De drakendoder van Lemede

Studenten overal ter wereld hebben 3 dingen gemeen: ze moeten studeren, ze hebben lief en hebben GROTE dorst.  In Coimbra hebben ze dan nog een speciale liefde voor de Fado.  Reeds in de namiddag zitten er studenten op de trappen van de Sé Velha te wachten tot de gekende Serenade begint (om 24.00 uur).  Het plein en de kleine straatje rondom staan VOL.  Dit moet men zeker eens meegemaakt hebben.

Porto, de tweede stad van Portugal, is vooral bekend om zijn portwijn.  Maar er is zoveel meer te zien en te beleven.  De stad ligt aan de oevers van de prachtige rivier de Douro en het historisch stadscentrum werd in  1996 op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO geplaatst.  Porto leeft vooral van het toerisme en de industrie.  Maar laat je toch maar bekoren door de kleine smalle, steile steegjes met hier en daar een verborgen restaurantje of cafétje.  En de prachtige, oude gebouwen.  En steek toch maar eens de rivier over, naar Vila Nova de Gaia, en bezoek één van de vele Portkelders.

Wordt minder bezocht dan São Francisco maar mag er zeker ook zijn.  En is eveneens het bewijs van de macht van de kerk.

Als je in Porto bent moet je zeker de Igreja de São Francisco bezoeken.  De oorspronkelijke sobere stijl paste bij het armoedebeginsel van de Orde van Franciscus.  Vanaf de 17de eeuw verwierf de Orde veel rijkdom en macht en deze overvloed was een doorn in het oog, zodat de kerk buiten gebruik werd gesteld.  Vergeet ook niet de catacomben te bezoeken.

Naar jaarlijkse gewoonte komen de student(inn)en de volgende zondag de straten van Coimbra naar beneden in wat ze zelf een "processie" noemen. (Karnavalsstoet zou beter zijn, denk ik).  Oordeel zelf via de foto's en bedenk er de geur zelf bij.

De kleinste student

Eventjes het varken uitbenen en lekker opeten.


Dorindo: specialist terzake


Halverwege


Gelukkiglijk hebben we schaduw en drank


Het resultaat van........de warmte??????


DessertS mogen zeker niet ontbreken


Buikje volgegeten of is het toch PROFICIAT
en hieronder: de verkeerde kant gekozen

Op een half uurtje rijden van Lisboa ligt Sintra, 600 jaar lang de favoriete verblijfplaats van de Portugese vorsten.  Het cultureel landschap van de stad kwam in 1995  op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO te staan.  Als je Sintra wilt bezoeken, doe dit niet tijdens het weekend wegens VEEL TE DRUK.

Het barokke klooster van Mafra ligt op ongeveer 40 km van Lisboa en is het resultaat van een wens.
In 1711 deed Johan V, die na drie jaar huwelijk nog kinderloos was, de gelofte dat hij een klooster zou bouwen als God hem een troonopvolger zou schenken.  Hij kreeg een dochter, Barbara, die later koningin van Spanje zou worden.  In 1717 werd met de bouw van het klooster begonnen.  Dertien jaar lang werkten 50.000 arbeiders aan het reusachtig complex, dat 4 ha. besloeg.  Het nodige materiaal kwam van overal ter wereld. (Belgie leverde carillons).

Gebouwd en tot stand gebracht tussen het paleis-klooster van Mafra, het grootste barokke gebouw in het land en Tapada de Mafra, het grootste ommuurde gebied. Deze tuin legt de link tussen deze twee waardevolle gebouwen- architectonisch en milieu.
Zoals bij een echte barokke tuin, staan de fonteinen en meren centraal en nodigen uit om uit te rusten en even bij te babbelen.

In dit dorp op een rots aan de Atlantische Oceaan is de oude wijk rond de kerk nog bewaard.  Tegenwoordig is het een drukke badplaats.  Op de overhangende Largo das Ribas staan wel steeds mensen te kijken naar de vissersboten op het strand.

Als je toch in de buurt bent, maak dan eens een "autowandeling" door deze Serra.  Door de 'vele' regen en de ondoordringbare bodem zorgt de hoge luchtvochtigheid hier voor een weelderige plantengroei.

Feira Medieval em Oiã is een klein maar zéér gezellig feestmarkt"je".  Eén van de weinige waar er nog aan de kinderen gedacht wordt via oude volksspelen.

Sfeerbeelden van de 6de Tremoço-feesten in Cadima (Olhos da Fervença)


http://www.youtube.com/watch?v=J8oSD2MQ2Cg

Santo António is een feest in gans het land (zeker in Lisboa).  Bij ons is alles bescheidener: een mis, een jaarmarkje met typische kledij, en de cafeetje draaien een beetje beter dan anders.  En de wijzen van het dorp mogen zeker niet  ontbreken.

Iedere jaar heeft er in Cantanhede een internationaal Dixielandfestival plaats.  Met een beetje geluk komen er ook belgische groepen af.  Dit jaar was het jammergenoeg niet het geval.  Toch was het dolletjes.




Ze wisten wel van toeten en blazen.


Het plezier droop van zijn snaren.


Jailhouse-dixie.


Er waren ook nog normale bezettingen. (Dus met veel dorst).


's Morgens aan de kerk spelen en 's namiddags de straten onveilig maken.


Just for fun.

Niet alleen het oor wilt wat, ook het oog wilt ook nog wel een groen blaadje.


Elektro-dixie.


Goed naar de juf kijken!!!!!


De charleston?????


Vrij als een vogel in de lucht.


De dansmariekes van de dag.

Met de JUF op de foto. (tegen mijn goesting)

Een paar mensen kregen het idee om de mensen van Quinta, een naburig dorpje, eens samen te brengen.  En hoe kan je dat beter dan met: eten en een fado-avond.  Er was te weinig eten, dus was er nog een day-after.  En het eten en de drank vloeide rijkelijk.