden de kapotte borden nog terug gelijmd.


De mandenvlechter


De plaatselijke jonkvrouwe kwam en zag dat het goed was.


En nu naar huis om de "petatjes" op te zetten
En de smid; hij draaide het vuur nog een beetje aan.

Op één van de toppen (865m) van de Serra de São Mamede, tegen de Spaanse grens, ligt het middeleeuwse vestingdorp Marvão.  Men kan het vergelijken met Óbidos, maar dan minder toeristisch uitgebaat.



Van op de burcht krijg je een prachtig uitzicht




Een vergeten toilet???


De uitkijktoren om de aanvallen van de Moren te melden




Belgen in de hete Alentejo



Het dorre landschap dat typisch is voor de streek

Eén maal in het jaar heeft er een Arabische markt plaats in Marvão.  Elk jaar is het drummen om je auto kwijt te raken in de omgeving.  Maar in Portugal is dit geen probleem.


De
De Moorse invloeden blijven voelbaar


Geen Portugees, maar wel in het Arabisch


Arabische pannenkoeken????


Deze jongedame of.....
één of andere ezel???

Hoe een vissersdorp een toeristische trekpleister wordt en toch nog aantrekkelijk blijft.  Nazaré deed het bijna perfect.  Enkel de prijzen gingen te hoog.  Maar als je er wilt eten, trek dan de kleine straatjes in en je zal zeker het verschil voelen in je portemonee maar niet in je maag.  Voor de waterratten:  zeer proper water.  En vergeet zeker niet de 'bovenstad' te bezoeken, te voet of met "de trein".

We komen Valença tegen en dit is zeker een reden om een korte stop te houden in dit omwalde stadje.
Valença is gelegen in het noorden (Minho), toch een goeie 240 km van onze Casa Nana.