En dan onze eindbestemming: MONSANTO

Let vooral op de tractor (in de verte)  met de blauwe CABINE.

En na de druivenpluk zal het uitzicht rondom ons huis er binnenkort volledig anders uitzien.  De natuur gaat langzaam maar zeker zijn gangetje en de mensen helpen van tijd tot tijd een handje.



September: wijnmaand, met man en vrouw vliegen ze er in


Tijdens het gezellig kletsen worden de trossen geplukt.


Alles in de grote kuip.......


de laatste controle, geen druiven vergeten????

goed roeren en dan hopen dat de wijn van een goed jaar zal zijn.

Een groep van 8 mensen richten regelmatig activiteiten in, met de bedoeling de streek en vooral de tradities terug een beetje in de kijker te stellen.  Eén ervan was de vroegere boerenmarkt.





De boer gaar naar de "beestenmarkt"


Na een lange en zware discussie is de "beeste" verkocht


Dat AC/DC niet meer van de jongste zijn weten we, maar dit is toch van
bij de beesten af.


Vroeger werden de kapotte borden nog terug gelijmd.


De mandenvlechter


De plaatselijke jonkvrouwe kwam en zag dat het goed was.


En nu naar huis om de "petatjes" op te zetten
En de smid; hij draaide het vuur nog een beetje aan.

Op één van de toppen (865m) van de Serra de São Mamede, tegen de Spaanse grens, ligt het middeleeuwse vestingdorp Marvão.  Men kan het vergelijken met Óbidos, maar dan minder toeristisch uitgebaat.



Van op de burcht krijg je een prachtig uitzicht




Een vergeten toilet???


De uitkijktoren om de aanvallen van de Moren te melden




Belgen in de hete Alentejo



Het dorre landschap dat typisch is voor de streek

Eén maal in het jaar heeft er een Arabische markt plaats in Marvão.  Elk jaar is het drummen om je auto kwijt te raken in de omgeving.  Maar in Portugal is dit geen probleem.


De
De Moorse invloeden blijven voelbaar


Geen Portugees, maar wel in het Arabisch


Arabische pannenkoeken????


Deze jongedame of.....
één of andere ezel???

Hoe een vissersdorp een toeristische trekpleister wordt en toch nog aantrekkelijk blijft.  Nazaré deed het bijna perfect.  Enkel de prijzen gingen te hoog.  Maar als je er wilt eten, trek dan de kleine straatjes in en je zal zeker het verschil voelen in je portemonee maar niet in je maag.  Voor de waterratten:  zeer proper water.  En vergeet zeker niet de 'bovenstad' te bezoeken, te voet of met "de trein".

We komen Valença tegen en dit is zeker een reden om een korte stop te houden in dit omwalde stadje.
Valença is gelegen in het noorden (Minho), toch een goeie 240 km van onze Casa Nana.

Eén maal per jaar ga ik mee als vliegende reporter met vrienden-jagers naar de Alentejo.  Niet ver van Évora gaan ze iedere woensdag voormiddag op "keunejacht".  Ze gaan wel meer voor de natuur en het plezier om de honden bezig te zien, om samen te zijn, om samen te eten en te........  Rond 07.00 uur 's morgens beginnen we met het ontbijt (zie eerste foto).  De rest van het festijn bespaar ik jullie.

Feest van de blikjes. (Latada)  De eerste jaars studenten van de  unif van Coimbra worden welkom geheten. Of beter: de "pesterijen van de oudere jaren zijn vanaf dan echt voorbij.  Het is ook een week van optredens en fuiven en als afsluiter een decadente stoet door een deel van de stad.

Ik denk dat het een ongeschreven wet is in Portugal dat men niet spreekt over de doden (toch niet de mensen die wij kennen), maar de graven verzorgen daarentegen.......  En het grote verschil met België is dat ze het hier niet enkel op 01 november doen, maar het ganse jaar door. 

Het clubje van 8 vierde zijn 1ste verjaardag.  Na een jaar van verschillende activiteiten om de plaatselijke gewoonten en bevolking terug in de picture te stellen was het tijd om te vieren.  Dus waarom geen varken slachten zoals het moet en iedereen uitnodigen om te komen eten.  Eten was gratis, drank te betalen.  Dom zijn ze niet.  Het was jammerlijk wisselvallig weer, dus was de opkomst ook wisselvallig tot matig.  Toch hebben we ons beste beentje voor gezet.  Obrigada. (Let op de foto met de teennagel van het varken: wij spelen zakdoekje leggen, hier is het teennageltje hangen)

LENDA DE SÃO MARTINHO
O porquê do "Verão" de S. Martinho

O dia de S. Martinho comemora-se no dia 11 de Novembro.
Diz a lenda que quando um cavaleiro romano andava a fazer a ronda, viu um velho mendigo cheio de fome e frio, porque estava quase nu.
O dia estava chuvoso e frio, e o velhinho estava encharcado.
O cavaleiro, chamado Martinho, era bondoso e gostava de ajudar as pessoas mais pobres. Então, ao ver aquele mendigo, ficou cheio de pena e cortou a sua grossa capa ao meio, com a espada.
Depois deu a metade da capa ao mendigo e partiu.
Passado algum tempo a chuva parou e apareceu no céu um lindo Sol.

Als je het niet begrijpt doe dan als wij: doe zoals de traditie het wilt, gepofte kastanjes en jeropiga.

Het is ongelofelijk maar waar maar op 11 november was het mooi weer (de Portugese legende van S. Martinho), maar de zondag regende het pijpenstelen en was het onze beurt om St. Maarten te vieren.  En het viel in de smaak bij de Portugezen. De ingrediënten :  zie de foto's

Hoezo, integratie is moeilijk.  Het gaat RAZENDSNEL!!!!!!!!!!
Althans: soms als het niet moet.

Lekker rondwandelen en kastanjes eten.  Meer moet dat niet zijn.  De sneeuw moet je er maar bij denken (Zie volgend bericht over België)